Topikal traneksamik asit uygulamasının rinoplasti olgularında postoperatif periorbital ekimoz ve ödem üzerine etkisi

Abstract

Giriş ve amaç: Rinoplasti sonrası görülen periorbital ekimoz ve ödem tüm cerrahi tekniklerde en sık görülen komorbid durumlar arasındadır. Traneksamik asit (TA) bir antifibrinolitik ajandır ve fibrin pıhtısının çözünmesini önleyerek kanama miktarını azaltmaktadır. Sistemik TA rinoplasti sonrası gelişen periorbital ödem ve ekimozu azaltmak için kullanılmaktadır. Fakat TA’nın topikal uygulamasının rinoplasti sonrası ekimoz ve ödemi önlemede ve tedavi etmedeki etkinliğini araştıran çalışma literatürde bulunmamaktadır. Çalışmamızın amacı sıkça görülen ve standart bir tedavisi olmayan bu komorbid durumların üstesinden gelmede topikal TA uygulamasının etkinliğini incelemektir. Gereç ve yöntem: Bu çalışma Başkent Üniversitesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı tarafından Haziran - Eylül 2021 tarihleri arasında açık teknik rinoplasti operasyonu yapılması planlanan hastaların dahil edildiği prospektif, randomize, çift kör ve kontrol gruplu klinik çalışma olarak tasarlandı. Çalışmaya 18 yaş üstü 50 hasta dahil edildi. Hastalar topikal TA uygulanan ve uygulanmayan (kontrol) olmak üzere iki gruba ayrıldı. TA grubunda intaoperatif dönemde osteotomiden hemen sonra TA emdirilmiş cerrahi pedi 5 dakika buyunca cerrahi sahada bekletildi. Kontrol grubunda ise izotonik serum fizyolojik emdirilmiş cerrahi pedi aynı şekilde bekletildi. Ameliyat sonrası 1, 3 ve 7. günlerde hastaların fotoğrafları çekildi ve hastalar periorbital ekimoz ve ödem açısından iki cerrah tarafından değerlendirildi. Grupların karşılaştırılmasında Mann-Whitney U testi kullanıldı. Bulgular: Hastalar postoperatif periorbital ödem açısından değerlendirildiğinde postoperatif 1. gün TA uygulanan hastalarda gelişen ödemin kontrol grubuna göre anlamlı derecede az olduğu saptandı. Postoperatif 3 ve 7. günlerde iki grup arasında fark saptanmadı. Hastalar postoperatif periorbital ekimoz açısından değerlendirildiğinde tüm günlerde TA uygulanan hastalarda gelişen ekimozun kontrol grubuna göre anlamlı derecede az olduğu saptandı. Sonuç: Topikal TA uygulaması periorbital ekimoz gelişimini hem erken dönemde hem de geç dönemde azaltmaktadır. Periorbital ödem gelişimini ise erken dönemde azaltmaktadır. Introduction and Aim: Periorbital ecchymosis and edema after rhinoplasty are among the most common comorbid conditions in all surgical techniques. Tranexamic acid (TA) is an antifibrinolytic agent and reduces the amount of bleeding by preventing the dissolution of the fibrin clot. Systemic application of TA is used to reduce periorbital edema and ecchymosis after rhinoplasty. However, there is no study in the literature investigating the effectiveness of topical application of TA in preventing and treating ecchymosis and edema after rhinoplasty. The aim of our study is to examine the effectiveness of topical TA application in overcoming these comorbid conditions, which are common and do not have a standard treatment. Materials and Methods: This study was designed as a prospective, randomized, doubleblind and controlled clinical study in which patients who were planned to undergo open technical rhinoplasty operation between June - September 2021, in Baskent University Department of Otorhinolaryngology. Fifty patients over the age of 18 were included in the study. The patients were divided into two groups: those who were applied topical TA and those who were not (control). In the TA group, the TA-soaked surgical pads were kept in the surgical field for 5 minutes immediately after the osteotomy in the intraoperative period. In the control group, isotonic saline soaked surgical pads were kept in the same way. Photographs of the patients were taken on the 1st, 3rd and 7th postoperative days, and the patients were evaluated by two surgeons in terms of periorbital ecchymosis and edema. Mann-Whitney U test was used to compare the groups. Results: When the patients were evaluated in terms of periorbital edema, it was found that the edema that developed in the patients who applied TA was significantly less than the control group on the postoperative 1st day. There was no difference between the two groups on postoperative 3rd and 7th days. When the patients were evaluated in terms of periorbital ecchymosis, it was found that the ecchymosis developed in patients who applied TA was significantly less than the control group on all days. Conclusion: Topical TA application reduces the development of periorbital ecchymosis both in the early and late periods. It reduces the development of periorbital edema in the early period.