Autonomy of english teachers with refugee students in their classes

Abstract

The purpose of this research was to investigate the autonomy of English teachers with refugee students in four different dimensions, which are teaching and assessment, school management, professional development and curriculum development. 121 English teachers working in state secondary schools in Ankara participated in the study. Data were collected through questionnaires and open ended questions. The results showed that in teaching and assessment and professional development participants had generally high autonomy. However, in school management and curriculum development their autonomy were lower. When compared to English teachers without refugee students, t-test results showed that overall autonomy of English teachers with refugee students in their class were lower. Furthermore, the results also showed that number of refugee students in the class did not affect the autonomy of teachers contrary to the expectations. Additionally, it was concluded that professional experience of teachers did not affect the autonomy of English teachers. In open ended questions teachers mainly stated that they could not select textbooks, even though they could use their autonomy in the amount of homework they gave, disciplining students and setting rules and norms for their classes. Moreover, majority believed that they were not involved in school management. Furthermore, most of the participants thought that they were not autonomous regarding the content of in-service professional development programmes, and they generally could not attend these programmes according to their needs. Finally, vast majority of the participants stated that they were not involved in curriculum designing process. Bu araştırmanın amacı, sınıflarında mülteci öğrenci olan İngilizce öğretmenlerinin özerkliklerini, öğretim ve değerlendirme, okul yönetimi, mesleki gelişim ve müfredat geliştirme olmak üzere dört farklı boyutta incelemektir. Araştırmaya Ankara'daki devlet ortaokullarında görev yapan 121 İngilizce öğretmeni katılmıştır. Veriler anket ve açık uçlu sorular aracılığıyla toplanmıştır. Sonuçlar, öğretim ve değerlendirme ile mesleki gelişimde katılımcıların genel olarak yüksek özerkliğe sahip olduğunu göstermiştir. Bununla birlikte, okul yönetimi ve müfredat geliştirmede özerkliklerinin daha düşük olduğu gözlemlenmiştir. Mülteci öğrencisi olmayan İngilizce öğretmenleriyle karşılaştırıldığında, t-testi sonuçları, sınıflarında mülteci öğrenci olan İngilizce öğretmenlerinin genel özerkliğinin daha düşük olduğunu göstermiştir. Ayrıca sonuçlar, sınıftaki mülteci öğrenci sayısının, beklentilerin aksine öğretmenlerin özerkliği ile bir ilişkisinin olmadığı da göstermiştir. Ayrıca öğretmenlerin mesleki deneyimlerinin ve İngilizce öğretmenlerinin özerklikleri arasında bir ilişki olmadığı sonucuna varılmıştır. Açık uçlu sorularda öğretmenler ağırlıklı olarak verdikleri ödev miktarı, öğrencileri disipline etme ve sınıfları için kurallar ve normlar belirleme konusunda özerkliklerini kullanabildikleri halde ders kitaplarını seçemediklerini belirtmişlerdir. Dahası, çoğunluk okul yönetimine dahil olmadıklarına inandıklarını belirtmiştir. Ayrıca katılımcıların çoğu, hizmet içi mesleki gelişim programlarının içeriği konusunda özerk olmadıklarını ve ihtiyaçlarına göre bu programlara katılamadıklarını düşünmektedir. Son olarak, katılımcıların büyük çoğunluğu müfredat tasarlama sürecine dahil olmadıklarını belirtmişlerdir.