Kontrast madde nefropatisinen önlenmesinde karvedilol ile metoprolol tedavilerinen karşılaştırılması

Abstract

Kontrast madde nefropatisi (KMN), kontrast madde uygulanması sonrası ortaya çıkan sık görülen, ciddi bir komplikasyondur. Kontrast madde nefropatisinin patogenezi net anlasılamamakla birlikte kontrast ajana bağlı gelisen renal hemodinamide bozulma ve gelisen oksidatif stres, renal tübüler hasar, medullar kan akımının vazokonstriksiyona bağlı azalması, temel nedenler olarak tanımlanmıstır. Kardiyoloji pratiğinde sıklıkla kullanılan karvedilol 3. kusak bir beta blokördür. Karvedilolun vazodilatör, antioksidan, etkileri de bulunmaktadır. Bu çalısmanın amacı koroner anjiografi (KAG) yapılan hastalarda karvedilol ve ikinci kusak beta blokör olan metoprolol tedavilerinin KMN gelisimine etkisini prospektif olarak arastırmaktır. Çalısmada birinci son nokta her iki gruptaki hastalarda da KMN gelisimidir. Đkinci son noktalar ise; a-) Đslem sonrası BUN, kreatinin, glomerül filtrasyon hızı (GFH) ve sistatin C değerlerinin değisimi b-) Đslem sonrası serum oksidan ve antioksidan madde miktarlarının değisimi c-) KMN gelisimi üzerine etkili faktörlerin incelenmesi d-) KMN gelisimi açısında yüksek riskli olan diyabetik, 75 yas ve üzeri veya GFH değeri 60ml/dk/1,73m² altında olan hastalarda KMN gelisimi, serum oksidan ve antioksidan madde miktarlarının incelenmesidir. Çalısma prospektif olarak planlanmıstır. Karvedilol kullanan ve KAG planlanan 100 hasta 1.gruba alınırken, metoprolol kullanan ve KAG planlanan 100 hasta 2. gruba dahil edilmistir. Hastalardan islem öncesi ve KAG sonrası 48.saat kan alınarak serum kreatinin, malon dialdehit (MDA), total antioksidan kapasite (TAOK) ve sistatin C düzeylerine bakılmıstır. Cockcroft-Gault formülü ile GFH hesaplanarak kaydedilmistir. Serum kreatinin değerinde >0,5 mg/dL veya bazal değere göre >%25 artıs KMN olarak tanımlanmıstır. Çalısmamızda birinci son nokta olan KMN gelisimi karvedilol grubunda metoprolol grubuna göre anlamlı olarak daha düsüktür (%7’ye karsı %22 p=0,003). Đkinci son nokta v olan islem sonrası serum BUN, kreatinin değeri metoprolol grubunda daha yüksek iken (sırasıyla p=0,001 ve p=0,01), GFH ve sistatin C değerleri farklı değildir (p=0,08 ve p=0,2). Delta sistatin C değeri karvedilol grubunda anlamlı derecede düsük görülmüstür (p=0,01). Đslem sonrası serum TAOK düzeyi karvedilol grubunda yüksek iken, MDA seviyesi metoprolol grubunda yüksektir (p=0,001 ve p=0,004). Đslem sırasında kullanılan kontrast madde miktarı, hidrasyon miktarı, bazal GFH değeri, bazal kreatinin değeri ve diyabet KMN gelisimine etkili faktörler olarak bulunmustur (sırasıyla p<0,001, p=0,017, p=0,018, p=0,023 ve p=0,04). Diyabeti olan ve karvedilol kullanan hastalarda metoprolol kullananlara göre KMN gelisimi daha azdır (%6,9’a karsı, %38, p=0,001). Bu grupta sistatin C ve MDA değerleri karvedilol grubunda daha düsük iken (p=0,017, p=0,003) TAOK iki grup arasında farklı saptanmamıstır (p=0,15). Bazal GFH değeri düsük olan hastalar veya yaslı hastalarda iki grup arasında KMN gelisimi, sistatin C, TAOK ve MDA değerleri bakımından farklılık saptanmamıstır.