Lokal ileri evre küçük hücreli dışı akciğer kanserli hastaların retrospektif değerlendirilmesi

Abstract

Lokal ileri evre küçük hücreli dışı akciğer kanserinde (KHDAK) tedavi hetorejendir. Cerrahi ile tam rezeksiyon sonrası kür oranının beklenildiği gibi olmaması ek tedavi yöntemlerini gündeme getirmiştir. Yapılan çalışmalar sonucunda genel görüş sisplatin bazlı neoadjuvan kemoterapinin evre III KHDAK’inde sağkalımı arttırdığı yönündedir. Adjuvan radyoterapinin ise kullanımı tartışmalıdır. Genel sağkalımı, hastalıksız sağkalımı, tedaviye cevabı etkileyen birçok faktör vardır. Değişik toplumlar ve ırklar farmakogenetik farklılıklardan dolayı tedaviye farklı cevaplar verebilmektedirler. Çalışmamızda 2001-2010 yılları arasında Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Medikal Onkoloji ve Göğüs Cerrahisi Bölümlerinde takip edilen ve operasyonu Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Göğüs Cerrahisi Bölümünde yapılan, neoadjuvan kemoterapi ve/veya radyoterapi almış evre IIIA ve IIIB KHDAK’li 62 hasta retrospektif olarak incelendi. Bu hastalarda klinik ve patolojik faktörlerin (yaş, cinsiyet, evre, patoloji, nodal tutulum, sigara kullanımı, performans durumu, neoadjuvan kemoterapi ve cerrahileri) hastalıksız sağkalım ve genel sağkalım üzerine etkileri araştırıldı. Ayrıca cerrahi yapılan 26 hastanın sağkalım oranları incelendi ve daha önce yapılmış olan çalışmalardaki sonuçlarla karşılaştırıldı. Genel sağkalım neoadjuvan kemoterapi verilip daha sonra cerrahi yapılan hastalarda daha uzun saptandı. Prognozu belirleyen faktörler içerisinde sigara kullanım sıklığı ve performans durumu istatistiksel olarak anlamlı saptandı. Diğer faktörlerin istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde prognozu etkilemediği gözlendi. Cerrahi yapılan hastalarda 3 yıllık genel sağkalım ve hastalıksız sağkalım oranları sırasıyla % 90,5 ve % 21,9 saptandı. Tek başına cerrahi yapılmasının genel sağkalım süresinin kemoterapi ve kemoradyoterapiden üstün olduğu saptandı. Neoadjuvan kemoterapi kombinasyonlarının hastalıksız sağkalım süresi ve genel sağkalım süresine istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı. Sonuç olarak çalışmamızda lokal ileri KHDAK’inde yaş, cinsiyet, evre, TNM sınıflaması, PET CT ile evreleme yapma istatistiksel anlamlı olarak prognozu değiştirmediği, Cerrahi yapılan hastaların genel sağkalım oranlarının diğer çalışmalarla karşılaştırıldığında daha iyi olduğu ve sigara kullanım sıklığının ve performans durumunun hastalarda prognozun kötü olduğu görüldü.