Enstitüler / Institutes
Permanent URI for this communityhttps://hdl.handle.net/11727/1390
Browse
5 results
Search Results
Item Sınava hazırlanan öğrencilerde sınav kaygısının sezgisel yeme davranışı ile beslenme durumları arasındaki ilişkinin belirlenmesi(Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2021) Öğretir, Handan; Türker, Perim FatmaBu çalışma, sınava hazırlanan öğrencilerin sınav kaygısı ve sezgisel yeme durumlarının saptanması ile beslenme durumları arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi amacıyla yürütülmüştür. Bu çalışma, Aralık 2019 – Mart 2020 tarihleri arasında Ankara Elvankent’te bir özel öğretim kursunda 11. ve 12. Sınıflarda öğrenim görmekte olan ve üniversite sınavına hazırlanan, çalışmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden, 16-18 yaş aralığındaki 142 kız, 83 erkek öğrenci olmak üzere toplam 225 öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya katılmayı kabul eden tüm öğrencilere genel özellikleri, sağlık durumları, fiziksel aktivite, beslenme alışkanlıkları, antropometrik ölçümlerini ile ilgili tanımlayıcı bilgilerin sorgulandığı anket formu uygulanmıştır. Bireylerin günlük enerji ve besin ögelerinin saptanmasında 24 saatlik geriye dönük besin tüketim kaydı formu kullanılmıştır. Bireylerin sınav kaygısını ölçmek amacıyla Revize Edilmiş Sınav Kaygısı Ölçeği (RTA), sezgisel yeme düzeyini ölçmek için ise Sezgisel Yeme Ölçeği-2 (IES-2) kullanılmıştır. Kız öğrencilerin RTA puan ortalaması erkek öğrencilere göre daha yüksektir (p<0.05). Öğrencilerin vücut ağırlığı (kg) ölçümleri, boy uzunluğu (cm) ve bel çevresi (cm) ile RTA toplam puanları arasında istatistiksel açıdan anlamlı ve negatif yönlü ilişki bulunmuştur (p<0.05). Öğrencilerin RTA toplam ve alt boyutları puanları ile enerji (kkal), protein (g), yağ (g), karbonhidrat (g) tüketimleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir (p>0.05). Çalışmada erkek öğrencilerin IES-2 geneli puan ortalamalarının, kız öğrencilere göre daha yüksek olduğu saptanmıştır (p<0.05). Erkek öğrencilerin duygusal sebepler yerine fizyolojik sebeplere dayanarak yeme alt boyutu puan ortalamaları kız öğrencilerden daha yüksektir (p<0.05). Koşulsuz yeme izni, açlık ve tokluk sinyallerine güvenme ve beden-besin seçim uyumu alt boyutlarından öğrencilerin aldıkları puan ortalamaları arasında cinsiyetlere göre istatistiksel bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Öğrencilerin BKİ ve bel/boy oranı ile IES-2 puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı ve negatif yönlü bir ilişki saptanmıştır (p<0.05). Öğrencilerin IES-2 toplam ve alt boyutları puanları ile enerji (kkal), protein (g), yağ (g), karbonhidrat (g) tüketimleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki tespit edilmemiştir (p>0.05). Öğrencilerin IES-2 geneli puanları arttıkça, gerginlik, bedensel belirtiler, endişe ve RTA geneli puanlarının azaldığı görülmüştür (p<0.05). Öğrencilerin duygusal sebepler yerine fizyolojik sebeplere dayanarak yeme puanları arttıkça, RTA geneli ve tüm alt boyutlarından aldıkları puanlar azalmaktadır (p<0.05). Öğrencilerin açlık ve tokluk sinyallerine güvenme puanları arttıkça, RTA geneli, gerginlik ve bedensel belirtiler puanları azalmaktadır (p<0.05). Öğrencilerin beden-besin uyumu puanları arttıkça, sınavla ilgisiz düşünceler puanları azalmaktadır (p<0.05). Bu çalışma artan sezgisel yeme düzeyinin azalmış sınav kaygısı ile ilişkisi olabileceğinin göstergesi olabilir. Çalışmanın sonuçlarını destekleyecek daha fazla çalışmaya gereksinim vardır. This study was carried out to determine the test anxiety and intuitive eating status of students preparing for the exam and to evaluate the relationship between their nutritional status. This study was conducted between December 2019 - March 2020 with 225 students in total (142 female and 83 male) who were aged 16-18 and studying at the 11th and 12th grades in a private education course in Ankara Elvankent; and who were preparing for the university exam and voluntarily accepted to participate in the study. A questionnaire was applied to all students who agreed to participate in the study, in which descriptive information about their general characteristics, health status, physical activities, eating habits, and anthropometric measurements were questioned. A 24-hour retrospective food consumption record form was used to determine the daily energy and nutrients of individuals. The Revised Test Anxiety Inventory (RTA) was used to measure the test anxiety of the participants, and the Intuitive Eating Inventory-2 (IES-2) was used to measure the level of intuitive eating. RTA mean score of female students was higher than male students (p<0.05). A statistically significant and negative correlation was found between the students' body weight (kg), height (cm) and waist circumference (cm) and total RTA scores (p<0.05). No statistically significant correlation was found between the students' total and sub-dimension RTA scores and their energy (kcal), protein (g), fat (g), carbohydrate (g) consumption (p>0.05). In the study, it was observed that the IES-2 general score averages of male students were higher than that of female students (p<0.05). Eating sub-dimension mean scores of male students based on physiological reasons rather than emotional reasons are higher than female students (p<0.05). There was no statistical difference according to gender between the mean scores of the students in the sub-dimensions of unconditional eating allowance, reliance on hunger and satiety signals, and body-food choice fit (p>0.05). A statistically significant and negative correlation was found between students' BKI and waist/height ratio and IES-2 scores (p<0.005). No statistically significant correlation was found between the students' IES-2 total and sub-dimension scores and their energy (kcal), protein (g), fat (g), carbohydrate (g) consumption (p>0.05). As the students' overall IES-2 scores increased, tension, somatic symptoms, anxiety, and overall RTA scores decreased. As the students' eating scores based on physiological reasons rather than emotional ones increased, the scores they got in general and all sub-dimensions of RTA decreased (p<0.05). As the students' scores of trusting hunger and satiety signals increased, their overall RTA, tension and physical symptoms scores decreased (p<0.05). As the students' body-food choice fit scores increased, their scores for thoughts unrelated to the exam decreased (p<0.05). This study may indicate that increased intuitive eating level may be associated with decreased test anxiety. More studies are needed to support the results of this study.Item Menopoz döneminde antidepresan kullanan kadınların beslenme alışkanlıkları, uyku durumları ve magnezyum alımlarının değerlendirilmesi(Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2021) Kabadayı, Cansu; Bayram, SinemDepresyon, tüm dünyada prevelansı hızla artan mental bir sağlık sorunudur ve kadınlarda daha yaygındır. Menopoz döneminde de depresyon yaygın görülmektedir. Bu çalışma, Şubat 2020-Ekim 2020 tarihleri arasında Ankara’da özel bir beslenme ve danışmanlık merkezine gelen, menopoza girmiş (menstruasyonun kalıcı olarak kesilmesiyle en az 12 aydır adet görmemiş) ve antidepresan kullanmakta olan 48 gönüllü kadın birey ile yürütülmüştür. Bireylerin kişisel özellikleri, beslenme alışkanlıkları, uyku durumları ve depresyon durumları anket formu ile yüz yüze görüşme yöntemi kullanılarak belirlenmiştir. Günlük enerji ve besin ögeleri alımını belirlemek için geriye dönük hatırlatma yöntemiyle 3 günlük besin tüketim kaydı alınmış ve fiziksel aktivite durumları saptanmıştır. Bireylerin antropometrik ölçümleri alınmış ve vücut kompozisyonları biyoelektrik impedans analizi cihazı ile değerlendirilmiştir. Bireylere Pittsburgh Uyku Kalitesi Ölçeği (PUKİ) ve Depresyon Anksiyete Stres Ölçeği (DASÖ) uygulanmıştır. Menopoza girmiş bireylerin yaş ortalaması 57.1±8.67 yıl olup, düzenli adet görmeme süresi ortalama 9.1±8.25 yıldır. Bireylerin bel çevresi ortalaması 89.1±13.38 cm, bel/kalça oranı 0.86±0.04 ve vücut yağ oranı %35.21±4.83 olarak belirlenmiştir. Bireylerin çoğunluğu (%85.4) seçici serotonin gerialım inhibitörü (SSRI) türü antidepresan kullanmaktadır. Bireylerin diyetle günlük enerji (1238.5±371.94 kkal) ve karbonhidrat (114.6±54.43 g) alımları Türkiye Beslenme Rehberi (TÜBER) 2015 önerilerinin altında, diyetle protein alımları önerilen düzeyde ve yağ alımları ise önerilerin üzerindedir. Posa gereksinmesini yeterli düzeyde karşılamayan bireylerin, yeterli düzeyde karşılayanlara göre depresyon puanının daha yüksek olduğu belirlenmiştir (p>0.05). Tüm bireylerin diyetle magnezyum alımı (225.0±67.61 mg) önerilerin altındadır. Bireylerin %52.1’i kötü uyku kalitesine ve %47.9’u iyi uyku kalitesine sahiptir. Kötü uyku kalitesine sahip bireylerin, iyi uyku kalitesine sahip olanlara göre diyetle magnezyum alımı daha düşüktür (p>0.05). Uyku kalitesinin artmasıyla, depresyon puanının düştüğü belirlenmiştir (p>0.05). Aynı zamanda magnezyumun yeterli düzeyde karşılanmasıyla depresyon puanının azaldığı saptanmıştır (p>0.05). Sonuç olarak, menopoza girmiş kadınların beslenme alışkanlıkları, magnezyum alımları, uyku kalitesi ve depresyon durumları birbiriyle ilişkilidir; menopozal semptomlarla birlikte kadın sağlığını etkilemektedir. Depression is a mental health problem that is rapidly increasing in prevalence worldwide and is more common in women. Depression is also common during menopause. This study was carried out with 48 volunteer female individuals between February-October 2020 who came to a private nutrition and counseling center in Ankara, entered menopause (had not had menstruation for at least 12 months after the permanent cessation of menstruation) and were using antidepressants. Individuals' personal characteristics, eating habits, sleep conditions and depression status were determined using a questionnaire form using face-to-face interview method. In order to determine the daily energy and nutrient intake, 3-day food consumption records were taken with a retrospective reminder method and their physical activity status was determined. Anthropometric measurements of the individuals were taken and their body composition was evaluated with the bioelectrical impedance analysis device. Pittsburgh Sleep Quality Scale (PSQI) and Depression Anxiety Stress Scale (DASS) were applied to the individuals. The average age of individuals who have entered menopause is 57.1 ± 8.67 years, and the average period of not having regular menstruation is 9.1 ± 8.25 years. The waist circumference of the individuals was determined as 89.1 ± 13.38 cm, waist / hip ratio was 0.86 ± 0.04 and body fat ratio was 35.21 ± 4.83%. The majority of individuals (85.4%) use selective serotonin reuptake inhibitor (SSRI) type antidepressants. Dietary energy (1238.5±371.94 kcal) and carbohydrate (114.6±54.43 g) intakes of women are below the recommendations of Turkey Nutrition Guide 2015, while the dietary protein intake of women is normal for recommendations and the dietary fat intake of women is above the recommendations. It was determined that individuals who did not take their fiber need at a sufficient level had higher depression scores compared to those who took them adequately (p> 0.05). Magnesium intake for all individuals is below recommendations. 52.1% of the individuals have poor sleep quality and 47.9% have good sleep quality. Individuals with poor sleep quality had lower magnesium intake than those with good sleep quality (p> 0.05). It was determined that with increasing sleep quality, depression score decreased (p> 0.05). At the same time, it was found that the depression score decreased with sufficient magnesium (p> 0.05). In conclusion, dietary habits, magnesium intake, sleep quality and depression of menopausal women are interrelated; It affects women's health along with menopausal symptoms.Item Karaciğer transplantasyonu olan hastaların preop ve postop dönemdeki beslenme durumlarının, biyokimyasal bulgularının ve yaşam kalite düzeylerinin değerlendirilmesi(Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2015) Kayan Tapan, Tuba; Kızıltan, GülDiğer tedavi öntemleri le tedavi edilemeyen, son dönem karaci er etmezli indeki DKY astalara önerilen a am süresini ve kalitesini zatan tek tedavi öntemi karaci er trans lantas on d r. alı manın amacı reo ve osto dönemdeki SDKY astalarının eslenme d r mlarını i okim asal l larını ve a am kalite düze lerini de erlendirmektir. alı ma Aralık 2014- art 2015 tari leri arasında zel Şi li Florence Ni tin ale Hastanesi’ne, karaci er trans lantas on olmak üzere atırılmı 13’ü kadın 27’si erkek (n=40), a ortalaması 53.1±12.1 ıl olan karaci er nakil ada ları üzerinde ürütülmü tür. astaların ki isel verileri e lik eden astalıkları trans lantas on ekli antro ometrik özellikleri i okim asal l ları eslenme d r mları a am kalitesi düze leri de erlendirilmi tir. astaların ener i ve esin ö eleri alımları eri e dönük 3 ünlük esin tüketim ka dı ile postop 1.ay, postop 3.ay ve postop 6.ay olarak de erlendirilmi tir. Ara tırma a katılan astaların osto 3.a da ve osto 6.a da ünlük ortalama ener i tüketimleri osto 1.a a öre anlamlı artı östermi tir ˂0.05). ektif Glo al De erlendirme SGD) son larına öre reo astaların %53.8’i hafif malnütris onl l nm t r. Üst Orta Kol evresi ÜOK ), triseps ve biseps de erlerine akıldı ında reo dönem ile osto 7. ün osto 15. ün osto 1.a daki de erler arasında anlamlı ir azalma sa tanmı tır <0.05 . Posto 7. ün osto 15. ün osto 1.a osto 3.a postop 6.aylardaki serum al min düze leri reo döneme öre anlamlı artı östermi tir ˂0.05). Postop 1.ay, postop 3.ay, postop 6.ayda alanin aminotranferaz (ALT) ve aspartate aminotransferaz (AST) de eri reo döneme öre anlamlı dü ü östermi tir ˂0.05). Postop 1.ayda serum LDL kolesterol de eri reo döneme öre anlamlı dü ü östermi tir ˂0.05). Postop 3.ay, postop 6.ayda serum LDL olesterol de eri reo döneme öre anlamlı artı östermi tir ˂0.05). Ara tırma a katılan to lam astaların osto 3.a da ve osto 6.a da ünlük aldıkları rotein miktarı osto 1.a a öre osto 6.a daki rotein de eri osto 3.a a öre anlamlı iv artı östermi tir ˂0.05). To lamda osto 7. ün osto 15. ün fiziksel fonksi on skor reo döneme öre anlamlı dü ü osto 3.a ve 6.a da fiziksel fonksi on skor reo döneme öre anlamlı artı östermi tir ˂0.05 . on olarak reo ve osto karaci er trans lantas on astalarının eslenme d r mları dikkatli ir ekilde de erlendirilmelidir. Trans lantas on sonrası karaci er fonksi onlarının i ile mesi le antro ometrik öl ümler i okim asal parametreler ve esin alınımı iderek normale dönmekte ve a am kalitesi düze i eli mektedir. Liver transplantation is the only treatment method that is recommended to patients with end-stage liver failure (ESLF), which cannot be cured with other treatment methods, and that extends lifespan and improves quality. The purpose of this study is to evaluate nutritional status, biochemical findings and extending the survival and life quality in preop and postop periods. The study was conducted on 40 liver transplant candidates in total, 13 of which are female and 27 are male, with an average age of 53 years, who were admitted in Private Şi li Florence Ni tin ale os ital etween December 2014-March 2015 to undergoing liver transplant. Personal information, accompanying diseases, transplantation method, anthropometric measurements, biochemical findings, nutritional status and life quality levels of patients were evaluated. Energy and nutrieints intake of patients were assessed as postop 1st month, postop 3rd month and postop 6th month with 3-days daily dietary recall Daily average energy intake of participating patients in postop 3rd month and postop 6th month showed a meaningful increase compared to postop 1st mont ˂0 05 . According to SGD results, 53.8% of preop patients were found to have mild malnutrition. Looking at mid-upper arm circumference, triceps and biceps values, a significant decrease was found between preop, postop 7th day, postop 15th day and postop 1st month (p<0.05). Albumin values for postop 7th day, postop 15th day, postop 1st month, postop 3rd month and postop 6th mont s owed a si nificant increase com ared to reo eriod ˂0 05 . ALT and AST values in postop 1st month, postop 3rd month and postop 6th month showed a si nificant decrease com ared to reo eriod ˂0 05 . LDL value in postop 1st mont s owed a si nificant decrease com ared to reo eriod ˂0 05 . LDL value in postop 3rd month and postop 6th month showed a significant increase compared to reo eriod ˂0 05 . Daily protein intake of participating patients in total in postop 3rd month and postop 6th month showed a meaningful increase compared to postop 1st month, and protein value in postop 6th month showed a meaningful increase v i compared to osto 3rd mont ˂0 05 . P sical f nction score in total in osto 7th day and postop 15th day showed a significant decrease compared to preop period, and physical function score in 3rd month and 6th month showed a meaningful increase compared to preo eriod ˂0 05 . In consequence, preop and postop nutritional status of liver transplantation patients should be assessed carefully. With the recovery of liver functions after the transplantation, anthropometric measurements, biochemical parameters and food intake return to normal gradually, and life quality levels are enhanced.Item Yetişkin bireylerde kendine saygı ve duygu durumunun antropometrik ölçümler ve beslenme durumu ile ilişkisi.(Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2015) Pehlivan, Merve; Kızıltan, GülBu çalışmanın amacı yetişkin bireylerde kendine saygı ve duygu durumunun antropometrik ölçümler ve beslenme durumu ile ilişkisini değerlendirmek ve ileride yapılacak çalışmalara ışık tutmaktır. Çalışmaya Ankara’da yaşayan, Ocak 2015-Nisan 2015 tarihleri arasında Sıla Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Merkezine başvuran ve çalışmaya katılmayı kabul eden 20-64 yaş arası 100 birey katılmıştır. Bireylerin BKI’ye göre duygu durum ve kendine saygı ölçek puan ortalamaları incelendiğinde; hem kadın hem de erkek bireylerde BKI’ye göre duygu durum ve kendine saygı ölçek puan ortalamaları açısından önemli bir fark bulunamamıştır (p>0.05). Duygu durum düzeyine göre kadınların ve erkeklerin diyetle enerji, protein, yağ ve karbonhidrat alım ortalamaları incelendiğinde; hem erkeklerde hem de kadınlarda duygu durumu normal olanlarla bozuk olan bireylerde enerji ve makro besin ögesi alım ortalamaları arasında önemli bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Bireylerin duygu durum ve kendine saygı düzeyinin bazı parametrelerle ilişkisi incelendiğinde, kadın bireylerde beck depresyon ölçek skoru ile diyetle alınan yağın toplam enerjiden gelen oranı arasında negatif yönlü önemli bir ilişki bulunmuştur (r= -0.295, p=0.038). Erkeklerde ise kendine saygı ölçek skoru ile diyetle enerji (r= -0.281, p=0.048), sükroz (r=-0.299, p=0.035) ve doymuş yağ asidi (r=-0.345, p=0.014) alımı arasında negatif yönde önemli ilişki saptanmıştır (p<0.05). Kadınlar için elde edilen analiz sonuçlarına göre duygu durum düzeyi kişilerin vücut ağırlıklarından memnuniyet durumuna göre anlamlı farklılık gösterirken (p<0.05), kendine saygı düzeyleri vücut ağırlıklarından memnuniyet düzeylerine göre anlamlı farklılık göstermemektedir (p>0.05). Erkekler için elde edilen analiz sonuçlarına göre duygu durum düzeyi ve kendine saygı düzeyi kişilerin kendi ağırlıklarından memnuniyet durumuna göre anlamlı farklılık göstermemektedir (p>0.05).Analiz sonuçlarına göre, kadın ve erkeklerde kendine saygı düzeyi öğün atlama durumuna göre anlamlı farklılık göstermemektedir (p>0.05). Çalışmamızın sonucuna bakıldığında antropometrik ölçüm farklılıklarının kişilerin kendine saygı ve duygudurum düzeyini değiştirmediği gözlenmiştir. Kişilerde çok az beslenme parametresinin duygudurum ve kendine saygı ölçeği skorunu değiştirdiği ve çoğu beslenme parametresi ile kendine saygı ve duygudurum düzeyini arasında bir ilişki olmadığı görülmüştür. The aim of this study is to evaluate the relationship of self esteem and mood state with anthropometric measurements and nutritional status in adult individuals, and to provide an insight for the future studies. The study recruited 100 participants from Ankara, whose age are 20-64 years, who referred to the Sıla Physical Therapy and Rehabilitation Centre between January 2015 and April 2015. When the association of self esteem and mood levels with body mass index (BMI) groups was evaluated, overall self esteem and mood levels of males and females did not demonstrate a significant difference in BMI groups (p>0.05). No significant difference was observed in protein, fat, and carbohydrate intake levels of males and females regarding their mood levels (p>0.05). In females, a negative correlation at the rate of 29.5% was found between the beck depression scale and the percentage of fat intake, while depression score had no significant correlation with other nutritional parameters (p>0.05). In males, it was detected that self esteem scale had a negative correlation at the rate of 28.1% with energy intake levels and 29.9% with the saccharose intake (p>0.05). When the participants were examined as a whole, Beck depression scale had 29.5% negative correlation with the percentage of fat intake (p<0.05), while there was no significant correlation found between self esteem scale and other nutritional parameters (p<0.05). The analysis results of females demonstrated that there was a significant difference in their mood levels regarding the contentment with their weight (p>0.05), while no significant difference was found in self esteem levels considering their weight contentment (p>0.05). On the other hand, in males, mood levels and self esteem showed no significant difference in their weight contentment (p>0.05). The results of the analysis suggest that self esteem levels of males and females showed no significant difference regarding the frequency of meal skipping (p>0.05). The results from our study indicate that differences in anthropometric measurement did not change individuals’ self esteem and mood levels. Very few nutritional parameters were found to change the scores of self esteem and mood scales, however; we observed that most nutritional parameters did not have a relationship with self esteem and mood levels.Item Fonksiyonel konstipasyonu olan yetişkin bireylerin beslenme durumlarının değerlendirilmesi(Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2015) Ateş, Burcu; Saka, MendaneBu çalışma, fonksiyonel konstipasyon tanısı alan yetişkin bireylerin beslenme durumlarının değerlendirilmesi amacı ile yapılmıştır. Çalışma Başkent Üniversitesi Tıp ve Sağlık Bilimleri Araştırma Kurulu Etik Kurul Kararı alındıktan sonraki 3 ay içerisinde, Bayındır Söğütözü Hastanesi Gastroenteroloji Polikliniği’ne başvuran konstipasyon tanısı almış, 19-64 yaş arası, 59’u kadın, 26’sı erkek 85 hasta üzerinde yürütülmüştür. Hastaların demografik özellikleri, beslenme alışkanlıkları, fiziksel aktivite düzeyleri, dışkılama alışkanlıkları ve diyet posasına ilişkin bilgi düzeyleri anket formu ile sorgulanmıştır. Bireylerin antropometrik ölçümleri anket formuna kaydedilmiştir. Bireylerin beslenme durumları besin tüketim sıklığı formu ve 3 günlük besin tüketim kaydı ile belirlenmiştir. Hastaların fiziksel aktivite düzeyleri 24 saatlik fiziksel aktivite formu ile saptanmıştır. Çalışmaya katılan bireylerin yaş ortalaması 41.6±12.6 yıl, BKI ortalaması 25.5±4.42 kg/m2 olarak bulunmuştur. BKI ≥25 kg/m2 olan hasta sıklığı kadınlarda %44.1, erkeklerde %50.0’dir. Hastaların ortalama bel çevresi 85.7±13.73 cm’dir. Hastaların bel çevresine göre obezite sıklığı değerlendirildiğinde kadınların %10.2’si, erkeklerin %16.7’sinin artmış obezite riski; kadınların %39.0’u, erkeklerin %12.5’inin yüksek obezite riski altında olduğu görülmüştür. Hastaların günlük diyetle enerji tüketim ortalaması 1519.2±443.88 kkal’dir. Enerjinin makro besin öğeleri dağılımı incelendiğinde ortalama %45.5±7.12 karbonhidrat, %15.5±3.16 protein ve %38.7±7.26 yağdan geldiği belirlenmiştir. Çalışmaya katılan bireylerin günlük posa tüketim miktarı ortalama 17.9±8.91 g’dır. Hastaların %71.8’inin günlük posa tüketimi yetersiz iken, %24.7’sinin posa tüketimi yeterlidir. Hastaların günlük su tüketim miktarları ortalama 1312.9±791.74 mL’dir. Hastaların posa bilgi düzeyleri değerlendirildiğinde %65.0’i sağlığın geliştirilmesi ve hastalıklardan korunmak için diyetle posa alımının gerekli olduğunu belirtirken, %50.0’si posanın dışkı kıvamı ve dışkılama sıklığını etkilediğini belirtmiştir. Hastaların %69.4’ü posa içeriği en yüksek besin olarak sebze ve meyveleri, %15.3’ü kurubaklagilleri seçmiş ve %17.6’sı ise posa içeriği en yüksek besini bilmediğini belirtmiştir. Hastaların vitamin ve mineral tüketimleri DRI önerilerine göre değerlendirildiğinde, özellikle folik asit, tiamin, niasin, B6 ve C vitaminleri ile potasyum, magnezyum, demir ve kalsiyum minerallerini yetersiz düzeyde aldıkları saptanmıştır. Hastaların meyve-sebze tüketim sıklığı değerlendirildiğinde, haftada 3-4 kez pişmiş sebze, 1-2 kez çiğ sebze (p<0.001) ve hergün meyve (p: 0.002) tükettikleri belirlenmiştir. Hastaların günlük ortalama pişmiş sebze tüketimleri 80.7±50.31 g (p>0,05), çiğ sebze tüketimleri 62.0±37.78 g (p<0.001), meyve tüketimleri ise 128.3±92.69 g’dır (p: 0.001). Hastaların %88.5’i beyaz ekmek tüketirken, %30.8’i kepek, çavdar, yulaf, tam tahıl vb. ekmek, %7.7’si kepekli makarna tüketmektedir. Kabuklu pirinç tüketen bir hasta vardır (%1.7). Hastaların diyetle posa alımı ile su tüketimleri (r: 0.278, p: 0.010), günlük enerji alımları (r:0.580, p<0.001) ve E, C, B6 vitaminleri, tiamin, riboflavin, niasin, folik asit, sodyum, potasyum, kalsiyum, magnezyum, fosfor, demir, çinko ve bakır arasında pozitif yönde önemli bir ilişki saptanmıştır. Sonuç olarak, konstipasyonu olan bireylerin diyet ile enerji, su, diyet posası, vitamin ve mineral alımı ile fiziksel aktivite düzeyleri düşüktür. Konstipasyonun önlenmesinde yeterli ve dengeli beslenme ile birlikte yaşam tarzı değişikliği ön plana çıkmaktadır. This study was performed to evaluate the nutritional status of adult individuals with diagnosed functional constipation. The study was conducted on 59 females, 26 males, total 85 constipation patients aged 19-64 years old presenting to Gastroenterology Polyclinic of Bayındır Hospital in the three months period, following the decision of the Ethical committee of Başkent University Medical and Health Sciences Research Council. Personal characteristics, nutritional habits, physical activity habits, defecation habits and knowledge of fiber of the patients were collected with an inquiry form. Anthropometric measurements of the participants were recorded in the inquiry form. Nutritional status of the individuals were determined by food frequency questionnaire and a three day 24-hour food intake record. Physical activity levels of patients were determined by physical activity forms. The mean age of the individuals participating in the study was found to be 41.6±12.6 years old and mean BMI to be 25.5±4.42 kg/m2. The prevelance of having a BMI value, that is greater than 25 kg/m2, is found to be 44.1% for women and 50.0% for men. The mean waist circumference of participants is found to be 85.7±13.73 cm. When the obesity rate based on waist circumference is evaluated, 10.2% of women and 16.7% of men are found to have increased risk of obesity. Moreover, 39% of women and 12.5% of men are classified to be in the high risk of obesity group. The avarage daily dietary energy consumption of patients was found to be 1519.2±443.88 kcal, which consists of 45.5±7.12% carbonhydrate, 15.5±3.16 % proteins and 38.7±7.26 % fats. The mean daily fiber consumption of the patients was 17.9±8.91 g. When the fiber consumption adequacy of the patients was evaluated, 71.8% of the patients’ fiber consumption was found inadequate, 24.7% of patients consumed enough fiber. The mean daily water consumption of the patients was 1312.9±791.74 mL. When the fiber knowledge of the patients was evaluated, 65% of the patients specified that fiber is necessary for promoting health and to be protected from diseases, 50% of the patients expressed that fiber effects stool consistency and frequency of defecation. When the fruit consumption of the patients was evaluated, 69.4% of patients specified vegetables and fruits as the food which include the most fiber, 15.3% of the patients specified legumes as the food which include the most fiber, 17.6% of the patients stated that they did not know which food has the greatest fiber content. When the participants’ daily dietary intakes of vitamins and minerals are evaluated, especially folic acid, thiamine, niacin, vitamins B6 and C, potassium, magnesium, iron and calcium were found to be lower than the DRI recommendations. When the consumptions of fruits and vegetables are evaluated, it is found that patients consumed cooked vegetables usually tree to four times a week, they consumed raw vegetables once or twice a week (p<0.001) and they consumed fruits everyday (p: 0.002). The mean daily consumption of cooked vegetables among the patients was 80.7±50.31 g (p>0,05), the avarage daily raw vegetables consumption of patients was 62.0±37.78 g (p<0.001), and the avarage daily fruits consumption of patients was 128.31±92.69 g (p:0.001). 88.5% of patients specified consuming white bread, 30.8% of patients specified consuming wholemeal bread, rye bread, oat bread, whole grain bread ext., 7.7% of patients specified consuming whole wheat pasta. There was only one patient who consumed paddy rice (%1.7). There is a significant positive correlation between patients’ dietary fiber intake and water consumption (r: 0.278, p: 0.010), the energy gained from the foods (r: 0.580, p<0.001), vitamins E, C and B6, thiamine, riboflavine, niacin, folic acid, sodium, potassium, calcium, magnesium, phosphorus, iron, zinc and copper. In conclusion; energy, fiber, water, vitamins and minerals consumptions of patients who suffered from constipation were found inadequate. Moreover, physical activity levels of these patients are also found to be low. In order to prevent constipation, changing lifestyle in addition to an adequate and balanced nutrition is necessary.