Kısmi süreli çalışmaya geçiş hakkı

Abstract

Son yıllarda yaşanan gelişmeler sebebiyle ekonomi alanında birtakım değişiklikler yaşanmış ve böylece esnek çalışma modelleri ortaya çıkmıştır. Kısmi süreli çalışma ise, bu esnek çalışma şekilleri arasında en yaygın olarak kullanılan çalışma şekillerinden biridir. Ülkemizde kısmi süreli çalışma ilk defa 4857 sayılı İş Kanunu ile düzenlenmiştir. Bu Kanun hükümleri, AB ve ILO kapsamında yer verilen hükümlere paralel olarak hazırlanmıştır. Kısmi süreli çalışma, 4857 sayılı Kanun’un 13. maddesinde, “işçinin normal haftalık çalışma süresinin, tam süreli iş sözleşmesiyle çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az belirlendiği sözleşme” olarak tanımlamıştır. Ayrıca kısmi süreli çalışanlar ile tam süreli çalışanlar bakımından ayrımı haklı kılan nedenler olmadıkça farklı işlemler gerçekleştirilemeyeceği düzenlenmiştir. Dolayısıyla, bölünebilen haklar bakımından kısmi süreli çalışanlar, çalışma sürelerine göre faydalanırken; bölünemeyen tüm haklardan tam süreli çalışanlar gibi faydalanırlar. Sözleşme özgürlüğü çerçevesinde taraflar serbestçe kısmi süreli iş sözleşmesi yapabilmektedir. Ancak 6663 sayılı Kanun ile 4857 sayılı Kanun’un 13. maddesine eklenen fıkralar kapsamında işverenlere ebeveynin talebi ile kısmi süreli çalışmaya geçiş hakkı getirilmiştir. Üstelik bu hak hem kadın işçilere, hem de erkek işçilere tanınmıştır. Due to the developments in recent years, some changes have taken place in the field of economy and thus, flexible working models have emerged. Part-time work is one of the most widely used forms of flexible work. Part-time work in our country is regulated for the first time by Labor Law No. 4857. The provisions of this Law have been prepared in parallel with the EU and ILO provisions. Part-time work in Article 13 of Law No. 4857 defines as ‘‘contract in which the normal weekly working time of the worker is determined significantly less than the peer worker working under a full-time employment contract’’. In addition, it is regulated that different procedures cannot be performed unless there are reasons to justify the distinction in terms of part-time and full-time employees. Therefore, in terms of the rights that can be divided, part-time employees benefit according to their working time; they benefit from all indivisible rights as full-time employees. Within the framework of the freedom of contract, the parties can freely enter into part-time employment contracts. However, employers have the right to transition to part- time work at the request of the parents within the scope of the paragraphs added to the Law No. 6663 and Article 13 of the Law No. 4857. Moreover, this right is granted to both female and male workers.