Tıp Fakültesi / Faculty of Medicine

Mekanik protez aort kapağı bulunan hastaların takibinde protez kapak işlevi değerlendirilmesi esas olarak transtorasik ekokardiyografi ile yapılmaktadır. Bu amaçla, transtorasik ekokardiyografi dışında kullanılabilen pratik ve yaygın bir yöntem bulunmamaktadır. Miyokardiyal gerilme (strain) görüntüleme ve sol ventrikül rotasyonu ölçümü son yıllarda klinik kullanım alanı gittikçe yaygınlaşan yeni ekokardiyografik yöntemlerdir. Strain görüntüleme ile miyokart işlevindeki subklinik değişiklikler dahi belirlenebilir. Bu çalışmada, mekanik protez aort kapağı olan hastalarda protez kapak darlığını öngörmede miyokardiyal strain ve rotasyonun rolünün belirlenmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya mekanik protez aort kapağı olan 60 hasta ve yapısal kalp hastalığı olmayan 30 kontrol grubu olmak üzere 90 hasta alındı. Protez aort kapağı olan hastalar ortalama aort kapak gradyanı < 20 mmHg olan (normal gradyanlı grup, 27 hasta) ve ortalama gradyanı ≥ 20 mmHg olan (yüksek gradyanlı grup, 33 hasta) hastalar olmak üzere 2 gruba ayrıldı. Tüm hastalara ayrıntılı 2-boyutlu ve Doppler ekokardiyografi uygulandı. EchoPAC analiz paketi (General Electric, Horten, Norway) ile benek takibi yöntemi kullanılarak, apikal dört boşluk (4B), iki boşluk (2B) ve apikal uzun eksen pencerelerden global ve segmental longitudinal tepe sistolik strain analizleri yapıldı. Parasternal kısa eksen görüntülerden sirkumferensiyal strain, radyal strain, apikal ve bazal rotasyon, burulma değerleri belirlendi. Tüm hastalardan ekokardiyografi ile aynı gün alınan venöz kan örneklerinden fluorescence immunoassay yöntemi ile BNP düzeyi ölçüldü. Çalışmaya alınan protez aort kapak hastalarının yaş ortalaması 46 ± 20 yıl, kontrol grubunun yaş ortalaması 45 ± 17 yıl idi. Yüksek gradyan (Y ) grubunda, normal gradyan (N ) grubu ile karşılaştırıldığında Doppler velosite indeksi (DVİ) daha düşük (p<0.001), akselerasyon zamanı (AZ) daha uzun (p=0.001) ve ejeksiyon zamanına (EZ) oranı daha yüksekti (p=0.009). Etkin kapak alanı (EKA) ve vücut yüzey alanına indekslenmiş etkin kapak alanı (İEKA), YG grubunda, NG grubu ile karşılaştırıldığında anlamlı olarak daha düşüktü (p<0.001). Dört boşluk ve 2B global longitudinal strain (GLS), kontrol grubunda hasta grubuna göre daha yüksek saptandı (p<0.001 ve p=0.008). N ve Y grupları arasında 4B ve 2B LS değerleri açısından anlamlı fark saptanmadı (sırasıyla p=0.096, p=0.355). Apikal uzun eksen LS değerleri açısından gruplar arasında anlamlı fark yoktu (p=0.957). Ortalama LS, Y grubunda kontrol ve N grubuna göre anlamlı olarak düşük bulundu (sırasıyla p<0.001 ve p=0.022). Lateral duvar bazal ve mid segmentleri longitudinal strain (LS) değerleri kontrol grubuna göre N ve Y grubunda daha düşüktü (sırasıyla p=0.003, p=0.008). Bazal rotasyonun Y grubunda kontrol grubuna göre daha düşük olduğu saptanırken (p=0.048), apikal rotasyon ve burulma açısından gruplar arasında fark anlamı değildi (sırasıyla p=0.452, p=0.07). BNP düzeyi kontrol grubunda ortalama 17.1 ± 9.6 pg/ml, NG grubunda ortalama 24.1 ± 15.6 pg/ml, YG grubunda ortalama 36.5 ± 42 pg/ml olarak bulundu. Üç grup arasındaki fark anlamlıydı (p=0.048). Hasta grubunda yapılan korelasyon analizinde aort kapak ortalama gradyanı ile BNP, LS, bazal rotasyon arasında anlamlı ilişki saptanmazken, DVİ, AZ, AZ/EZ, EKA, İEKA arasında istatiksel anlamlı ilişki saptandı. Çok değişkenli regresyon analizinde sadece DVİ, aort kapağı ortalama gradyanını tahmin etmede kullanılabilecek bağımsız bir parametre olarak bulundu. Sonuç olarak; geleneksel yöntemlere ek olarak sol ventrikül longitudinal strain ölçümü ve sol ventrikül rotasyon değerlendirmesi mekanik aort protez gradyan artışında yardımcı parametreler olarak bulunmamıştır. Bu parametrelerin protez kapak darlığı tanısı koymadaki güvenilirlikleri daha fazla sayıda protez aort kapak darlığı olan hasta gruplarında araştırılmalıdır. eleneksel Doppler ekokardiyografi yöntemleri bu hastaların değerlendirilmesinde halen vazgeçilmez ve güvenilir yöntemlerdir. Evaluation of mechanical prosthetic aortic valve function is mainly done by transthoracic echocardiography. For this purpose, no practical common method is used except transthoracic echocardiography. Myocardial strain imaging and measurement of left ventricular rotation are new echocardiographic methods, and these methods are widespread in clinical use recently. By strain imaging, even subclinical changes in myocardial function can be identified. In this study, we aimed to determine the role of myocardial strain and rotation in predicting prosthetic valve stenosis in patients with mechanical prosthetic aortic valve. The study included 90 subjects; 60 patients with mechanical prosthetic aortic valve and 30 individuals who have no structural heart disease as the control group. Patients with prosthetic aortic valve were divided into 2 groups; aortic valve mean gradient < 20 mmHg (27 patients with normal gradient) and  20 mmHg (33 patients with high gradient). Detailed 2-dimensional and Doppler echocardiography were performed to all patients. Global and segmental peak systolic longitudinal strain analysis were performed by speckle tracking method using EchoPAC analysis package (General Electric, Horten, Norway), from apical four-chamber (4C), two-chamber (2C) and apical long-axis views. Circumferential strain, radial strain, apical and basal rotation and twist values were determined from parasternal short-axis views. Venous blood sample were taken on the same day with echocardiographic examination for BNP measurements using fluorescence immunoassay. Mean age of patients with aortic valve prosthesis and controls were 46 ± 20 and 45 ± 17 years, respectively. Doppler velocity index (DVI) was lower in high gradient (HG) group compared with normal gradient (NG) group, (p<0.001); acceleration time (AT) was longer (p=0.001) and ratio of AT to ejection time (ET) was higher (p=0.009) HG group than NG group. Effective valve area (EVA) and indexed effective orifice area (IEVA) were lower in HG group compared with NG group (p<0.001). Four-chamber global longitudinal strain (GLS) and 2C GLS was higher in the control group compared to patients (p<0.001 and p=0.008, respectively). No significant difference was detected in terms of 4C and 2C GLS values between the NG and HG groups (p=0.096 and p=0.355, respectively). There was no significant difference between the groups in terms of apical long axis GLS levels (p=0.957). Mean GLS was lower in HG group compared to control and NG groups (p<0.001 and p=0.022 respectively). Longitudinal strain levels of basal and mid segments of the lateral wall were lower in NG and HG groups compared to control group (p=0.003 and p=0.008, respectively). While basal rotation was lower in HG group compared to control group (p=0.048), there was no significant difference between the groups in terms of apical rotation and twist (p=0.452 and p=0.07, respectively). BNP levels were; 17.1 ± 9.6 pg/ml in control group; 24.1 ± 15.6 pg/ml in N group; and 36.5 ± 42 pg/ml in HG group, and the difference was significant between 3 groups (p=0.048). While no significant relationship was found in the correlation analysis carried out in the patient group between aortic valve mean gradient and BNP, GLS, basal rotation; there was statistically significant correlation between aortic valve mean gradient and DVI, AT, AT/ET, EVA, and IEVA values. In the multivariate regression analysis, only DVI was found to be an independent parameter that can estimate the aortic valve mean gradient. As a result, in addition to traditional methods, left ventricular longitudinal strain measurement and assessment of left ventricular rotation are not found as auxiliary parameters in aortic prosthesis gradient increment. Reliability of these parameters in the diagnosis of prosthetic valve stenosis should be investigated in larger studies with greater number of patients with prosthetic aortic valve stenosis. In evaluating these patients, traditional measurements with Doppler echocardiography are still indispensable and reliable methods.

Fallot tetralojisi nedeniyle ameliyat edilmiş hastalarda pulmoner yetmezliğe (PY) bağlı olarak sağ ventrikül dilatasyonu ve disfonksiyonu gelişebilmektedir. Çalışmamızda BNP düzeyi ve doku Doppler ekokardiyografinin opere olmuş Fallot tetralojili (OFT) hastalarda ventrikül fonksiyonlarını göstermedeki etkinliğini araştırdık. Yaş ortalaması 11.1± 4.8 yıl olan, tam düzeltme ameliyatı yapılmış Fallot tetralojili 34 hasta ile 21 gönüllü kontrol çalışmaya alındı. Her iki grupta serum BNP düzeyi ölçüldü, standart ekokardiyografi ve doku Doppler çalışması yapıldı. Pulmoner yetmezlik derecesi renkli Doppler ile hafif, orta ve ağır olarak tanımlandı. Miyokardiyal performans indeks (MPİ), apikal dört boşluk pozisyonda, tüm ventrikül segmentlerinden doku Doppler ile çalışıldı. Telekardiyografik inceleme ile kardiyotorasik oran (KTO) bakıldı. QRS süresi, IVA değeri ve BNP düzeyi kullanılarak, ventrikül fonksiyonu hakkında bir indeks (RVDİ) oluşturuldu. OFT’li hastalarda BNP düzeyi kontrole göre belirgin yüksek bulundu (sırasıyla 45.8 ± 48.6 pg/ml, 19.2 ± 12.7 pg/ml, p<0.009). Ejeksiyon fraksiyonu ve fraksiyone kısalma gruplar arasında farklı değildi. Ancak OFT’li hastalarda tüm ventrikül segmentlerinde MPİ değerleri kontrole göre yüksekti. Sağ ventrikülün tüm segmentlerinde izovolemik kontraksiyon akselerasyonu (IVA), OFT’li hastalarda kontrole göre düşüktü. BNP düzeyi ile QRS ve QTd süreleri arasında orta (r=0.398, p<0.01, r=0.482, p<0.001), PY derecesi ile KTO arasında kuvvetli korelasyon belirlendi (orta PY, r=0.587, p<0.0001, ağır PY, r=0.757, p<0.001). Ayrıca BNP düzeyi ile IVA ve RV bazal segment Sm hızı arasında negatif korelasyon vardı. Sağ ventrikül bazal segment miyokardiyal hızları, OFT’li hastalarda, kontrol grubuna göre belirgin düşük bulundu. RV bazal segment Sm hızı, OFT’li grupta: 8.1 ± 1.7, kontrol grubunda: 20.5 ± 11.9 cm/sn (p <0.001); Em hızı OFT’li grupta: 15.6 ± 4.8, kontrol grubunda: 20.5 ± 10.5 cm/sn (p = 0.015); Am hızı, OFT’li grupta: 6.8 ± 2, kontrol grubunda:10.9 ± 3.5 cm/sn (p < 0.001) idi. RV bazal ve orta segment IVA değeri ile PY arasında kuvvetli negatif korelasyon belirlendi (r = -0.562, p <0.001, r=-0.590, p<0.001). QRS ve QTc süreleri ile RV bazal segment MPİ arasında kuvvetli korelasyon vardı (r=0.545, p<0.001, r=0.532, p<0.001). RV bazal segment Sm hızı ile QRS, QTc ve QTd arasında kuvvetli negatif korelasyon vardı. (r=-0.687, p<0.001, r=-0.587, p<0.001, r=-0.570, p<0.001). RVDİ değeri, OFT’li hastalarda kontrol grubuna göre yüksekti (p<0.0001). Ağır pulmoner yetmezlikli hastalarda RVDİ değerinin diğerlerine göre daha yüksek olduğu belirlendi. Tam düzeltme ameliyatı yapılmış olan Fallot tetralojili hastalarda, ilerleyen dönemlerde pulmoner yetmezliğe bağlı semptomatik sağ ventrikül dilatasyonu ve her iki ventrikülde fonksiyon bozukluğu görülebilmektedir. Standart ekokardiyografi ile erken dönemde gösterilemeyen sol ventrikül disfonksiyonu, doku Doppler MPİ ile gösterilebilmektedir. OFT’li hastlarda doku Doppler ile elde edilen IVA değeri, serum BNP düzeyi, KTO ve yüzey EKG ölçümlerinin birlikte değerlendirilmesi, hastalarda uygun zamanda pulmoner kapak replasmanına karar vermede yardımcı olabilir. Doku Dopplerin ventrikül kontraksiyon ve relaksasyon fonksiyonlarını değerlendirmedeki üstünlüğü, bu yöntemin OFT’li hastaların rutin izleminde kullanılabilecek bir yöntem olduğunu göstermektedir. RVDİ, kapak yetmezliği olan OFT’li hastaların ventrikül fonksiyonunu değerlendirmede kullanılabilecek bir değerdir. Ancak etkinliğini göstermek için prospektif çalışmalardan elde edilecek daha çok veriye ihtiyaç vardı

Tıp Fakültesi / Faculty of Medicine

Browse

Filters

Settings

Sort By

Results per page

Search Results