From postmodernism to post-postmodernism: Rewriting history in kurt vonnegut’s slaughterhouse-five and george saunders’s lincoln In the bardo

Abstract

Although rewriting history has been recognized as a literary sub-genre, it has evolved into a prominent literary technique with the rise of postmodern era. With this approach, older texts or accepted historical facts have been revisited and rewritten through the deconstruction of grand narratives. Through this process, authors endeavor to challenge readers with entirely different perspectives. In light of this, this study aims to analyze Kurt Vonnegut’s Slaughterhouse-Five (1969) and George Saunders’s Lincoln in the Bardo (2017) as they present a new perspective on the United States’ involvement in the World War II and the American Civil War. Both novels employ a postmodern narrative technique of rewriting history. As demonstrated in the postmodern novel Slaughterhouse-Five and also observed in post-postmodern novel Lincoln in the Bardo, the postmodern narrative technique of rewriting history remains influential in contemporary literary works. In this context, Kurt Vonnegut rewrites the history of the Second World War in his novel, using metafictional and science-fictional elements. In post-postmodern era, George Saunders, often regarded as modern-day Vonnegut, through the creation of a fantastical realm, employs metaffective elements to rewrite the American Civil War. Published within different literary periods, postmodernism and post-postmodernism, both novels challenge the grand narrative, critique these historical epochs and underscore the value of empathy, kindness and humanity. While both literary works share a thematic focus on these values, the evolution of the narrative technique from postmodernism to post-postmodernism is apparent as Slaughterhouse-Five adopts an ironical and detached tone, whereas Lincoln in the Bardo uses a constructive and sentimental tone. Yeniden yazım, edebi bir alt tür olarak kabuk görse de postmodern dönemin yükselişi ile öne çıkan bir edebî tekniğe dönüşmüştür. Bu edebî teknik sayesinde eski metinler ve herkes tarafından onanmış tarihsel bilgiler, üst anlatıların yıkımı ile tekrar gözden geçirilmiş ve yeniden yazılmıştır. Bu tekniği benimseyen yazarlar, okuyucularını tamamen farklı bakış açıları ile tanıştırmayı hedeflemektedir. Bu bilgiler ışığında, bu çalışma, Kurt Vonnegut’ın Slaughterhouse-Five (1969) ve George Saunders’ın Lincoln in the Bardo (2017) adlı eserlerinde işlenen Amerika Birleşik Devletleri’nin İkinci Dünya Savaşı’na katılımına ve Amerikan İç Savaşı dönemindeki politikasına yeni bir bakış açısı sunarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu çalışmanın odağında yer alan iki eser de postmodern bir yöntem olan yeniden yazım tekniğini kullanmaktadır. Postmodern bir roman olan Slaughterhouse- Five’da görüldüğü ve aynı zamanda post-postmodern bir roman olan Lincoln in the Bardo’da da gözlemlendiği gibi, yeniden yazım tekniği çağdaş edebiyat eserlerinde de etkili olmaya devam etmektedir. Bu bağlamda, Kurt Vonnegut romanını, İkinci Dünya Savaşı tarihini üst kurmaca ve bilimkurgu unsurlarını kullanarak kaleme alırken, post-postmodern çağda, genellikle günümüzün Vonnegut’ı olarak kabul edilen George Saunders ise, fantastik bir dünya yaratır ve Amerikan İç Savaşı’nı meta duygusal unsurları kullanarak yeniden yazar. Postmodernizm ve post-postmodernizm olmak üzere farklı edebî dönemlerde yayınlanan her iki eser de üst anlatıya meydan okurken, bu tarihsel dönemleri eleştirmekte ve empati, nezaket ve hümanizm gibi değerlerin altını çizmektedir. İki roman da aynı değerlere odaklansa da postmodern edebiyattan çağdaş edebiyata doğru anlatım tekniğinin evrimi, Slaughterhouse-Five’ın ironi dolu ve yıkıcı bir tonu benimserken, Lincoln in the Bardo’nun ise yapıcı ve duygusal bir üslup kullanması ile açıkça görülmektedir.