Hastanelerde Çalışan Sosyal Hizmet Uzmanlarında Tükenmişlik ve İş Doyumu

Abstract

Amaç: Araştırma, Ankara’da bulunan Üniversite ve Devlet Hastaneleri’nde çalışan sosyal hizmet uzman uzmanlarının (SHU) tükenmişlik ve iş doyumlarını belirlemek ve ilişkili değişkenleri saptamak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Gereç ve Yöntem: Araştırma, Şubat-Haziran 2009 tarihleri arasında Ankara’daki merkez ilçelerde bulunan Üniversite ve Devlet Hastanelerinde çalışan 77 SHU ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada; sosyo-ekonomik ve demografik özelliklerin belirlenmesi için bir soru kağıdı, Maslach Tükenmişlik Ölçeği (MTÖ), Minnesota İş Doyum Ölçeği (MİDÖ) kullanılmıştır. Bulgular: SHU’ların, MTÖ-Duygusal Tükenme ve MTÖ-Kişisel Başarı Duygusu puanlarının yüksek, MTÖ- Duyarsızlaşma puanlarının ve MİDÖ puanlarının orta düzeyde olduğu saptanmıştır. Medeni durum, eğitim durumu, çalışma süresi, yaptığı işin denetlenme durumu, mesleği isteyerek seçme durumu, günlük hasta sayısı değişkenleri ile MTÖ ve MİDÖ puanları arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır (p>0.05). Yaş ile MTÖ puanları arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur (p<005). Buna göre, yaş arttıkça MTÖ’nün alt ölçeklerinden olan duygusal tükenme artarken, yaş azaldıkça duyarsızlaşma ve düşük kişisel başarı hissi azalmaktadır. Hastane yönetimi ile ilişkilerin iyi olması, aylık geliri yeterli bulma, hizmet içi eğitim almış olma ile MİDÖ arasında anlamlı ilişkiler bulunmuştur (p<005). MTÖ ve MİDÖ’den alınan puanlar karşılaştırıldığında duygusal tükenme ve düşük kişisel başarı düzeyindeki artışın, iş doyumu düzeyini azalttığı belirlenmiştir. Sonuç: Araştırmada SHU’ların iş doyumu düzeylerindeki değişkenliğini açıklamada en fazla katkıyı sağlayan değişkenin, duygusal tükenme olduğu görülmüştür Bir başka deyişle uzmanlar duygusal tükenme yaşamaktadırlar. Bu durumla başa çıkmak için hastanelerde süpervizyon sisteminin kurulması ve uzmanların psiko sosyal açıdan desteklenmesi önemlidir.