Akut Derin Ven Trombozlarında Ambulatuvar Düşük Molekül Ağırlıklı Heparin Tedavisi İle Unfraksiyone Heparin İnfüzyon Uygulamasının Karşılaştırılması

Abstract

Özet Amaç: Bu çalışmada amaç akut derin ven trombozunda tek veya çift doz düşük molekül ağırlıklı heparin ile ambulatuvar tedavi alan ve hospitalize edilerek heparin infüzyonu tedavisi alan hastaların sonuçlarını kıyaslamaktır. Materyal ve Metod: Kliniğimize Eylül 2001 - Mayıs 2007 tarihleri arasında akut derin ven trombozu bulgularıyla başvuran ve doppler ultrasonografi olarak alt ekstremite DVT tanısı konan 86 hastadan, 46’sına ambulatuvar tedavi ile günde tek veya çift doz düşük molekül ağırlıklı heparin uygulaması yapılırken (grup I) geri kalan 40 olguya heparin infüzyonu tedavisi uygulandı (Grup II). Veriler hasta dosyalarından toplandı. Hastaların 3. aylarında fizik muayene ve doppler ultrason ile kontrolleri yapılarak bulgular kıyaslandı. Sonuçlar: Her iki grupta da derin ven trombozu semptomlarının düzeldiği 3. ay kontrollerinde tespit edildi. Hasta yatış süresi unfraksiyone heparin grubunda belirgin olarak daha yüksekti. Grup I de 0.98 ± 0.3 gün iken Grup II de 6.1 ±2.4 gün idi(p=0.012). Hastane kalış masrafı kıyaslandığında Grup II de masrafların belirgin olarak daha fazla olduğu görüldü. Grup I de masraflar hasta başına 102.3 ± ± 8.4 YTL olarak hesaplanmışken Grup II de toplam masraflar 757.2 ± 21.3 YTL olarak hesaplandı (p=0.0023). Her iki grupta da mortaliteye rastlanmadı. Yorum: Akut derin ven trombozunun tedavisinde düşük molekül ağırlıklı heparin güvenle uygulanan bir yöntem olup ambulatuvar tedavi hem hasta konforunu daha iyi sağlaması hemde hastane maliyetlerini düşürmesi açısından üzerinde durulması gereken bir yöntem olduğu sonucuna varabiliriz.

Summary Comparison of Ambulatory Low Molecular Weight Heparin and Unfractionated Heparin Infusion Therapy for Treatment of Acute Deep Vein Thrombosis Aim: The aim of this study was to compare the results of the patients with deep venous thrombosis treated with ambulatory low molecular weight heparin with those treated with unfractionated heparin infusion therapy. Patients and Methods: Between September 2001 and March 2007, 86 patients were admitted to the hospital with symptoms of acute deep venous thrombosis, the diagnosis of which had been confirmed with duplex ultrasound. In 46 patients, ambulatory low molecular weight heparin was administered once or twice each day (group 1), and in 40 patients, unfractionated heparin infusion therapy was administered in the hospital. Data were collected from the patient files. In the third month, a physical examination and duplex ultrasound were performed, and the results compared. Results: In the third month, symptoms of deep venous thrombosis regressed in patients in both groups. Duration of hospital stay and hospital costs were significantly lower for patients in group 1 (0.98 ± 0.3 versus 6.1 ±2.4; P = .012) than they were for patients in group 2. Hospital costs, however, were significantly higher for patients in group 2 (102.3 ± 8.4 YTL vs 757.2 ± 21.3 YTL; P = .0023). Conclusions: Low molecular weight heparin is a safe and reliable means of treating acute deep vein thrombosis. Ambulatory treatment should be considered as a treatment option to lower patients’ time spent in the hospital and hospital costs.