Kalp Nakli Yapılan Hastalarda Egzersiz Sonrası B-Tipi Natriüretik Peptid Seviyelerinin Etkisi
No Thumbnail Available
Files
Date
2007-09
Authors
Journal Title
Journal ISSN
Volume Title
Publisher
Başkent Üniversitesi
Abstract
Amaç: B-tipi natriüretik peptid (BNP) ventrikülden
duvar gerilimine cevap olarak salınır ve kalp
hastalıklarında hemodinamik anormalliklerin bir
belirtecidir. Bu çalışmada egzersiz sonrası BNP’nin kalp
nakli yapılan hastalarda kardiyak kapasiteyi tahmin edebilirliliği araştırılmıştır. Böylelikle, kalp nakli yapılan
hastalarda poliklinik takipleri sırasında ventrikül fonksiyonlarının değerlendirilmesinde istirahat ve egzersiz
sonrası BNP’nin rolü olabilir.
Materyal ve Metod: Kliniğimizde 2003-2006 yılları
arasında dokuz hastaya kalp nakli yapılmıştır, yedi hasta
ise çalışmaya alınmıştır. Bu hastalardan istirahat kan
örneklerinde BNP düzeyi bakılmış, bu hastalar daha
sonra efor testine tabi tutulup maksimum eforu
uyguladıktan sonra tekrar kanda BNP düzeyi bakılmıştır.
Hastaların takiplerinde transtorasik ekokardiyografi ile
sistolik ve diyastolik fonksiyonlar değerlendirilmiştir.
Sonuçlar: Hastaların ortalama yaşları 34.2+10.7 (yaş
aralığı 17-44) idi. Ortalama takip süresi 11+9.97 ay
(2-27 ay) idi. Hastalarda istirahat halinde BNP düzeyi
ortalama 169.5 pg/ml, (median 66.3) olup efor sonrası bu
değer 405.6 pg/ml (median 101) idi. Kalp yetmezliği
tedavisi alan bir hastada ise bu değerler sırasıyla 742
pg/ml and 2040 pg/ml idi.
Yorum: Ekokardiyografi ve sağ kalp kateterizasyonu
allograft disfonksiyonu için etkin tanı yöntemleridir.
Ancak bu metodlar erken yapısal ve nörohumoral
değişiklikleri tespit edemezler. Kalp nakli yapılan
hastalarda plasma BNP seviyeleri ile ilgili yapılan
çalışmalarda BNP’nin mortalite, hayatta kalım,
rejeksiyon ve kalp yetmezliği ile ilişkisi gösterilmiştir. Bu
çalışmada istirahatte iken normal ancak eforla anormal
seviyelere çıkan BNP seviyeleri olan hastalar dikkat
çekmiştir. Bu nedenle egzersiz BNP değerleri transplant
hastalarında kalp yetmezliği ve kalbin residüel
kapasitesini belirlemede rol oynayabilir
Importance of B-type Natriuretic Peptide Levels
after Exercise in Patients Following Cardiac
Transplant: a Preliminary Study
Aims: B-type natriuretic peptide (BNP) is an important
marker of ventricular wall stress and is predictive of
hemodynamic abnormalities in cardiac diseases. In this
study, we aimed to show the clinical value of BNP in
determining the cardiac capacity in heart transplant
patients. Since, detecting of changes in BNP levels in
patients after heart transplantation can be useful in
assessing ongoing ventricular functions.
Materials and Methods: Between 2003 and 2006, we
performed 9 heart transplants in our clinic. Seven
patients were enrolled in this study group. Blood samples
were taken from patients during rest and after effort to
determine BNP levels. On follow-up, transthoracic
echocardiography was used to assess systolic and
diastolic functions.
Results: The mean age of the patients was 34.2 ± 10.7
years (range, 7-44 years). The mean follow-up was 11 ±
9.9 months (range, 2-27 months). The mean BNP level at rest was 169.5 pg/mL (median, 66.3 pg/mL), and the
mean BNP level after effort was 405.6 pg/mL (median,
101 pg/mL). One patient with BNP levels at rest and
after exercise of 742 pg/mL and 2040 pg/mL, respectively,
was treated owing to congestive heart failure.
Conclusions: Echocardiography and catheterization of
the right side of the heart are definitive methods for
assessing allograft dysfunction. However, these methods
may not reflect early structural changes and
neurohormonal aberrations. Studies in heart transplant
patients have shown that plasma BNP levels are related
to mortality, survival, rejection, and heart failure. In our
study, some transplant patients showed abnormal levels
of BNP after exercise. Therefore, BNP levels after exercise
may help determine heart failure and residual functional
capacity after heart transplant.
Description
Keywords
Brain natriuretic peptide, heart transplant, Beyin Natriüretik Peptid, Kalp Transplantasyonu
Citation
Diyaliz Transplantasyon ve Yanık, cilt 18, sayı 2, ss. 1-7