The moderating effect of social emotional learning skills in the relationship between schema child modes and violence tendency

Abstract

This study aims to examine the moderating role of social emotional learning skills in the relationship between schema child modes and violence tendency. The sample of the study consists of young adults between the ages of 1 8 - 3 0 on a voluntary basis. D emographic Form, Depression, Anxiety and Stress Scale (DASS-2 1 ), Schema Mode Inventory (SMI)- schema child modes subscales, Violence Tendency Scale, and Social Emotional Learning Skills Scale were used in the study. According to the results of the analyses, vulnerable child mode and violence tendency differed in terms of gender, however social emotional learning skills did not differ in terms of gender. In addition, a negative relationship was found between happy child mode and violence tendency, while a positive relationship was found between vulnerable, impulsive, undisciplined, angry and enraged child mode. Moreover, the negative relationship between violence tendency and social emotional learning skills was noteworthy. While a positive relationship was found between social emotional learning skills and happy child mode, a negative relationship was found between vulnerable, impulsive, undisciplined, angry and enraged child mode. According to the results of the hierarchical regression analysis conducted to examine the moderating effect of social emotional learning skills, social emotional learning skills had a moderating effect on the relationship between happy child mode and violence tendency. The negative relationship between happy child mode and violence tendency was stronger in individuals with high social emotional learning skills. On the other hand, social emotional learning skills had a moderating effect on the relationship between angry child mode and violence tendency. In individuals with low socail emotional learning skills, the positive relationship between angry child mode and violence tendency was stronger. The strengths, limitations and contributions of the findings of the study are discussed in the light of the relevant literature. Bu çalışma, şema çocuk modları ile şiddet eğilimi arasındaki ilişkide sosyal duygusal öğrenme becerilerinin düzenleyici rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın örneklemini gönüllülük esasına dayalı olarak 1 8 - 3 0 yaş arası genç yetişkinler oluşturmaktadır. Araştırmada Demografik Form, Depresyon, Kaygı ve Stres Ölçeği (DASS-2 1 ), Şema Modu Envanteri (SMI)- şema çocuk modları alt ölçekleri, Şiddet Eğilimi Ölçeği ve Sosyal Duygusal Öğrenme Becerileri Ölçeği kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre savunmasız çocuk modu ve şiddet eğilimi cinsiyete göre farklılık gösterirken, sosyal duygusal öğrenme becerileri cinsiyete göre farklılaşmamıştır. Ayrıca mutlu çocuk modu ile şiddet eğilimi arasında negatif yönlü bir ilişki bulunurken; kırılgan, dürtüsel, disiplinsiz, öfkeli ve hiddetli çocuk modları arasında pozitif yönlü ilişkiler bulunmuştur. Ek olarak, şiddet eğilimi ile sosyal duygusal öğrenme becerileri arasındaki negatif yönlü bulunan ilişki de çalışmanın önemli bulgularındandır. Sosyal duygusal öğrenme becerileri ile mutlu çocuk modu arasında pozitif yönlü bir ilişki bulunurken; kırılgan, dürtüsel, disiplinsiz, öfkeli ve hiddetli çocuk modları arasında negatif yönlü ilişkiler bulunmuştur. Sosyal duygusal öğrenme becerilerinin düzenleyici etkisini incelemek amacıyla yapılan hiyerarşik regresyon analizi sonuçlarına göre mutlu çocuk modu ile şiddet eğilimi arasındaki ilişkide sosyal duygusal öğrenme becerilerinin düzenleyici etkisi olduğu görülmüştür. Mutlu çocuk modu ile şiddet eğilimi arasındaki negatif yönlü ilişkinin sosyal duygusal öğrenme becerileri düzeyi yüksek bireylerde daha güçlü olduğu görülmüştür. te yandan öfkeli çocuk modu ile şiddet eğilimi arasındaki ilişkide de sosyal duygusal öğrenme becerilerinin düzenleyici etkisi olduğu dikkat çekmektedir. Düşük düzeyde sosyal duygusal öğrenme becerilerine sahip bireylerde öfkeli çocuk modu ile şiddet eğilimi arasındaki pozitif yönlü ilişkinin daha güçlü olduğu bulunmuştur. Araştırma bulgularının güçlü yönleri, sınırlılıkları ve katkıları ilgili alanyazın ışığında tartışılmıştır.