Theoretical Adaptation of Sehnsucht’un (Yaşam Özlemleri) başka bir kültüre teorik adaptasyonu: Küse’yi (Özlem) kültürel iyi oluşla bütünleştirmek

Abstract

Bu çalışma, Sehnsucht (yaşam özlemi) kavramının Türkçedeki karşılığını küse- (Özlem) tanıtarak yaşama dair özlemlerin ağırlıklı olarak kuramsal uyarlamasını yürütmüştür. Çalışmada, özlemin kültürel ve psikolojik boyutlarını analiz etmek için nicel verilerden yararlanılmıştır. Araştırma, anketler ve açık uçlu sorular aracılığıyla, özlem yapısını Türk kültürel bağlamında ölçmeyi amaçlamaktadır. Sehnsucht’un kendi kültürlerindeki bireylerin psikolojik iyi oluşlarında ve yaşam doyumlarında önemli roller oynadığı öne sürülmüştür. Özlemin faktör yapısının ve teorik olarak ilişkili olması beklenen değişkenlerle ilişkisinin incelenmesi için %77.6’sı kadın (N = 239), %21.1’i erkek (N = 65) olan ve toplamda 308 kişiden oluşan örneklemin sunduğu verilerden yararlanılmıştır. Katılımcıların yaşları 20 ile 75 arasında değişmekte olup yaş ortalaması 32.30’dur (SD = 13.73). Temel Bileşenler Analizi sonucunda, dört faktörlü yapı uygun bulunmuştur. Bu çalışma, ruh sağlığı, iyilik hali ve kültürler arası psikoloji alanlarında politika yapıcılar ve uygulayıcılar için değerli bilgiler sağlayabilecek özlem yapısının adaptasyonu için ilk adımı oluşturmaktadır. Kültürel temelli bu kavramları kabul ederek ve refah müdahalelerine entegre ederek, çeşitli kültürel geçmişlere sahip bireyler için yaşamsal çıktıları geliştirebilecek ve etkili yaşam yönetimini teşvik edebilecek kültürel açıdan daha duyarlı ve etkili stratejiler tasarlamak mümkün hale gelir. This study mainly carried out the theoretical adaptation of Sehnsucht (life longings) while introducing the Turkish equivalent Küse (özlem). In the study, quantitative data were used to analyze the cultural and psychological dimensions of life longings. The research aims to measure the construct of Sehnsucht in the Turkish cultural context through questionnaires and open-ended questions. It is proposed that Sehnsucht play important roles in the psychological well-being and life satisfaction of individuals living in their own culture. In order to examine the factor structure of longing and its relationship with the variables that are theoretically expected to be related, the data presented by the sample consisting of a total of 308 people, 77.6% of whom were female (N = 239) and 21.1% of whom were male (N = 65), were utilized. Participants’ age ranged between 20 and 70, with mean age of 32.30 (SD = 13.73). As a result of Principal Components Analysis, the four-factor structure was found to be appropriate. This study constitutes a first step towards the adaptation of the life longing construct which could provide valuable information for policy makers and practitioners in the domains of mental health, well-being and cross-cultural psychology. By accepting these culturally-based concepts and integrating them into welfare interventions, it becomes possible to design more culturally sensitive and effective strategies that can improve life outcomes and promote efficient life-management for individuals from diverse cultural backgrounds.