Browsing by Author "Çetin Gündüz, Hicran"

Now showing 1 - 6 of 6

Bilişsel davranışçı terapi temelli zorbalığa müdahale psikoeğitim programının ilkokul öğrencileri arasında görülen zorbalık eğilimini azaltmadaki etkisi
(Başkent Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, 2023) Çelebi, Bilge Nur; Çetin Gündüz, Hicran
Bu araştırmanın amacı, bilişsel davranışçı terapi modeline dayalı olarak geliştirilen zorbalığa müdahale psikoeğitim programının, ilkokul öğrencileri arasında görülen zorbalık eğilimini azaltmadaki etkisini incelemektir. Araştırma modeli olarak deney ve kontrol gruplu deneysel desen kullanılmıştır. Öntest, sontest ve izleme testi ölçümleri yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara’da bir devlet ilkokulunda öğrenim gören 30 (15 deney, 15 kontrol) 4. sınıf öğrencisi oluşturmuştur. Programın uygulanmasına başlanmadan önce deney ve kontrol gruplarına gönüllü öğrenciler tesadüfi yöntemle (seçkisiz) atanmıştır. Deney grubuna Bilişsel Davranışçı Terapi Temelli Zorbalığa Müdahale Psikoeğitim Programı uygulanmıştır. Program kapsamında öğrencilere bilişsel davranışçı terapi ilke ve tekniklerine dayalı olarak hazırlanmış; psikoeğitim, bilişsel yeniden yapılandırma, problem çözme ve davranış deneyinden oluşan uygulamalar yapılmıştır. Kontrol grubuna ise Millî Eğitim Bakanlığının İlkokul Rehberlik Etkinlikleri Kitapçığında yer alan dört oturumluk Benlik Farkındalığı grup etkinliği yapılmıştır. Deney grubuna uygulanan psikoeğitim programı toplam 12 oturumdan oluşmaktadır. Araştırma kapsamında öğrencilerin zorbalık eğilim düzeylerini belirlemek amacıyla, “Zorbalık Eğilim Ölçeği” kullanılmıştır. Ayrıca deney grubunu oluşturan öğrencilerin programa ilişkin değerlendirmelerini almak için “Grup Uygulaması Değerlendirme Formu” ve demografik bilgilerini edinmek için “Kişisel Bilgi Formu” uygulanmıştır. Bilişsel Davranışçı Terapi Temelli Zorbalığa Müdahale Psikoeğitim Programına başlamadan önce öntest ölçümleri, programın tamamlanmasının ardından sontest ölçümleri ve deneysel işlemin tamamlanmasından bir ay sonra izleme testi ölçümleri yapılmıştır. Programın etkililiğini test etmek amacıyla, öntest, sontest, izleme testi ölçümlerine yönelik Normallik Testi, Shapiro-Wilk Testi, Betimsel İstatistik (ortalama ve standart sapma değerleri) ve Tekrarlı Ölçümler Anova kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, gruplar ve testler arasındaki etkileşim, deney grubunu oluşturan deneklerin zorbalık eğilim düzeylerinin, kontrol grubunu oluşturan deneklerin zorbalık eğilim düzeylerinden anlamlı ölçüde daha düşük olduğunu göstermiştir. Bu sonuç Bilişsel Davranışçı Terapi Temelli Zorbalığa Müdahale Psikoeğitim programının etkisini ortaya koymaktadır. Çalışmada ulaşılan bulgulara göre programın etkisi bir ay sonra da devam etmiştir. The purpose of this study is to examine the effect of the psychoeducation program for bullying intervention developed based on the cognitive behavioral therapy model on reducing the bullying tendencies among elementary school students. A quasi-experimental design with experimental and control groups was used as the research model. Pre-test, post-test, and follow-up test measurements were conducted. The study group of the research consists of 30 (15 experimental, 15 control) 4th grade students studying in a public school in Ankara. Before the program, student volunteers were randomly assigned to the experimental and control groups. Psychoeducation Program Based on Cognitive Behavioral Therapy for Bullying İntervention was applied in the experimental group. İn the program, to students were prepared based on principles and techniques of cognitive behavioral therapy; applications consisting of psychoeducation, cognitive restructuring, problem solving, and behavioral experiments were conducted. The control group, on the other hand, received four sessions of the Self-awareness group included in the Ministry of National Education's Brochure on Counseling Activities in Elementary Schools. The psychoeducation program for the experimental group consists of a total of 12 sessions. İn the study, the “Bullying Tendency Scale” was used to determine the degree of bullying tendency of elementary school students. İn addition, a “Group Application Evaluation Form” was applied to the experimental group students participating in the psychoeducation program and a “Personal İnformation From” was applied to obtain demographic information. Pre-test measurements were taken before the start of the Psychoeducation Program Based on Cognitive Behavioral Therapy for Bullying İntervention, post-test measurements were taken after the completion of the program, and follow-up test measurements were taken one month after the completion of the experimental procedure. To test the effectiveness of the program, Normality Tests, Shapiro-Wilk Tests, Descriptive Statistics, and Repeated Measures Anova analyzes were used for pre-test, post-test, and follow-up test measurements. As a result of the study, the interaction between the groups and the tests showed that the bullying tendency levels of the subjects in the experimental group were significantly lower than the bullying tendency levels of the subjects in the control group. This result revealed the effect of the Psychoeducation Program Based on Cognitive Behavioral Therapy for Bullying İntervention. According to the results of the study, the effect of the program persisted after one month.
Deprem yaşamış çocukların depreme ilişkin algılarının resim analizi yolu ile değerlendirilmesi
(Başkent Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, 2025) Kurtcu, Ezgi; Çetin Gündüz, Hicran
Bu çalışma, 6 Şubat 2023 tarihinde meydana gelen Kahramanmaraş merkezli depremin ardından, Hatay’da yaşayan ve afetten doğrudan etkilenen ilkokul çağındaki çocukların deprem öncesi, sonrası ve geleceğe dair algılarını anlamaya yönelik olarak gerçekleştirilmiştir. Nitel araştırma desenlerinden durum çalışması yöntemi kullanılarak yürütülen bu çalışma, 7–10 yaş aralığında yer alan 15 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama süreci, yapılandırılmış bir uygulama yönergesi çerçevesinde gerçekleştirilmiştir. Beş oturumdan oluşan yaratıcı etkinlikler yolu ile veriler toplanmıştır. Veri toplama süreci toplamda beş gün sürmüştür. Uygulama sırasında çocuklara oyun hamurundan karakterler oluşturma, öykü dinleme, ardından bu karakterlerin deprem öncesi, sonrası ve gelecekteki yaşamlarını betimleyen üç ayrı resim çizimi yapmaları istenmiştir. Çocuklardan çizimlerin altına çizdiği resimler hakkında açıklamalar yazmaları veya sözlü olarak ifade etmeleri sağlanmıştır. Elde edilen görsel ve sözel veriler, resim analizi ve içerik analizi yöntemleri kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular, çocukların deprem öncesi dönemi huzur, güvenlik, sosyal bağlar ve doğayla uyum temaları çerçevesinde ifade ettiklerini; deprem sonrası dönemde ise korku, kayıp, belirsizlik ve yalnızlık gibi duyguların koyu renkler, düzensiz kompozisyonlar ve dramatik anlatılarla yansıtıldığını göstermektedir. Buna karşın, geleceğe dair beklentilerde umut, yeniden yapılanma ve daha güvenli bir yaşam arzusu ön plana çıkmaktadır. This study aims to examine the perceptions of primary school-aged children regarding the pre-earthquake, post-earthquake, and future periods, following the devastating earthquakes that occurred on February 6, 2023, in Türkiye. The research was conducted using a qualitative case study design and involved 15 students between the ages of 7 and 10, all of whom were directly affected by the earthquake and resided in Hatay province. The data collection process was planned following a structured implementation guide and carried out through five sessions involving creative activities. During the implementation, children were asked to create characters from modeling clay, listen to astory theme, and then draw three pictures representing the lives of their characters before, after, and in the future following the earthquake. They were also asked to provide either written or oral explanations of their drawings. The visual and verbal data obtained were analyzed using drawing analysis and content analysis methods. The findings revealed that the pre-earthquake period was associated with themes such as peace, safety, social bonds, and harmony with nature. In contrast, the post-earthquake period was reflected through emotions such as fear, loss, uncertainty, and loneliness—often represented by dark colors, disorganized compositions, and dramatic narratives. However, the future-oriented drawings and narratives emphasized hope, reconstruction, and the desire for a safer life.
Karakter güçlerine dayalı akademik yılmazlık psikoeğitim programının etkililiğinin değerlendirilmesi
(2022) Bektaş, Cana; Çetin Gündüz, Hicran
Bu araştırmanın amacı, Karakter Güçlerine Dayalı Akademik Yılmazlık Psikoeğitim Programı’nın lise öğrencilerinin akademik yılmazlık düzeylerine etkisini incelemektir. Araştırma modeli olarak deney ve kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Ön-test, son-test ve izleme ölçümleri yapılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Ankara’da bir devlet lisesinde öğrenim gören 14 (7 deney/7 kontrol) 9.sınıf öğrencisi oluşturmaktadır. Program öncesinde deney ve kontrol gruplarına gönüllü öğrenciler amaçsal yöntemle atanmıştır. Deney grubuna KGDAYP uygulanmıştır. KGDAYP aracılığıyla öğrencilere yılmazlık, akademik yılmazlık ve karakter güçleri; merak, öğrenme aşkı, çok yönlü bakış açısı, yaratıcılık, açık fikirlilik, sebatkarlık, yaşam coşkusu ve umut konularına yönelik psikoeğitim verilmiştir. Kontrol grubuna ise herhangi bir işlem yapılmamıştır. Deney grubuna uygulanan psikoeğitim programı ön oturumla ile birlikte toplam yedi oturumdan oluşmuştur ve yüz yüze gerçekleştirilmiştir. Araştırmada, lise öğrencilerinin akademik yılmazlık düzeylerini belirlemek amacıyla Akademik Dayanıklık Ölçeği uygulanmıştır. Ek olarak psikoeğitim programına katılan deney grubu öğrencilerinin program ve lider ile ilgili görüşlerini almak için “Psikoeğitim Değerlendirme Formu” ve demografik bilgilerini edinmek için de “Kişisel Bilgi Formu” uygulanmıştır. KGDAYP başlamadan önce ön-test ölçümleri, tamamlandıktan sonra son-test ölçümleri ve deneysel işlemin tamamlanmasından bir ay süre sonra izleme ölçümleri gerçekleştirilmiştir. KGDAYP’nın etkililiğini sınamak amacıyla puanlara ilişkin normallik testi, Shapiro-Wilk testi, Bağımsız Gruplar t testi, Tekrarlı Ölçümler Anova analizi ve Post-Hoc Testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda deney grubundaki öğrencilerin Akademik Dayanıklık ölçeği ile ulaşılan ön-test ve son-test puanları arasında anlamlı bir fark olduğu bulunmuştur. KGDAYPP grubundaki lise 1.sınıf öğrencilerinin akademik yılmazlıklarının artmasında etkili olduğu görülmüştür. Deney ve kontrol grubunun son-test ölçümüne bakıldığında gruplar arasında beklenen anlamlı farkın oluştuğu görülmüştür. Çalışmadan elde edilen bulgulara göre, deney grubuna uygulanan KGDAYP’nın etkisi bir ay sonra da devam etmiştir. The aim of this study is to examine the effect of Academic Resilience Psychoeducation Program Based on Character Strengths on the academic resilience level of high school students. A quasi-experimental design with experimental and control groups was used as a research model. Pre-test, post-test and follow-up measurements were made. The study group of the research consists of 14 (7 experimental/7 control) 9th grade students studying at a public high school in Ankara. Before the program, volunteer students were assigned to the experimental and control groups with the purposeful method. Academic Resilience Psychoeducation Program Based on Character Strengths was applied to the experimental group. With the Academic Resilience Psychoeducation Program Based on Character Strengths, students can; resilience, academic resilience and strength of character; curiosity, love of learning, perspective, creativity, judgment, perseverance, zest and hope were taught. No action was taken in the control group. The psychoeducation program applied to the experimental group consisted of a total of seven sessions, including the preliminary sessions, and was conducted face-to-face. In the study, Academic Resilience Scale was applied to determine the academic resilience levels of high school students. In addition, “ Psychoeducation Program Evaluation Form" was applied to the experimental group students participating in the psychoeducation program to get their opinions about the program and the leader, and the "Personal Information Form" to obtain their demographic information. Pre-test measurements were made before the Academic Resilience Based on Character Strengths Psychoeducation Program started, post-test measurements were performed after completion, and one month after the completion of the experimental procedure, follow-up measurements were performed. In order to test the effectiveness of the Academic Resilience Psychoeducation Program Based on Character Strengths, the scores related normality test, Shapiro-Wilk test, Independent Groups t-test, Repeated Measures Anova analysis and Post-Hoc Test were used. As a result of the research, it was found that there was a significant difference between the academic resilience scale and the pre-test and post-test scores of the students in the experimental group. It was observed that the Academic Resilience Psychoeducation Program Based on Character Strengths was effective in increasing the academic resilience of the first year high school students in the experimental group. When the post-test measurement of the experimental and control groups was examined, it was seen that the expected significant difference between the groups occurred. It was found that there was no significant difference between the post-test and follow-up measures of the experimental group. According to the findings obtained from the study, the effect of the Academic Resilience Psychoeducation Program Based on Character Strengths continued in the experimental group one month later.
Kariyer kararsızlığının yordayıcısı olarak karar verme stilleri, algılanan aile desteği ve kişilik
(Başkent Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, 2022) Yağmur, Umutcan; Çetin Gündüz, Hicran
Bu çalışmanın amacı, kariyer kararsızlığının yordayıcısı olarak karar verme stilleri, algılanan aile desteği ve kişilik özelliklerini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubunu, Başkent Üniversitesi Eğitim Fakültesi öğrencileri (1. ve 4. sınıflar) oluşturmaktadır. Çalışma grubu, 443 (373 kadın, 70 erkek) katılımcıdan oluşmaktadır. Verilerin toplanmasında Araştırmaya Gönüllü Katılım Formunun yanı sıra; Kişisel Bilgi Formu, Beş Faktör Kişilik Ölçeği, Kariyer Kararı Ölçeği, Karar Verme Stilleri Ölçeği, Algılanan Aile Desteği Ölçeği kullanılmıştır. Bu çalışmada kullanılan ölçme araçlarının güvenilirlik analizlerinin yapılmasının yanı sıra, elde edilen veriler, araştırma soruları doğrultusunda normallik, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve aşamalı regresyon analizi kullanılarak yorumlanmıştır. Araştırma bulgularına göre algılanan aile desteğinin; kaçınan, bağımlı, sezgisel karar verme stillerinin ve uyumluluk kişilik alt boyutunun anlamlı bir şekilde kariyer kararsızlığını yordadığı bulunmuştur. Buna karşın kendiliğinden-anlık, rasyonel karar verme stillerinin; nevrotiklik, deneyime açıklık, dışa dönüklük ve sorumluluk kişilik alt boyutlarının kariyer kararsızlığını anlamlı bir şekilde yordamadığı bulunmuştur. Bunun yanı sıra, cinsiyetler arası kariyer kararsızlığı anlamlı olarak farklılaşırken; mezuniyetten sonra okuduğu şehirde çalışıp çalışmama durumu, bölüm ve sınıf düzeyi açısından kariyer kararsızlığı noktasında anlamlı farklılıkların olmadığı görülmüştür. The aim of this study is to examine decision-making styles, perceived family support and personality as predictors of career indecision. The study group of the research consists of the students of Başkent University Education Faculty (1st and 4th grades). The study group consisted of 443 (373 female, 70 male) participants. In addition to the Voluntary Participation Form in the Research in data collection; Personal Information Form, Five Factor Personality Scale, Career Decision Scale, Decision Making Styles Scale, and Perceived Family Support Scale were used. In addition to the reliability analysis of the measurement tools used in this study, the obtained data were interpreted using normality, independent sample t-test, one-way analysis of variance (ANOVA) and stepwise regression analysis in line with the research questions. According to the research findings, perceived family support; It was found that avoidant, dependent, intuitive decision-making styles and agreeableness personality sub-dimension significantly predicted career indecision. On the other hand, spontaneous-spontaneous, rational decision-making styles; neuroticism, openness to experience, extroversion and conscientiousness personality sub-dimensions did not significantly predict career indecision. In addition, while career indecision between genders differed significantly; It was seen that there were no significant differences in career indecision in terms of whether or not to work in the city where they studied after graduation, department and grade level.
Üniversite öğrencilerinin eko-kaygı düzeyleri ile gelecek yönelimi, umut ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi
(Başkent Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, 2025) Çetiner, Suzan; Çetin Gündüz, Hicran
Bu çalışmada üniversite öğrencilerin eko-kaygı düzeyleri ile gelecek yönelimi, umut ve psikolojik iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi hedeflemiştir. Bu kapsamda bağımsız değişken olarak eko-kaygı düzeyi, bağımlı değişken olarak gelecek yönelimi, umut ve psikolojik iyi oluş düzeyi ele alınmıştır. Bu amaç doğrultusunda ilişkisel tarama modelinde bir çalışma yürütülmüştür. Araştırma 2024-2025 eğitim-öğretim yılında, Ankara ilinde farklı devlet ve vakıf üniversitelerinin Eğitim Fakültelerinde öğrenim gören 393 kadın ve 209 erkek olmak üzere 602 üniversite öğrencisiyle yürütülmüştür. Verileri toplamak amacıyla Eko-Anksiyete Ölçeği, Sürekli Umut Ölçeği, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği, Geleceğe Yönelik Tutum Ölçeği ve araştırmacı tarafından geliştirilen Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Öğrencilerin Eko-Anksiyete Ölçeğinden aldıkları puanların kişisel bilgi formunda bulunan sosyodemografik değişkenlere göre anlamlı bir şekilde farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek amacıyla; cinsiyet ve yaş değişkeni için Bağımsız Örneklem T-Testi yapılmıştır. Eko-kaygı düzeylerinin algılanan sosyoekonomik düzey, yaşamının çoğunu geçirdiği yerleşim birimi, yaşamının çoğunu geçirdiği coğrafi bölge, haftalık sosyal medyada geçirilen süre, haftalık haberleri takip etmek için ayrılan süre ve çevre dostu davranışlara katılma durumu değişkenlerine göre anlamlı bir farklılık gösterip göstermediği Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) kullanılarak incelenmiştir. Üniversite öğrencilerinin eko-kaygı düzeylerinin umut, psikolojik iyi oluş ve gelecek yönelimlerini anlamlı düzeyde yordayıp yordamadığını belirlemek amacıyla Basit Doğrusal Regresyon Analizi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre eko-kaygı düzeyinin demografik değişkenlere göre incelenmesi sonucunda eko-kaygı düzeyi ile algılanan sosyoekonomik düzey arasında anlamlı bir farklılık bulunmazken yaş, cinsiyet, yaşamının çoğunu geçirdiği yerleşim birimi, yaşamının çoğunu geçirdiği coğrafi bölge, haftalık sosyal medyada geçirilen süre, haftalık haberleri takip etmek için ayrılan süre ve çevre dostu davranışlara katılma durumu arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Eko-kaygının gelecek yönelimi, umut ve psikolojik iyi oluşun istatistiksel olarak anlamlı birer yordayıcısı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Elde edilen bulgular ilgili alan yazın ışığında tartışılmış ve geleceğe yönelik öneriler sunulmuştur. This study aimed to examine the relationship between university students' eco-anxiety levels and their future orientation, hope and psychological well-being levels. In this context, eco-anxiety level was taken as the independent variable and future orientation, hope and psychological well-being levels were taken as the dependent variables. For this purpose, a study was conducted in the relational survey model. The research was conducted with 602 university students, 393 female and 209 male, studying in the Education Faculties of different public and foundation universities in Ankara in the 2024-2025 academic year. In the study, data were obtained by using the Eco-Anxiety Scale, the Dispositional Hope Scale, the Psychological Well-Being Scale, the Attitude Towards the Future Scale and the Personal Information Form. An Independent Sample T-Test was conducted for gender and age variables to determine whether the scores of the students on the Eco-Anxiety Scale differed significantly according to the sociodemographic variables included in the personal information form. One-Way Analysis of Variance (ANOVA) was used to examine whether eco-anxiety levels differed significantly according to variables such as perceived socioeconomic level, place of residence where most of one's life is spent, geographic region where most of one's life is spent, time spent on weekly social media, time spent following weekly news, and participation in environmentally friendly behaviors. Simple linear regression analysis was used to determine whether university students' eco-anxiety levels significantly predicted their hope, psychological well-being and future. According to the results obtained, as a result of examining the eco-anxiety level according to demographic variables, no significant difference was found between the eco-anxiety level and the perceived socioeconomic level, while a significant difference was found between age, gender, the settlement where most of one's life is spent, the geographical region where most of one's life is spent, the time spent on weekly social media, the time spent following weekly news, and the status of participating in environmentally friendly behaviors. It was concluded that eco-anxiety is a statistically significant predictor of future orientation, hope and psychological well-being. The findings were discussed in the light of the relevant literature and suggestions for the future were presented.
Üniversite öğrencilerinin kariyer uyumluluğu ve kariyer iyimserliği ile kariyer kararı öz-yetkinliği ve algılanan anababa tutumu arasındaki ilişkiler
(Başkent Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, 2023) Korkmaz, Simay; Çetin Gündüz, Hicran
Bu araştırmanın amacı; üniversite öğrencilerinde kariyer uyumluluğu, kariyer iyimserliği ile kariyer kararı öz-yetkinliği ve anababa tutumları arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Araştırma, 2021-2022 eğitim öğretim yılında, Ankara’da özel bir üniversitenin farklı fakültelerinde öğrenim gören 244 kadın ve 161 erkek olmak üzere toplam 405 öğrenciyle yürütülmüştür. Veriler; Kariyer Geleceği Ölçeği, Kariyer Kararı Öz Yeterliği Ölçeği-Kısa Formu ve Anababa Tutumu Ölçeği kullanılarak elde edilmiştir. Verilerin analizi sonucunda; erkek öğrencilerin kariyer uyumluluğu puanlarının kadın öğrencilere göre istatistiksel olarak daha yüksek olduğu bulunmuştur. Kariyer uyumluluğunun sınıf düzeyine ve fakülteye göre, kariyer iyimserliğinin ise cinsiyete ve sınıf düzeyine göre farklılaşmadığı saptanmıştır. Kariyer iyimserliğinin öğrenim görülen fakülteye göre istatistiksel olarak farklılaştığı, Hukuk Fakültesi öğrencilerinin puanlarının, Mühendislik Fakültesi öğrencilerine göre istatistiksel olarak daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Regresyon analizi sonuçlarına göre; demokratik anababa tutumu ve kariyer kararı öz-yetkinliğin kariyer uyumluluğunu pozitif yönde yordadığı saptanmıştır. Kariyer kararı öz-yetkinliğin kariyer iyimserliğini pozitif yönde, koruyucu-istekçi anababa tutumunun ise kariyer iyimserliğini negatif yönde yordadığı tespit edilmiştir. Bulgular alanyazın ışığında tartışılmış ve ileride yapılacak çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur.The aim of this study is to examine the relationship between career adaptability, career optimism, career decision self-efficacy and parental attitudes among university students. A total of 405 university students, 244 women and 161 men, studying in different faculties of a private college in Ankara, participated in the research in the 2021-2022 academic year. In the study, data were obtained by using the Career Future Inventory, the Career Decision Self-Efficacy Scale-Short Forms and the Parent Attitudes Scale. As a result of the analysis of the data; it was found that male students' career adaptability scores were statistically higher than female students. While it was determined that career adaptability did not differ according to class level and faculty, it was determined that career optimism did not differ according to gender and class level, but statistically differed according to the faculty, and the career optimism scores of the Law Faculty students was statistically higher than the Engineering Faculty students. According to the results of the regression analysis; Democratic parental attitude and career decision self-efficacy were found to positively predict career adaptability. It was determined that career decision self-efficacy predicted career optimism positively, while protective-demanding parental attitude negatively predicted career optimism. The findings were discussed in the light of the literature and suggestions were made for future studies.