Anadolu kültür mirası iznik seramikleri ve güncel yorumları ile adilcan güven

Abstract

Anadolu’nun doğal kaynakları ve uygun yaşam şartları birçok uygarlığın ortaya çıkmasını sağlamıştır. Tüm bu kültürel mirasların etkinliği binlerce yıllık süreçte artıp azalsa da halen yaşayan sanatsal bir zenginliğe yol açmıştır. Anadolu’nun seramik hammadde kaynakları ve kültürünün yansıması olan İznik seramikleri antik dönemlerden itibaren her döneminin kendine özgü tasarımlarıyla özellikle 15. ve 17. Yüzyıl’da zirveye çıkarak dünya çapında üne ulaşmıştır. İznik seramikleri 17.Yüzyıl’dan sonra gerileme hatta çöküş dönemi yaşasa da günümüze en azından dekoratif özellikleri ile ulaşmayı başarabilmiştir. Cumhuriyet’in kuruluşuyla sanat hayatının Anadolu’da yeniden filizlenmesi İznik seramik üretimine yansımış ve İznik seramiklerinin günümüze ulaşmasında ve yeni yorumlar katılmasında sanatçıların özverili çalışmaları eşsiz önem taşımaktadır. İznik seramikleri üretim ve tasarım konusunda İznik’te sanat hayatını sürdüren “usta-çırak geleneği” ile yetişen Adil Can Güven de İznik geleneğine sadık kalarak üretim yapmış olması, geleneksel seramiği estetik bir bakış açısıyla yeniden yorumlaması ve özgünlüğüyle öncü sanatçılar arasında yer almaktadır. Usta’nın 51 yıllık sanat felsefesini yakından tanımak amacıyla seramik üretim ve tasarım süreçleri çeşitli kaynaklardan incelenmiş, atölyesinde kendisiyle ve beraber çalıştığı eşi Nursan Hanımla görüşülmüş ve eserlerinin sergilendiği mekanlarda ayrıntılı gözlemler yapılmıştır. Sonuçta Ustanın tasarım ve üretim yaklaşımı ortaya konularak günümüz ve gelecek kuşaklara bir kaynak eser oluşturulmaya çalışılmıştır. Anatolia, with its vast natural resources and ideal living conditions, has hosted many civilizations. Even the value of all these cultural legacies has fluctuated throughout thousands of years, it has produced a creative wealth that is still alive Iznik ceramics, which are a representation of Anatolia's ceramic raw material resources and culture, have achieved worldwide reputation, particularly in the 15th and 17th centuries, with their unique designs throughout ancient times. Despite a period of decline and even collapse after the 17th century, Iznik ceramics have survived to the present day, at least with its ornamental elements. With the establishment of the Republic, the re-emergence of creative life in Anatolia was mirrored in the production of Iznik ceramics, and the devoted work of the artists is of particular importance in the survival of Iznik ceramics and the contribution of new interpretations. Adil Can Güven, who grew up in the "master-apprentice tradition" continues his artistic life in Iznik ceramics manufacture and design, is one of the top artists with his uniqueness and beautiful reworking of traditional ceramics. To discover about the master's 51-year-old philosophy of art, the ceramic manufacturing and design processes were reviewed from various sources, he and his wife Nursan, with whom he worked in his workshop, were interviewed, and thorough observations were taken in the areas where his works were displayed. As a result, the master's design and production technique was revealed, and an attempt was made to develop a source work for today and future generations.