Başkent Üniversitesi Kurumsal Akademik Arşivi
Başkent Üniversitesi DSpace, üniversitemiz tarafından doğrudan veya dolaylı olarak yayınlanan kitap, makale, tez, bildiri, rapor ve araştırma verisi gibi tüm akademik kaynakları uluslararası standartlarda dijital ortamda depolar. Bu sistem, üniversitemizin akademik performansını izlemeye aracılık eder, kaynakları uzun süreli saklar ve yayınların etkisini artırmak amacıyla telif haklarına uygun olarak Açık Erişim imkanı sağlar.
Başkent Üniversitesi Kütüphanesi için tıklayınız..
Communities in DSpace
Select a community to browse its collections.
Recent Submissions
From postmodernism to post-postmodernism: Rewriting history in kurt vonnegut’s slaughterhouse-five and george saunders’s lincoln In the bardo
(Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2024) Altın Şahin, Ecesu; Aktari Sevgi, Selen
Although rewriting history has been recognized as a literary sub-genre, it has evolved into a
prominent literary technique with the rise of postmodern era. With this approach, older texts
or accepted historical facts have been revisited and rewritten through the deconstruction of
grand narratives. Through this process, authors endeavor to challenge readers with entirely
different perspectives. In light of this, this study aims to analyze Kurt Vonnegut’s
Slaughterhouse-Five (1969) and George Saunders’s Lincoln in the Bardo (2017) as they
present a new perspective on the United States’ involvement in the World War II and the
American Civil War. Both novels employ a postmodern narrative technique of rewriting
history. As demonstrated in the postmodern novel Slaughterhouse-Five and also observed
in post-postmodern novel Lincoln in the Bardo, the postmodern narrative technique of
rewriting history remains influential in contemporary literary works. In this context, Kurt
Vonnegut rewrites the history of the Second World War in his novel, using metafictional
and science-fictional elements. In post-postmodern era, George Saunders, often regarded as
modern-day Vonnegut, through the creation of a fantastical realm, employs metaffective
elements to rewrite the American Civil War. Published within different literary periods,
postmodernism and post-postmodernism, both novels challenge the grand narrative, critique
these historical epochs and underscore the value of empathy, kindness and humanity. While
both literary works share a thematic focus on these values, the evolution of the narrative
technique from postmodernism to post-postmodernism is apparent as Slaughterhouse-Five
adopts an ironical and detached tone, whereas Lincoln in the Bardo uses a constructive and
sentimental tone. Yeniden yazım, edebi bir alt tür olarak kabuk görse de postmodern dönemin yükselişi ile
öne çıkan bir edebî tekniğe dönüşmüştür. Bu edebî teknik sayesinde eski metinler ve herkes
tarafından onanmış tarihsel bilgiler, üst anlatıların yıkımı ile tekrar gözden geçirilmiş ve
yeniden yazılmıştır. Bu tekniği benimseyen yazarlar, okuyucularını tamamen farklı bakış
açıları ile tanıştırmayı hedeflemektedir. Bu bilgiler ışığında, bu çalışma, Kurt Vonnegut’ın
Slaughterhouse-Five (1969) ve George Saunders’ın Lincoln in the Bardo (2017) adlı
eserlerinde işlenen Amerika Birleşik Devletleri’nin İkinci Dünya Savaşı’na katılımına ve
Amerikan İç Savaşı dönemindeki politikasına yeni bir bakış açısı sunarak analiz etmeyi
amaçlamaktadır. Bu çalışmanın odağında yer alan iki eser de postmodern bir yöntem olan
yeniden yazım tekniğini kullanmaktadır. Postmodern bir roman olan Slaughterhouse-
Five’da görüldüğü ve aynı zamanda post-postmodern bir roman olan Lincoln in the Bardo’da
da gözlemlendiği gibi, yeniden yazım tekniği çağdaş edebiyat eserlerinde de etkili olmaya
devam etmektedir. Bu bağlamda, Kurt Vonnegut romanını, İkinci Dünya Savaşı tarihini üst
kurmaca ve bilimkurgu unsurlarını kullanarak kaleme alırken, post-postmodern çağda,
genellikle günümüzün Vonnegut’ı olarak kabul edilen George Saunders ise, fantastik bir
dünya yaratır ve Amerikan İç Savaşı’nı meta duygusal unsurları kullanarak yeniden yazar.
Postmodernizm ve post-postmodernizm olmak üzere farklı edebî dönemlerde yayınlanan her
iki eser de üst anlatıya meydan okurken, bu tarihsel dönemleri eleştirmekte ve empati,
nezaket ve hümanizm gibi değerlerin altını çizmektedir. İki roman da aynı değerlere
odaklansa da postmodern edebiyattan çağdaş edebiyata doğru anlatım tekniğinin evrimi,
Slaughterhouse-Five’ın ironi dolu ve yıkıcı bir tonu benimserken, Lincoln in the Bardo’nun
ise yapıcı ve duygusal bir üslup kullanması ile açıkça görülmektedir.
Trauma and mourning in don deLillo’s the body artist and zero k
(Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2024) Karataş, Zeynep Beyza; Aktari Sevgi, Selen
In his oeuvre, DeLillo’s numerous works deal with trauma, art, technology, consumer culture, and capitalism. Thanks to DeLillo’s ironic tone and fragmented techniques, DeLillo is regarded as one of the greatest postmodern writers. DeLillo, in The Body Artist (2001) and Zero K (2016), presents art and its relation to trauma and several ways of healing it from different perspectives. This thesis argues that in The Body Artist and Zero K, Don DeLillo presents trauma as an experience of ontological liminality between forms of process that are suspended until a transformation of subjectivity takes place by mainly subverting the conventional meanings of the notions of body, identity, time and art. In The Body Artist, Lauren, the body artist of the title, puts her traumatic experience into stage art after the suicide of her husband, Rey. Therefore, even though trauma is inexpressible, she uses her art as a response to or a coping mechanism for her traumatic experience. While expressing her traumatic experience, Lauren alters her body and identity multiple times throughout the novel. However, in Zero K, art is demonstrated through the Convergence setting and the cryogenic bodies created there. The protagonists in Zero K perceive art in multiple different ways. Artis Martineau, who is suffering from lethal illnesses, embraces transhumanist ideals and believes that preserving bodies is kind of a body art that is supposed to live immortally. By contrast, Jeffrey, the narrator, feels outcast due to the art represented in the Convergence which does not fit in his apprehension of art. Besides, he is unable to understand his father’s (Ross Lockhart’s) quest of joining Artis to be cryopreserved. The novel unveils that the narrator Jeffrey was traumatized by the loss of his mother, Madeliene, and the abandonment of his father, Ross, when he was a child. For Freudian trauma theory, Jeffrey’s disorientation in the Convergence mainly points out his unhealed traumatic experiences. The novel also indicates trauma on a collective basis through Artis and the others in Convergence who attempt to skip death as an ultimate trauma. As a consequence, death stands as a counterforce for art in both novels. The protagonists of both novels attempt to use art as a tool for therapeutic healing or a solution to their traumas by employing distinct approaches. Don DeLillo’nun külliyatındaki eserlerin çoğu, travma, sanat, teknoloji, tüketim toplumu ve kapitalizmi konu alır. DeLillo, eserlerindeki ironik tonu ve parçalı anlatımından ötürü en iyi postmodern yazarlardan birisi olarak kabul edilir. The Body Artist (2001) ve Zero K (2016) romanlarında, DeLillo, sanatı, sanatın travma ile ilişkisini ve travmanın iyileşmesindeki farklı yolları çeşitli bakış açılarıyla sunar. Bu tez, The Body Artist ve Zero K romanlarında, travmanın, beden, kimlik ve sanat kavramlarının geleneksel anlamlarını yıkarak, subjektif bir değişim gerçekleşene kadar muallakta kalmış bir varoluşsal eşikte olma halini ele alır. The Body Artist romanında, kitaba ismini veren beden sanatçısı Lauren, eşi Rey’in intiharının ardından, yaşadığı travmatik olayı sahne performansına döker. Böylece, travma anlatılamaz olmasına rağmen, Lauren sanatı travmasına karşı bir cevap ya da savunma mekanizması olarak kullanır. Lauren sanatını icra ederken bedenini ve kişiliğini defalarca dönüştürür. Fakat, Zero K romanında sanat, the Convergence ortamında ve kryojenik bedenler aracığıyla sunulur. Zero K romanının baş karakterleri sanatı farklı yollardan ele alır. Ölümcül hastalıkların pençesinde kıvranan Artis Martineau, transhümanist idealleri benimser ve bedenin dondurularak saklanmasının bir çeşit beden sanatı ve ölümsüzlük olduğuna inanır. Artis’in aksine, anlatıcı Jeffrey, orada betimlenen sanatın kendi sanat anlayışına uymamasından ötürü dışlanmış hisseder. Bunun yanı sıra, Jeffrey, babası Ross Lockhart’ın Artis ile birlikte bedenini dondurma isteğini anlamlandıramaz. Roman, Jeffrey’nin çocukken annesini (Madeleine) kaybetmesinden ve babasının onu terketmesinden ötürü travamtize olduğunu ortaya çıkarır. Freud’un travma teorisine göre, Jeffrey’nin uyumsuzluğu iyileşmemiş travmalarına işaret eder. Aynı zamanda roman, Artis ve the Convergence ortamındaki diğerlerinin aracılığıyla yegane travma olan ölümü aşma isteklerinin kolektif bir travma olmasına işaret eder. Sonuç olarak, her iki romanda da ölüm sanata karşı bir güç olarak ortaya çıkar. Bu iki romanın baş kahramanları, farklı bakış açıları kullanarak, sanatı şifa verici bir iyileşme aracı ya da travmalarına bir çözüm olarak kullanırlar.
Asta müessir fiil suçu
(Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2024) Uçar, Taha Yasin; Aygün Eşitli, Ezgi
Asta müessir fiil suçu, Askeri Ceza Kanunu’nun 117’nci maddesinde düzenlenmiş bir askeri suç tipidir. Fail ve mağdur asker kişi olmak zorundadır. Suçu düzenleyen kanun maddesi yürürlüğe girdiği tarihten günümüze kadar neredeyse hiç değişikliğe uğramamıştır. 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda şahıslara karşı müessir fiil düzenlenmiş iken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun yürürlüğe girmesiyle birlikte müessir fiil kavramı yerine yaralama ifadesi kullanılmıştır. Suçun temel şekli Askeri Ceza Kanunu’nun 117’nci maddesinde, nitelikli halleri 118’inci maddesinde ve hukuka uygunluk sebepleri 119’uncu maddesinde düzenlenmiştir. Asta müessir fiil suçu genel itibariyle neticeli bir suçtur. Bu bakımdan teşebbüs hükümlerinin uygulanması mümkündür. Failin üst veya amir olması gerektiğinden suça iştirak noktasında suça katılanların mağdura göre astlık üstlük ilişkinin tespit edilmesi gerekmektedir. Şayet suça iştirak eden kişi mağdurdan rütbe ve kıdemce altta ise üste fiili taarruz suçu oluşacaktır. İştirak eden kişi asker kişi değilse genel hükümlere göre suç tipi ve ceza tayin edilmelidir. Kasten yaralama suçunun maddi unsurlarını taşıdığından dolayı asta müessir fiil suçunda zincirleme suç hükümleri uygulanmaz. Fikri içtima somut olaya göre değerlendirilmelidir. Asta müessir fiil suçu, görev suçu olduğundan failin yargılanması için yetkili makamdan soruşturma izninin alınması gerekmektedir. Suçun yaptırımı olarak öngörülen ceza iki yıl süreli hapis cezası, nitelikli hali için beş yıl süreli hapis cezası ve müessir fiil suçu sonucunda ölüm meydana gelmişse verilecek ceza asgari on yıl olarak tayin edilecektir. Suç şikâyete tabi değildir. Bu bağlamda kovuşturması re’sen icra edilir. Subordinate offense is a type of military crime regulated in Article 117 of the Military Penal Code. The perpetrator and the victim must be soldiers. The article of the law regulating the crime has not undergone any change from the date of its entry into force. While the Turkish Penal Code No. 765 regulated the effective action against individuals, with the entry into force of the Turkish Penal Code No. 5237, the term "injury" was used instead of the concept of "effective action". The basic form of the offense is regulated in Article 117 of the Military Penal Code, the qualified cases are regulated in Article 118 and the reasons for compliance with the law are regulated in Article 119. The crime of subordinate effective act is a crime with consequences. In this regard, it is possible to apply the provisions of the enterprise. Since the perpetrator must be a superior or a superior, it is necessary to determine the subordinate-superior relationship of those who participate in the crime at the point of participation in the crime, according to the victimd. If the person participating in the crime is lower in rank and seniority than the victim, the crime of attacking the top will occur. If the participant is not a military person, the crime should be determined according to the general provisions. Since it carries the material elements of the crime of willful injury, the provisions of the chain crime are not applied in the crime of subordinate active act. The intellectual gathering should be evaluated according to the concrete event. Since the crime of subordinate act is a duty crime, it is necessary to obtain an investigation permission from the competent authority in order to prosecute the perpetrator. The penalty envisaged as the sanction of the crime will be a two-year prison sentence, a five-year prison sentence for the qualified case, and a minimum of ten years if death has occurred as a result of the crime. The crime is not subject to complaint. In this context, the prosecution is carried out ex officio.
Toplumsal yapı ve eşitsizlikler: Toz Bezi, parazit ve las ninas bien filmleri üzerine bir analiz
(Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2025) Erdoğan, Yaren Su; Coşkun, Çiçek
Bu tez, sinema ve sosyoloji arasındaki ilişkiyi inceleyerek toplumsal
eşitsizliklerin, sınıfsal ayrışmaların ve toplumsal cinsiyet rolleri gibi temaların
sinemadaki temsillerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, Güney Kore
yapımı Parazit (2019), Meksika yapımı Las Ninas Bien (2018) ve Türk yapımı Toz
Bezi (2015) filmleri detaylı bir şekilde ele alınmıştır. Bu üç film, farklı kültürel
bağlamlardan seçilmiş olsa da sınıfsal ve toplumsal cinsiyet eşitsizliklerinin evrensel
özelliklerini dramatize etmektedir.
Tezde, Pierre Bourdieu’nün kültürel, sosyal ve ekonomik sermaye kavramları;
Karl Marx’ın sınıf çatışması ve kapitalizm eleştirisi; feminist teorinin toplumsal
cinsiyet eşitsizliklerine yönelik eleştirileri; ve Frankfurt Okulu’nun kültürel endüstri
kavramı kuramsal çerçeve olarak kullanılmıştır. Bu teorik çerçeve, filmlerdeki
toplumsal yapıları anlamak ve bu yapıların evrensel sorunlarını karşılaştırmalı bir
perspektifle ele almak için temel oluşturmuştur.
Sonuç olarak, Parazit, Las Ninas Bien ve Toz Bezi filmleri, toplumsal
eşitsizliklerinin ve toplumsal cinsiyet rollerinin farklı kültürel bağlamlardaki
temsillerini, sinemanın bir toplumsal eleştiri aracı olarak kullanımını göstermektedir.
Bu çalışma, sinemanın toplumsal yapılar üzerindeki etkilerini ve kültürlerarası
karşılaştırmalar yoluyla evrensel toplumsal sorunları anlamadaki rolünü ortaya
koymaktadır. This thesis examines the relationship between cinema and sociology by
analyzing the representations of social inequalities, class divisions, and gender roles
in films. The study focuses on three films: the South Korean Parasite (2019), the
Mexican Las Ninas Bien (2018), and the Turkish Toz Bezi (2015). Despite being
selected from different cultural contexts, these films dramatize the universal features
of class and gender-based inequalities.
The theoretical framework of the thesis is built on Pierre Bourdieu's concepts of
cultural, social, and economic capital; Karl Marx's theories of class conflict and
critique of capitalism; feminist theory’s critiques of gender inequalities; and the
Frankfurt School's concept of cultural industry. This framework provides the basis
for understanding the social structures depicted in the films and analyzing these
structures' universal problems from a comparative perspective.
In conclusion, Parasite, Las Ninas Bien, and Toz Bezi showcase how social
inequalities and gender roles are represented in different cultural contexts,
highlighting cinema's role as a tool for social critique. This study reveals the impact
of cinema on social structures and its ability to illuminate universal social issues
through cross-cultural comparisons.
FOMO’nun Bilişsel-Davranışçı yaklaşım çerçevesinde incelenmesi: FOMO’nun Problemli telefon kullanımıyla olan ilişkisinde bilişsel çarpıtmalar ve üstbilişlerin aracılık rolü
(Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2025) Taneri, Ege; Akın Sarı, Burçin
Teknolojinin gelişmesiyle birlikte insanların tamamına yakını akıllı telefon kullanmaktadır. Akıllı telefonlar, insanlara bazı avantajlar sağlamalarının yanı sıra, FOMO (Fear of Missing Out) ve problemli telefon kullanımı gibi birçok psikolojik soruna neden olabilmektedir. Bu psikolojik sorunlar, son zamanlarda özellikle genç yaş gruplarında yaygın olarak görülebilmektedir ve bu grupların sağlığını ciddi anlamda tehdit edebilmektedir. Dolayısıyla, FOMO ve problemli telefon kullanımın altında yatıyor olabilecek mekanizmaların belirlenmesinin ve bu psikolojik sorunlara yönelik tedavi planı geliştirilmesinin önemli olduğu düşünülmektedir. Bu noktadan hareketle, Obsesif Kompulsif Bozukluğun (OKB) bilişsel-davranışçı modelinden ilham alan mevcut çalışma, FOMO'yu obsesyonlara eşlik eden kaygıya, problemli telefon kullanımını bu kaygıyı hafifletmek için sergilenen kompulsif davranışa benzetmektedir. Ayrıca, FOMO ve problemli telefon kullanımını bilişsel-davranışçı bir yaklaşımla ele alan mevcut çalışmada, FOMO'nun olumsuz duyguyu, problemli telefon kullanımının ise olumsuz davranışı temsil ettiği varsayılarak, bu ilişkiye zihinsel süreçlerin de eşlik edebileceği düşünülmüştür. Bu nedenle mevcut çalışmanın amacı, FOMO ile problemli telefon kullanımı arasındaki ilişkide, OKB ile de ilişkili olduğu bilinen bilişsel çarpıtmalar, üstbilişler ve bunların alt boyutları gibi zihinsel süreçlerin aracılık etkilerini araştırmaktır. Araştırmaya 18-36 yaş aralığında bulunan ve son 6 ay içerisinde psikofarmakolojik tedavi almamış 386 kişi katılmıştır. Mevcut çalışmanın örneklem grubunun 269’u kadın (%69.7), 117’si erkek (%30.3) katılımcılardan oluşmaktadır ve katılımcıların yaş ortalaması 23.67’dir (SS = 3.79). Mevcut çalışmada veri toplama araçları olarak Demografik Bilgi Formu, Sosyal Ortamlarda Gelişmeleri Kaçırma Korkusu Ölçeği (FOMO), Bilişsel Çarpıtma Ölçeği (BÇÖ), Üstbilişler Ölçeği-30 (ÜBÇ-30) ve Problemli Mobil Telefon Kullanım Ölçeği (PMTKÖ) kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre FOMO, problemli telefon kullanımı, bilişsel çarpıtmalar ve üstbilişler birbirleriyle orta-yüksek düzeyde, pozitif yönde ve anlamlı olarak ilişkilidir. Mevcut çalışmanın bu ana değişkenlerinin yaş ile anlamlı ilişkiye sahip olmadığı anlaşılmıştır. Buna ek olarak, FOMO ve problemli telefon kullanımının cinsiyete, telefon kullanım süresine ve sosyal medya kullanım sıklığına göre anlamlı olarak farklılaştığı görülmüştür. Demografik değişkenlere yönelik bulgular detaylarıyla sunulmuştur. Yapılan aracılık analizleri neticesinde bilişsel çarpıtmalar ve üstbilişlerin, FOMO ve problemli telefon kullanımı arasındaki ilişkide kısmi aracılık etkisine sahip olduğu keşfedilmiştir. Ayrıca, BÇÖ’nün alt boyutu olan umutsuzluğun ve ÜBÖ-30’un alt boyutu olan bilişsel güvenin, FOMO ile problemli telefon kullanımı arasındaki ilişkide kısmi aracılık rolü olduğu tespit edilmiştir. Alanyazında, FOMO ile bilişsel çarpıtmalar arasındaki ilişkiyi inceleyen, bilişsel çarpıtmalar ve üstbilişlerin birlikte FOMO ve problemli telefon kullanımı arasındaki ilişkideki aracılık etkilerini inceleyen bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bunun yanı sıra mevcut çalışma, FOMO ve problemli telefon kullanımı arasındaki ilişkinin OKB ile benzerliğini ortaya koyan ve bu ilişkiyi bilişsel-davranışçı yaklaşımla ele alan bilinen ilk araştırmadır. Sonuç olarak mevcut çalışma, FOMO duygusu ve problemli telefon kullanımı davranışı arasındaki ilişkide, bilişsel çarpıtmalar ve üstbilişleri gibi zihinsel süreçlerin aracılık ettiğini keşfetmiştir. Özellikle umutsuzluk bilişsel çarpıtmasının ve bilişsel güvensizliğin bu ilişkideki rolünü ortaya koymuştur. Dolayısıyla, FOMO ve problemli telefon kullanımın tedavisinde; Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT) uygulanmasının, bilişsel çarpıtmalar ve üstbilişlerin ele alınmasının, umutsuzluk ve bilişsel güvensizlik üzerine çalışılmasının faydalı olabileceği öngörülmektedir. With the advancement of technology, almost all people use smartphones. Smartphones, in addition to providing some advantages to people, can cause many psychological problems such as FOMO (Fear of Missing Out) and problematic smartphone use. These psychological problems have recently become widespread, especially in young age groups, and can seriously threaten the health of these groups. Therefore, it is thought that it is important to determine the mechanisms that may underlie FOMO and problematic smartphone use and to develop a treatment plan for these psychological problems. From this point on, the current study, inspired by the cognitive-behavioral model of Obsessive-Compulsive Disorder (OCD), compares FOMO to the anxiety that accompanies obsessions, and problematic smartphone use to the compulsive behavior exhibited to alleviate this anxiety. In addition, in the current study, which examines FOMO and problematic smartphone use with a cognitive-behavioral approach, it is assumed that FOMO represents negative emotion and problematic smartphone use represents negative behavior, and that mental processes may also accompany this relationship. Therefore, the aim of the present study was to investigate the mediating effects of mental processes such as cognitive distortions, metacognitions and their subscales, which are known to be associated with OCD, on the relationship between FOMO and problematic smartphone use. A total of 386 individuals, aged between 18 and 36, who had not received psychopharmacological treatment in the last 6 months, participated in the study.The sample group of the present study consisted of 269 female (%69.7) and 117 male (%30.3) participants, and the mean age of the participants was 23.67 (SD = 3.79). The data collection tools in the present study were the Demographic Information Form, Fear of Missing Out Scale (FOMO), Cognitive Distortion Scale (CFS), Metacognitions Scale-30 (MCS-30) and Problematic Mobile Phone Use Scale (PMPTUS). According to the findings, FOMO, problematic smartphone use, cognitive distortions and metacognitions are positively and significantly related to each other at a medium-high level. It was understood that these main variables of the present study were not significantly related to age. In addition, it was observed that FOMO and problematic smartphone use differed significantly according to gender, phone use duration and social media use frequency. The findings regarding demographic variables are presented in detail. As a result of the mediation analyses conducted, it was discovered that cognitive distortions and metacognitions have a partial mediation effect in the relationship between FOMO and problematic smartphone use. In addition, it was determined that hopelessness, a sub-dimension of BCI, and cognitive confidence, a sub-dimension of MCQ-30, have a partial mediation role in the relationship between FOMO and problematic smartphone use. In the literature, no study was found that examined the relationship between FOMO and cognitive distortions, or examined the mediation effects of cognitive distortions and metacognitions together in the relationship between FOMO and problematic smartphone use. In addition, the present study is the first known study to reveal the similarity of the relationship between FOMO and problematic smartphone use to OCD and to address this relationship with a cognitive-behavioral approach. In conclusion, the present study discovered that the relationship between the feeling of FOMO and problematic smartphone use behavior is mediated by mental processes such as cognitive distortions and metacognitions. In particular, it revealed the role of hopelessness cognitive distortion and cognitive insecurity in this relationship. Therefore, it is predicted that the application of Cognitive Behavioral Therapy (CBT), addressing cognitive distortions and metacognitions, and working on hopelessness and cognitive insecurity may be beneficial in the treatment of FOMO and problematic smartphone use.