Browsing by Author "Ercil, Yavuz"

Now showing 1 - 7 of 7

A Case Study on Web-Based Information System Evaluation
(2014) Tokdemir, Gul; Bilgen, Semih; Ercil, Yavuz
A new framework is proposed to assess web-based information systems (WISs) which is domain-independent, that is, can be applied for profit seeking as well as service oriented or non-profit seeking organizations. Assessment starts from an identification of the critical success factors (CSF) that outline organizational strategies, and proceeds to determine the measures of three categories of relationships: User-WIS, Other systems-WIS, Organization-WIS. These measures and CSF's are evaluated collectively to arrive at an effectiveness measure. A case study illustrating the applicability of the assessment framework in the e-business domain is presented.
Effects of Non-Pharmaceutical Interventions Against COVID-19: A Cross-Country Analysis
(2021) Gokmen, Yunus; Baskici, Cigdem; Ercil, Yavuz; 0000-0003-0712-1481; 33819370
Prolonging non-pharmaceutical interventions (NPIs) used in the control of pandemics can cause a devastating effect on the overall economic and social welfare levels. Therefore, policymakers are facing a difficult duty in terms of implementing economically and socially sustainable and acceptable measures. The aim of this study is to investigate the effectiveness of NPIs implemented to control the COVID-19 pandemic. To this end, eight NPI measures were analysed, and their effects on the number of cases were investigated for France, Spain, China, and South Korea. In the study, the treatment effect of these mechanisms on the daily increase rate of the total number of cases during a certain period was analysed by using logarithmic linear regression with a dummy variables model. The findings indicate that the measures are effective against the spread of the pandemic at different levels. The findings also suggest that the most effective measure in decreasing the number of cases is workplace closure. An analysis comparing the effectiveness of countrywide measures and regional measures shows that school closing is the most effective measure to decrease the number of cases when implemented countrywide as opposed to regional implementation.
The Impact of National Culture on the Increase of COVID-19: A Cross-Country Analysis of European Countries
(2021) Gokmen, Yunus; Baskici, Cigdem; Ercil, Yavuz; 0000-0002-6107-0577; 0000-0003-0712-1481; 33518841
In recent years, countries have been fighting with increasing momentum against outbreaks. This struggle requires the effective implementation of several measures that are required in medical science. However, the cultural characteristics of each society prevent these measures from being applied in the same way globally. One area in which social scientists have not applied much effort is observing the impact of countries' cultural characteristics in the fight against outbreaks. Therefore, this study aims to determine whether cultural differences among countries have an impact on their fight against outbreaks. This study uses the COVID-19 pandemic?s total cases and selected European countries' cultural dimension scores as data. Due to the differences in the measurement units of cultural and outbreak variables, a stepwise multiple logarithmic regression analysis is preferred to select the proper regression model. The results have shown that power distance has a significant and negative effect on the increase rate of the total COVID-19 cases per million (IRTCCPM). In addition, the results have demonstrated that both individualism and in-dulgence have significant and positive effects on IRTCCPM, at the 95 % confidence level. How -ever, the hypotheses concerning the impacts of masculinity, uncertainty avoidance, and long-term orientation on the IRTCCPM are rejected at the alpha = 0.05 level. In light of the findings of this study, it can be asserted that countries act in harmony with their cultural characteristics in the formal or informal practices of their fight against outbreaks. The contributions of the study can be discussed in academic and practical fields.
Milli mücadele döneminde rıza mühendisliği Halide Edib Adıvar
(Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2017) Uludağ, Nergiz; Ercil, Yavuz
Bu tez çalışması Milli Mücadele Dönemi’nde hem İstanbul Hükümeti hem de Ankara Hükümeti tarafından yürütülmeye çalışılan rıza mühendisliği uygulamalarını anlatmaktadır. Gustave Le Bon, Sigmund Freud ve Noam Chomsky gibi araştırmacıların literatüre katkısı ile ortaya çıkan bu kavram, halkların yöneten bir grup tarafından ikna edilmesi süreçleri ve bu süreçte uyguladığı çeşitli propaganda faaliyetlerinin bir bütünü olarak düşünülebilir. Bu kavram 20. yüzyıldaki çeşitli araştırmalar ile desteklenmiş ve halkla ilişkiler alanının en önemli araştırmalarından biri haline gelmiştir. İşte bu tez, bu yapılan çalışmaların belirttiği uygulamalara Milli Mücadele Dönemi’nde ne kadar sahne olmuş, bunu açıklamayı hedeflemektedir. Bu tez çalışması, yukarıda belirtilen halkla ilişkiler kavramının teorik boyutunun, tarihi süreç ile harmanlanmasını kapsanmaktadır. Bu kapsamı ile daha önce yapılan çalışmalar arasında özgün bir tez olması amaçlanmaktadır. Bu çalışma boyunca öncelikle bu kavramın tarihsel gelişimi, araştırmacıların bulguları ve vardıkları sonuçlar ile yöntemler belirlenmiştir. Daha sonra ise rıza mühendisliği kavramının Milli Mücadele Dönemi’ndeki uygulamaları açıklanmaya çalışılmıştır. Daha sonra Milli Mücadele'nin önemli figürlerinden olan Halide Edib Adıvar'ın propaganda faaliyetleri incelenmiştir. Sonuç olarak, bu tez çalışması, Milli Mücadele'nin kazanılmasında bahsedilen rıza mühendisliği çalışmalarının ne kadar önemli bir yere sahip olduğunu desteklemektedir. This study explains the practices of the manufacturing concept term during the Turkish War of Independence, by both Istanbul and Ankara Governments. This term, which appeared in the literature with the works of Gustave Le Bon, Sigmund Freud and Noam Chomsky, is defined as persuasion of the crowds by various propaganda practices by the ruling class. This term is supported by various works published in 20th century and became one of the most significant research areas of the public relations field. Therefore, this study aims to explain the relations between these researches and the methods have been used during the Turkish War of Independence. This study contains the theories introduced in the field of public relations above and their correlation with the historical chronology. In this aspect, it is aimed to promote this study as a unique one among the others. Throughout the study, the historiography of this term, the discoveries and results of the researchers and the methods are determined. Then, the practices of these findings are tried to be explained. In the last chapter, Halide Edib Adıvar's, who was one of the leading figures of the Turkish War of Independence, propaganda activities are examined. As a result, this study supports that the manufacturing consent activities, which have been conducted throughout the Turkish War of Independence, has very significant role for the victory.
Mülteci girişimciliği: Suriyeli mültecilerin iş piyasalarına etkileri ve iş ağları
(Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2021) Pehlivan, Ulaş; Ercil, Yavuz
Bu araştırmada, mülteci girişimciliği süreci ve iş ağlarının bu süreçteki rolünün ortaya konulması hedeflenmiştir. Bu kapsamda, yazında mevcut çalışmalar incelenmiş, Türkiye’deki Suriyeli Mültecilerden (SM) ücret karşılığı çalışanlar, girişimci davranışta bulunarak şirket kuranlar (SMG), Suriye’ye geri dönenler, kriz sürecinde Suriye’yi terk etmeyip kalanlar ile Türk işverenler ve çalışanlar olmak üzere 6 farklı gruptan toplam 168 kişi ile yüzyüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Mülteciler ve göçmenler arasında girişimcilik bağlamındaki farkların tespiti, bu araştırmanın temel bulgularından biridir. Türkiye’deki SM’ler, 2011 yılından itibaren geçen on yıla karşın yeterli seviyede girişimci davranış gösterememişlerdir ve SM işletme kurulumları 2016 yılından itibaren sürekli azalış trendindedir. Girişimciliğin önemli göstergelerinden olan şirket kurulum oranının, SM’lerde nüfus bazında, ev sahibi Türk toplumundan 3 kez, diğer (uluslar arası) göçmenlerden 35 kez daha düşük seviyede olduğu tespit edilmiştir. Toplumlar arası uyum, ancak mültecilerin yerel iş piyasalarına etkin bir şekilde entegrasyonu ile gerçekleşebilecektir. SMG’lerin yerel ağlara ve iş piyasalarına entegre olamadan, kendi etnik ağları ile sınırlanmaları, kapalı ve etnik bir (niş) pazar oluşturmalarına yol açmaktadır. Ülkemizde kısmen yaşanmakta olan bu durum her iki toplum için de büyük bir risk unsurudur. Bu kapsamda, ağlardaki yapısal boşlukların aşılmasını sağlayacak ilişkilerin güçlendirilmesi, topluluklar arası etkileşimi artıran, aracılık/köprü rollerine sahip aktörlerin desteklenmesi önem kazanmıştır. SMG iş ağlarının boylamsal gelişimlerinin açıklanmasına yönelik, Dinamik Ego Ağları yaklaşımıyla yapılan analizler sonucunda; SMG’lerin 28 farklı aktörle kurdukları bağ miktarının, üç safhadan oluşan girişimcilik sürecinin başlangıcı olan hazırlık aşamasında %14, ikinci safha olan firma kuruluşu aşamasında %29, son safha olan idame aşamasında ise %57 oranında olacak şekilde dağıldığı, şirketlerin aktörlerle ilişki miktarı ve ihtiyacının zamana paralel olarak idame aşamasına doğru sürekli bir artış gösterdiği, katılımcı SMG işletmelerinin müşterileri ve iş gücünün çoğunluğunun (%85) Suriye etnik ağlarında yer almasına karşın, yerel ağların SMG şirketlerinin, kuruluşlarında, belediye/kamu otoriteleriyle idari/hukukî/malî ilişkilerinin düzenlenmesinde önemli rol oynadığı, mesleki eğitim, mesleki/teknik/mali/hukuki bilgileri ve işletmelerindeki ürün/teçhizatı dörtte üç oranında yerel ağlardan temin ettikleri tespit edilmiştir. Ayrıca, SMG işletmelerinin yerel ağlardaki aktörlerle %49, kendi etnik ağlarıyla %47, diğer etnik ağlarla %3 oranında dengeli bir ilişkiler ağı geliştirerek piyasada tutunmayı başardıkları, söz konusu ilişkilerin %47 oranında bağlayıcı, %20 oranında köprü kuran, %33 oranında ise bağlantı kuran sosyal sermaye niteliğinde olduğu tespit edilmiştir. Etnisite-uyum-aidiyet kapsamında yapılan analizde ise SMG’lerin (%79) Türk kültürüne, girişimci olmayan diğer gruplara (%75) oranla daha yüksek seviyede bir uyum sağladıkları görülmüştür. Ev sahibi toplumla çok sayıda bağlantı ve köprü kuran SMG’lerin, yüksek uyum, eğitim seviyeleri, sosyal kaynaşmayı hızlandırıcı ve girişimci davranışta bulunmayan diğer SM’lere model olacak niteliktedir. The entrepreneurship process and the roles of the actors available at refugee entrepreneur’s job networks are put forth in this research. To that end, related literature has been surveyed, semi structured interviews were administered to 168 persons in total composed of six groups; Syrian Refugee Entrepreneurs (SRE), SR Employees, SRs returned to Syria, Syrians not leaving Syria, Turkish Employers and Employees. Determining the differences between refugees and migrants is one of the main findings of our research. Despite their 10th anniversary since the start of the Syrian conflict in 2011, SRs still could not reach a satisfactory level of entrepreneurship and SR startups are in a steady downtrend since 2016. The number of SR startups based on the population of their community, which is a strong indicator of entrepreneurship is 3 times less than the host country population and 35 times less than migrants. Social cohesion can solely be achieved through host market integration of SRs. Otherwise, confinement in their own ethnic networks results in closed ethnic niche markets which is the biggest threat ahead of their integration to host country . Through Dynamic Ego Network analysis, it is found that the ratio of SRE’s ties is 14% at the first phase (conception) of the entrepreneurship, 29% at the second phase, (firm birth) finally, 57% at the persistence phase and the amount of relation with related actors has linearly increased by the time. Main findings also revealed that despite 85% of SR Startups’ customers and their labor force are from Syrian ethnic networks; local networks are playing a crucial role in regulation of SREs’ financial, administrative, legal relations with municipal, administrative authorities and providing 75% of their products, equipment, vocational/technical information as well. Additionally, 49% of SRE’s network ties belongs to local networks, 47% to their own ethnic networks and 3% to other ethnic groups while the distribution of ties in terms of social capital theory; is 47% bonding, 20% bridging, 33% linking social capital. According to ethnicity-cohesion-belonging analysis; SREs are found more compatible with Turkish culture (79%) than nonentrepreneur SRs (75%). It has been concluded that, successful SRE market integration is mainly due to their balancing of local and ethnic networks. SREs are also serving as role models to other refugees, through their high integration, education levels. It is thus, crucial to support the network actors bridging the structural gaps and enhancing the interactions among communities.
The Necessity of Sector Carrying Capacity in Multinational Companies' FDI Location Choice
(2019) Baskici, Cigdem; Ercil, Yavuz; AAI-6607-2020
The aim of this study is to define the carrying capacity as a new criterion in multinational companies' foreign direct investment (FDI) location choice. The validity of such a definition requires the existence of a causal relationship between FDI and the number of companies at the investment location. As carrying capacity is a function of the sector population, FDI refers to the decisions of foreign investors regarding location choice. With this in mind, the company numbers and FDI data used belonging to 34 sub-sectors of Agriculture, Industry and Services sectors in Turkey between the years of 2006-2016 were analyzed. The Granger causality test was applied to investigate the causal relationship between the company numbers and FDI. As a result of the findings, a causality relationship between the number of companies and FDI was determined in 29 of the 34 sub-sectors. A causality relationship could not be found in 2 sub-sectors. Analysis was not possible in the remaining 3 sub-sectors because of a lack of data. The results show that carrying capacity can be used as decision criterion in multinational companies' FDI location choice. In addition to this main result of the study, predictions for the investment decision are presented in the light of the analyses along with evaluations of the carrying capacity of the Agriculture, Industrial and Services sectors.
Sanal çevrede korku duygusu üzerine: Sanal gerçeklik (Vr) ortamında korku temalı deneyim örneği
(Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2024) Bozkurtoğlu, Anıl; Ercil, Yavuz
Günümüzde dijitalleşme, bilgiye erişimimizi ve algımızı köklü bir şekilde değiştirdi. Sanal gerçeklik (VR) ve artırılmış gerçeklik (AR) gibi teknolojiler, fiziksel dünyada mümkün olmayan deneyimleri yaşamamızı sağlıyor. Bu çalışma, sanal gerçeklik ortamında insanların uyumunu ve sanal çevrenin kullanıcılar üzerindeki etkilerini incelemektedir. Bu tez, sanal ortamlardaki korku tepkilerinin gerçek dünyadakilerden farklı olup olmadığını araştırmaktadır. Çalışmanın örneklemini 25 kadın ve 14 erkek katılımcı olmak üzere 39 gönüllü katılımcı oluşturmaktadır. Deneyde, insan-makine ve beyin-bilgisayar sürekliliğinde katılımcıların sanal ortamlardaki deneyimlerini gerçeklikteki deneyimden ayırıp ayıramadıkları sorusunun izi sürülmüştür. Çalışmada deney öncesi araştırmacının kendisinin tasarladığı korku anlatısı içeren bir sanal çevre geliştirilmiş ve sanal gerçeklik aracıyla bir deney ortamı hazırlanmıştır. Deney sırasında katılımcıların bir sanal çevreye verdikleri reaksiyonu ölçmek için tansiyon ve nabızları ölçülmüş, deneyim esnasındaki anlık tepkileri kaydedilmiştir. Çalışmada, sanal çevrede artırılmış gerçeklik ortamındaki mesajların kullanıcılar üzerindeki etkileri, medya ekolojisi literatürü ekseninde artırılmış gerçeklik araçlarıyla sanal ortamdaki görünümleri bakımından anlamak ve değerlendirmek amaçlanmaktadır. Çalışma aşağıdaki hipotezleri ele almayı amaçlamıştır: Ho: Sanal gerçeklik ortamında verilen korku tepkileri, gerçek dünyadaki korku tepkilerinden anlamlı derecede farklı değildir. H1: Sanal gerçeklik ortamında verilen korku tepkileri, gerçek dünyadaki korku tepkilerinden anlamlı derecede farklıdır. Sanal ortamda korku duygusunun tansiyon ve nabız değerleri üzerindeki etkisi incelenmiştir. Sonuçlar, korkunun büyük tansiyonu artırdığını, ancak bu etkinin cinsiyete göre farklılık gösterdiğini ortaya koymuştur. Kadınlar ve erkekler arasında küçük tansiyon ve nabız ölçümlerinde fark olmaması, sanal ortam ile gerçek hayat arasında bir farklılık olduğunu işaret etmektedir. Katılımcıların fizyolojik ve davranışsal tepkileri, sanal ortamda yaşanan korku deneyimlerinin gerçek ve ölçülebilir etkiler yarattığını doğrulamaktadır. Bu bulgular, sanal ortamda korku temalı duygu tetiklemelerinin katılımcıların fiziksel tepkilerini ve davranışlarını önemli ölçüde etkilediğini göstermektedir. Ancak, bulguların genelleştirilebilirliğini artırmak için daha kapsamlı araştırmalar gerekmektedir. Araştırmanın bulguları, korkunun insanların tutum ve davranışlarını nasıl etkilediğini anlamak açısından büyük önem taşıyor. Sonuçlar hem akademik araştırmalar hem de pratik uygulamalar için değerli bilgiler sunmaktadır. Sanal ortamlardaki artırılmış gerçeklik cihazlarının katılımcılar için kendi kendini idame ettirebilen (otopoietic) bir sistem oluşturduğu ileri sürülebilir. Katılımcılar, VR gözlüklerini kullanırken kendilerini çevreden izole ederek ve yalnızca sanal ortamda varlıklarını sürdürmek için gerekli olanı özümseyerek kendilerine bir ortam yaratırlar. Esasen kendileri ile dış gerçeklik arasında bir sınır oluşturarak bu sisteme girenleri kontrol ederler. Bu ortamda sanal gerçeklik ile dış gerçeklik arasındaki sınır ya da zar, duygular ve bunları yansıtan sözel olmayan dil ve beden dili tarafından oluşturulur. Katılımcıların sanal gerçeklik anlatısına verdikleri anlık korku dolu tepkilerin yanı sıra beden dilleri ve çığlıkları da sanal ortamdaki korku ekolojisinin tezahürü olarak görülebilir. Today, the digital revolution has significantly altered our access to information and our perception. Technologies such as virtual reality (VR) and augmented reality (AR) allow us to immerse ourselves in scenarios that would be otherwise impossible in the physical world. This study delves into how individuals adapt to virtual reality environments and the influence of these environments on our access to information and perception. This study explores how individuals adapt to virtual reality environments and the subsequent impact on users. The research aims to determine whether fear responses in virtual environments differ from those in real-life scenarios. The study sample comprises 39 volunteers, including 25 females and 14 males. Through these experiments with volunteer participants, the study seeks to ascertain whether individuals can differentiate their experiences in virtual environments from their real-life experiences. The study involved the development of a virtual environment (a bunker) with a fear-inducing narrative designed by the researcher, which was integrated with a virtual reality tool to create the experimental environment. Throughout the experiment, participants' physiological responses, including blood pressure and pulse, were measured to gauge their reactions to the virtual environment, while their immediate responses during the experience were recorded. Ultimately, the study seeks to comprehend and evaluate the effects of messages in the augmented reality environment on users, particularly in terms of their immersion with augmented reality tools within the framework of media ecology literature. The study aims to address the following hypotheses: Ho: Fear responses in a virtual reality environment are not significantly different from those in the real world. H1: Fear reactions in the virtual reality environment significantly differ from those in the real world The effect of the feeling of fear on blood pressure and pulse values in the virtual environment was examined. The results revealed that fear increased systolic blood pressure, but this effect differed by gender. The fact that there is no difference in diastolic blood pressure and pulse measurements between men and women indicates that there is a difference between the virtual environment and real life. Participants' physiological and behavioural responses confirm that fear experiences in the virtual environment create tangible and measurable effects. These findings show that fearthemed emotional triggers in the virtual environment significantly affect participants' physical reactions and behaviours. The study indicates that fear-emphasized messages can be used effectively in many areas, from education to marketing. However, more comprehensive studies are required to increase the generalizability of the findings. The study's findings are crucial for understanding how fear affects people's attitudes and behaviors. The results offer valuable insights for both academic research and practical applications. It can be argued that augmented reality devices in virtual environments create a self-sustaining system for participants. When using VR glasses, participants create an environment for themselves by isolating themselves from their surroundings and only absorbing what is necessary to sustain their existence in the virtual environment. They essentially create a boundary between themselves and the external reality, controlling what enters this system. Within this environment, the boundary between virtual reality and external reality is formed by emotions and the non-verbal language and body language that convey them. Participants' immediate fearful reactions to the virtual reality narrative and their body language and screams can be seen as expressions of the fearful environment in the virtual setting.