Kurumsal Baskilara Verilen Orgutsel Yanitlarda Kritik Karar Alicilarin Tehdit-Firsat Algisinin Rolu: İmkb’De İslem Goren Bankalarin Kurumsal Yonetİm İlkeleri Karsisindaki Davranislari Uzerinden Bir Değerlendirme

Abstract

Yeni Kurumsal Kuram yazını incelendiğinde, özellikle 1990 sonrası bazı çalısmaların, aynı örgütsel alanda yer alan ve aynı kurumsal baskılarla karsı karsıya kalan örgütlerin bu baskılara nasıl olup da farklı yanıtlar verebildiğini açıklamaya çalıstığı görülmektedir. Ancak, bu çalısmalarda aktörün rolü görece az çalısılmıstır. Son dönemde, Kurumsal Đs yazınının gelisimi ile birlikte, bahsi geçen süreçlerde aktörün rolü daha detaylı olarak incelenmeye baslanmıstır. Çalısmamızda, bu bağlamda, örgütlerin kurumsal baskılara vermis oldukları yanıtlar arasındaki farklılıkların, bu baskıların örgütlerdeki kritik karar alıcılar tarafından nasıl algılandığı ile iliskili olup olmadığını arastırılmıstır. Arastırma bulguları, kurumsal baskılara verilen örgütsel yanıtlar arasındaki farklılıkların, bu kurumsal baskıların kritik karar alıcılar tarafından örgütün kaynak ve kontrolüne yönelik bir tehdit ve/veya fırsat olarak algılanmasından kaynaklanabileceğini göstermektedir.

review of the New Institutional Theory literature shows us that some studies, especially which were published after 1990, tried to explain how organizations from the same institutional fields were able to give different responses to the same organizational pressures. However, in these studies, the role of the agency and actor was relatively neglected. Recently, with the emergence and development of Institutional Work literature, the role of the agency and the actor in organizational responses to institutional pressures has gained more importance. In this respect, in our study it was questioned whether different organizational responses to the same institutional pressures resulted from the perceptual differences of key decision makers in organizations. Results indicated that organizations from the same institutional fields would give different responses to the same institutional pressures since the key decision makers of those organizations perceive an institutional pressure as a threat or opportunity for organizational control and/or organizational resources.