İnsan kaynakları eğitim ve geliştirme uygulamalarının çalışanların yenilikçi iş davranışına etkisi: Yapay zekanın rolü

Abstract

Bu tez, insan kaynakları yönetimi bağlamında, eğitim ve geliştirme uygulamalarının yenilikçi iş davranışı üzerindeki etkilerini derinlemesine inceleyerek, çalışanların bu uygulamalardan nasıl etkilendiklerini ve daha yenilikçi iş davranışları sergileme eğilimlerini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Ayrıca, çalışanların bu süreçte yapay zekaya karşı tutumlarının nasıl bir rol oynadığını anlamak da tezin temel odak noktalarından biridir. Bu araştırma modeli, Türkiye örneği olarak bir ilk olma özelliği taşımaktadır. Tez, kuramsal çerçeve ve uygulama önerileri ile, insan kaynakları departmanlarının öncelik vermesi gereken konulara vurgu yaparak, organizasyonlarda yapılması gereken değişimlere ışık tutmayı amaçlamaktadır. İnsan kaynakları yönetimi stratejilerinin ve eğitim programlarının daha etkili bir şekilde tasarlanmasına ve uygulanmasına yönelik yeni bakış açıları sunarak, çalışanların bu dinamik değişimlere daha etkili bir şekilde uyum sağlamalarına yardımcı olacaktır. Ankara’da bulunan özel sektördeki hizmet, inşaat, savunma sanayi ve üretim sektöründeki farklı organizasyonun 340 çalışanına dağıtılan anketlerin verileri, sınıflandırılarak analiz edilmiştir. Araştırmada, nicel bir araştırma yöntemi olan anket yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada, insan kaynakları eğitim ve geliştirme uygulamaları ile yapay zekaya yönelik tutum arasında orta düzeyde pozitif yönde anlamlı bir korelasyon bulunmuştur. İnsan kaynakları eğitim ve geliştirme uygulamaları ile yenilikçi iş davranışı arasında yüksek düzeyde pozitif yönde anlamlı ilişkiler görülmüştür. Yapay zekaya yönelik tutum ile yenilikçi iş davranışı arasında orta düzeyde pozitif yönde anlamlı bir korelasyona ulaşılmıştır. Araştırma sonucunda insan kaynakları eğitim ve geliştirme uygulamalarının yenilikçi iş davranışına etkisinde yapay zekaya yönelik tutumun aracı rolü olduğu bulunmuştur. This thesis aims to comprehensively examine the impact of training and development practices in the context of human resource management on innovative work behavior. It seeks to elucidate how employees are influenced by these practices and their tendency to exhibit more innovative work behaviors. Additionally, a key focus is to understand the role of employees' attitudes towards artificial intelligence in this process. This research model is pioneering as it represents a first in the Turkish context. The thesis aims to shed light on necessary organizational changes by emphasizing theoretical frameworks and practical recommendations, prioritizing issues that human resource departments should address. By offering new perspectives on the design and implementation of human resource management strategies and training programs, it will help employees adapt more effectively to dynamic changes. Data from surveys distributed to 340 employees across various organizations in Ankara's private sectors including services, construction, defense industry, and manufacturing were classified and analyzed. The research employed a quantitative research method using surveys. Significant findings include a moderate positive correlation between human resource training and development practices and attitudes towards AI. Moreover, there are strong positive relationships between human resource training and development practices and innovative work behavior, as well as between attitudes towards AI and innovative work behavior. The research concludes that attitudes towards AI play a mediating role in the impact of human resource training and development practices on innovative work behavior.