Browsing by Author "Türkoğlu Babakurban, Seda"

Now showing 1 - 4 of 4

Adenoid dokusunda fraktalkin ve reseptörünün ekspresyonunun kronik efüzyonlu otitis media gelişimdeki rolü
(Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi, 2017) İnan, Serhat; Türkoğlu Babakurban, Seda
Kronik efüzyonlu otitis media (EOM), orta kulak boşluğunda akut enfeksiyon semptom ve bulguları görülmeden seröz ya da muköz karakterde sıvının, 3 ay veya daha fazla süre ile tespit edilmesi olarak tanımlanmaktadır. EOM etiyolojisinde, immün sistemin immatür fonksiyonu ve Östaki tüp disfonksiyonu önemli rol almakla birlikte, multifaktöriyel nedenler söz konusudur. Bu faktörler üst solunum yolu enfeksiyonları, bakteriyal veya viral orta kulak enfeksiyonları, allerji, adenoid vejetasyon ve kraniyofasiyal anomaliler, cinsiyet, yaş, sosyoekonomik durum, ailesel yatkınlık, anne sütü ile beslenmede yetersizlik, biberon kullanımı, pasif sigara içiciliği, mevsimsel faktörler ve kreşe gitmek olarak sayılabilir. Adenoid hipertrofisi (AH), EOM açısından risk faktörü olabilir. Adenoid kitlesinin büyüklüğüne bağlı olarak Östaki tüpünde obstrüksiyon oluşması sonucu efüzyon gelişebilir. Ancak her AH olanda efüzyonun olmaması adenoidin kitle etkisinden çok inflamatuar medyatörler salınımı ile Östaki tüpü veya orta kulakta inflamatuar bir reaksiyona yol açabileceği hipotezini kuvvetlendirmektedir. Fraktalkin ve reseptörü, vücutta pek çok inflamatuar süreçte rol alan kemokin ailesi üyesi bir moleküldür. Bu çalışmanın amacı adenoid dokusunda fraktalkin (CX3CL1) ve reseptörünün (CX3CR1) ekspresyon düzeyleri ile kronik EOM gelişimi arasındaki ilişkiyi ortaya koymaktır. Bu çalışma, Başkent Üniversitesi Kulak Burun Boğaz ve Tıbbi Genetik Anabilim Dalları tarafından ortak yürütüldü. Prospektif, nonrandomize, kontrol gruplu, klinik çalışma olarak tasarlandı. Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi Yerel Etik Kurulu tarafından onaylandı. Çocukların ailelerinden aydınlatılmış onam alındı. Kronik EOM ile birlikte AH olan 44 hastadan ve sadece AH olan 47 hastadan adenoidektomi sırasında adenoid dokusu örnekleri toplandı. Bu dokulardan elde edilen RNA, cDNA‘ya çevrilerek Real Time Polimerase Chain Reaction (RT-PCR) tekniği ile fraktalkin ile reseptörünün ekspresyon düzeyleri belirlendi ve iki grup arasında karşılaştırıldı. Tüm hastaların operasyondan önceki 3 gün içerisinde tam kan sayımı değerlerine bakıldı. Tam kan sayımında beyaz küre sayısı, nötrofil sayısı, lenfosit sayısı, eozinofil sayısı ve yüzdesi, MPV ve NLR değerleri kaydedildi. Çalışmaya dahil edilen çocukların ailelerine son bir yılda geçirilen ÜSYE sayısı, otit sayısı, anne sütü kullanımı, biberon kullanımı, kreş ya da okula gitme, evdeki kardeş sayısı, evde sigara içilme durumunu sorgulayan anket formu doldurtuldu. Bilinen immün yetmezlik, malignansi, siliyer disfonksiyon, kistik fibrozis, allerji ve geçirilmiş kulak operasyonu ya da adenoidektomi öyküsü olanlar, aktif enfeksiyonu olanlar ve son 2 hafta içinde antibiyotik, antihistaminik, sistemik steroid ve nazal steroid kullanımı olanlar çalışma dışı bırakıldı. Kronik EOM ile AH grubu ile sadece AH grubu arasında adenoid dokusunda fraktalkin ve reseptörünün ekspresyonu arasında istatiksel anlamlı fark saptanmadı (p>0,05). Son 1 yılda geçirilen akut orta kulak iltihabı geçirme sıklığı kronik EOM grubunda istatiksel anlamlı yüksek bulundu (p<0,05). AH ve kronik EOM grubu sadece AH grubu ile karşılaştırıldığında ÜSYE sıklığı, anne sütü ve biberon kullanım süresi, evdeki kardeş sayısı, evde sigara içilmesi, kreşe ya da okula gitme durumu açısından istatiksel anlamlı fark saptanmadı (p>0.05). İki grup arasında NLR ve MPV arasında istatiksel fark saptanmadı (p>0.05). Tüm adenoid doku örnekleri yaşa göre 48 ay ve altı bir grup, 48 ay üzeri bir grup oluşturulup karılaştırıldığında CX3CL1 ekspresyonu açısından fark saptanazken, CX3CR1 ekspresyonu 48 ay üzerindeki doku örneklerinde istatiksel anlamlı yüksek saptandı (p=0,016). Sonuç olarak hipertrofik adenoid dokusunda inflamasyondan sorumlu CX3CL1 ve reseptörü CX3CR1 ekspresyonu kronik EOM gelişimi ile ilişkili görülmemektedir. Dört yaş üzeri çocuklarda adenoid dokusunda CX3CR1‘in artmış ekspresyonu adenoid dokusundaki kronik inflamasyon ile ilişkili olabilir. Akut otitis media geçirme sıklığı kronik EOM gelişimine yatkınlık oluşturmaktadır. Tam kan sayımında ölçülen kronik inflamasyon belirteçleri MPV ve NLR değerleri kronik EOM hastalarında orta kulaktaki bölgesel inflamasyondan etkilenmemektedir. Bu çalışmadan elde edilen veriler hipertrofik adenoid dokusunun orta kulak efüzyonuna yol açma mekanizmasının obstruktif etkiden çok kronik adenoidit, allerji, bakteriyal kolonizasyon gibi kronik inflamatuar süreçlerle ilişkili olabileceğini düşündürmektedir; fraktalkin ve reseptörünün bu temelde araştırılacağı ileri çalışmalara ihtiyaç vardır. Otitis media with effusion (OME) is defined as a collection of serous or mucous character fluid in the middle ear cavity without signs or symptoms of acute ear infection. OME is referred as choronic if effusion is prolonged more than 3 months. The etiology of OME is multi-factorial but immature function of the immune system and dysfunction of the Eustachian tube are the most important etiologic factors. The other important factors include upper respiratory tract infections, bacterial or viral middle ear infections, allergies, adenoid vegetation, craniofacial abnormalities, gender, age, socioeconomic status, familial predisposition, lack of breastfeeding, lasting baby bottle feeding, parental smoking, seasonal factors and day care or school attandance. Adenoid hypertrophy (AH) has been considered to be one of the possible causes of OME. Mechanical obstruction of the Eustachian tube by hypertrophic adenoid tissue can develop effusion. Not all children with AH have otitis media with effusion. This supports the hypothesis that states adenoid tissue can provoke an inflammatory reaction in the Eustachian tube and middle ear mucosa by releasing inflammatory mediators and this can be the cause of OME. Fractalkine/CX3CL1 and its receptor are members of the chemokine family which is involved in many inflammatory processes in the body. The aim of this study is to reveal the relationship between the expression levels of fractalkine and its receptor in adenoid tissue and Crohnic serous otitis media development. The study was conducted at Başkent University Departments of Otorhinolaryngology and Medical Genetics. It is designed as a prospective, non-randomized, controlled clinical study. Local ethics committee approved the study, and informed consents were obtained from all of the participiants and their family. Adenoid tissue samples are collected from forty-four patients who have AH with OME and fourty-seven patients who have adenoid hypertrophy without OME. The m RNA derived from adenoid tissue converted to c DNA with using Real Time Polymerase Chain Reaction (RT-PCR) technique and the expression of Fractalkine/CX3CL1 and its receptor was determined. Results were compared between the two groups. Blood samples were taken from all patients three days before surgery to determine white blood cells, neutrophil, lymphocyte, eosinophil MPV count, and NLR. All parents whose children included in the study filled out questionnaires about the number of upper respiratory tract infections (URI), acute otitis media in the last year, and duration of breastfeeding, duration of baby bottle, parental smoking, day care or school attandance, and number of siblings. The patients who have immunodeficiency, malignancy, ciliary dysfunction, cystic fibrosis, allergies and previous ear surgery or adenoidectomy history, any active infection, and use of antibiotics, antihistamines or systemic steroids, and nasal steroids in the last two weeks are excluded from the study. There was no statistically significant difference in the expression of fractalkine and its receptor expression levels in adenoid tissue between the OME+ AH and only AH groups (p>0,05). The number of acute otitis media episodes in last one year found statistically significantly higher at OME +AH group (p<0,05). There was no significant difference between the groups in URI episodes, duration of breastfeeding, duration of baby bottle, parental smoking, day care or school attandance, number of siblings (p>0.05). Similarly there was no significant difference at NLR and MPV counts (p>0.05). We divided all patients into two groups according to age and compared the adenoid tissue samples between under 48 months and older than 48 months. Despite no significant difference was detected in the expression of CX3CL1 in adenoid tissue samples, expression of CX3CR1 was significantly higher on children over the age of 48 months (p=0,016). Consequently expression of fractalkine and its receptor that‘s responsible for inflammation on hypertrophic adenoid tissue were not seen associated with Crohnic OME development. Increased expression of CX3CR1 in adenoid tissue in children over four years may be associated with Crohnic inflammation in adenoid tissue Acute otitis media episodes are found as predisposing factor for otitis media with effusion. MPV and NLR counts which are indicators for choronic inflamation are not affected by local inflammation in the middle ear. These findings are suggesting that the role of the adenoid tissue with development of effusion in middle ear may be associated with Crohnic inflammatory mechanism such as allergy, bacterial colonization, Crohnic adenoiditis rather than obstructive effect. Further studies are needed to investigate relationship between expression of fractalkine and its receptor on adenoid tisue and Crohnic OME development.
Down sendromlu bireylerde odyolojik bulgular ile artikülasyon becerileri arasındaki ilişki
(Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2018) Dönmez, Filiz; Türkoğlu Babakurban, Seda
AMAÇ: Bu çalışmada Down Sendromlu çocuklarda saf ses odyometri, timpanometri ve multifrekans timpanometri değerleri ve artikülasyon becerilerinin normal gelişim gösteren çocukların verileri ile karşılaştırarak belirlenmesi amaçlanmıĢtır. MATERYAL & METOD: Başkent Üniversitesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dal‟ında 6-12 yaş arasında Down Sendromu tanısı almış 19 hasta, işitme ve konuşma bozukluğu şikayeti olmayan 21 gönüllü çocuk çalışmaya dahil edilmiştir. Her iki gruba saf ses odyometri, timpanometri, multifrekans timpanometri ve Ankara Artikülasyon Testi yapılmıştır. Elde edilen değerler iki grup arasında karşılaştırılmıştır. BULGULAR: Çalışmaya dahil edilen Down Sendromlu çocukların her iki kulak saf ses odyometri değerleri ile artikülasyon testinden elde edilen değerleri kontrol grubuna göre anlamlı derecede düĢük bulunmuĢtur (p<0,05). ÇalıĢma grubu saf ses odyometri değeri sağ kulakta 14,53 dB, sol kulakta 12,74 dB olarak bulunmuştur. Kontrol grubu sağ kulak saf ses odyometri değeri ortalaması 2,95 dB, sol kulak saf ses odyometri değeri ortalaması 3,14 dB olarak bulunmuştur. Ankara Artikülasyon Testi skorlarına göre çalışma grubunda sadece 1 çocuk kendi yaş aralığı düzeyinde skora sahipken geri kalan hiçbir çocuğun kendi yaş aralığına uygun skorları elde edememiştir. Kontrol grubundaki bütün çocuklar kendi yaşlarına uygun düzeydeki skorları elde etmiştir. Multifrekans timpanometri değerleri ile artikülasyon becerileri arasında her iki grup arasında anlamlı bir fark elde edilememiştir (p>0,05). Bunun dışında her iki grup arasında saf ses odyometride bütün frekanslarda anlamlı fark bulunmuştur, timpanometri ve akustik refleks testlerinde her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı sonuçlar elde edilmiştir (p<0,05).SONUÇ: Odyolojik bulgular, Down Sendromlu bireyler için konuşma seslerini etkileyen bir unsurdur. Bu çocuklarda sık görülen iĢitme kayıpları konuşma anlaşılırlıklarını etkilemektedir. Bu nedenle Down Sendromlu çocuklarda küçük yaştan itibaren daha sık aralıklarla Kulak Burun Boğaz muayenesi ve odyolojik testlerin yapılması önerilmektedir. AIM: In this study, it was aimed to determine articulation skills by comparing pure tone audiometry, tympanometry and multifrequency tympanometry values of children with Down syndrome to those of normal developing children. It is aimed to determine the audiological findings specific to Down Syndrome and to investigate the effect of these findings on speech voices. In addition; age, gender, pure audio average, multifrequency tympanometry values were examined and it was researched whether these findings affect articulation skills. MATERIAL & METHOD: 19 patients who were diagnosed as Down Syndrome between the ages of 6 and 12 in the Department of Otorhinolaryngology, BaĢkent University and 21 voluntary children with no hearing and speech impairment were included in the study. Both groups were subjected to pure sound audiometry, tympanometry, multifrequency tympanometry and the Ankara Articulation Test. Obtained values were compared between two groups. FINDINGS: Pure audio averages and articulation skills for both ears of children with Down Syndrome were significantly lower than control group (p<0, 05). The pure tone average value of the study group was found 14.53 dB for the right ear and 12.74 dB for the left ear. It was found that the control group had a right ear average of 2.95 dB and a left ear average of 3.14 dB. According to the Ankara Articulation Test scores, only 1 child in the study group was at the level of their own age, while the rest of the children did not appear in their age range. All children in the control group achieved appropriate scores for their age. There was no significant difference between multifrequency tympanometry values and articulation skills between the two groups (p>0, 05). Additionally, there was a significant difference for pure tone audiometry in all frequencies between the two groups, statistically significant results were obtained between the two groups in tympanometry and acoustic reflex tests (p<0, 05). RESULTS: Audiological findings are a factor which affects speech sounds for children with Down syndrome. The common hearing loss and tympanum pathologies in these children greatly affect children's speech intelligibility. The use of multifrequency tympanometry, which is also advantageous in many respects, is not common in Down syndrome and the number of studies is very limited. For this reason, there is not enough data yet. In this respect, ear-nose-throat examination and audiologic tests are recommended to children with Down Syndrome more frequently since the young age.
Hashimoto tiroiditi hastalarında işitsel fonksiyonların odyolojik değerlendirilmesi.
(Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2019) Gültekin, Meltem; Türkoğlu Babakurban, Seda
Amaç:Hashimoto tiroiditi otoimmün bir hastalık olarak tanımlanmıştır. Tiroid bezinin kronik bir iltihabıdır. Etyolojisi hala bilinmemekle beraber T-hücresi infiltrasyonu ve tiroid bezine karşı oto-antikorların üretilmesi, hipotiroidizm, ötiroidizm veya daha az sıklıkla hipertiroidizme yol açması ile karakterizedir. Bizim çalışmamızın amacı da ilaç kullanan ve ilaç kullanmayan Hashimoto tiroiditi hastalarının işitsel fonksiyonlarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Hashimoto tiroiditi olup ilaç kullanan 30 hasta, Hashimoto tiroiditi olup ilaç kullanmayan 19 hasta ve sağlıklı olan 29 gönüllü olmak üzere toplam 77 kişi dahil edildi. Çalışmaya katılan kişilere öncelikle akustik timponometri, saf ses odyometri, yüksek frekans odyometri, geçici uyarılmış otoakustik emisyon ölçümleri yapıldı. Bulgular: Hashimoto tiroiditi olup ilaç kullanan hastaların yaş ortalaması 48,33 ± 11,08, Hashimoto tiroiditi olup ilaç kullanmayan hastaların yaş ortalaması 41,78 ± 11,57 olup istatistiksel açıdan anlamlı bulunmadı(p=0,06). Hashimoto tiroiditi olan hastaların yaş ortalaması 45,88 ± 11,60, kontrol grubu olan sağlıklı bireylerin yaş ortalaması 34,10 ± 11,92 olup istatistiksel olarak anlamlı bulundu(p=0,00). İlaç kullanan Hashimoto tiroiditi hastaları ile ilaç kullanmayan Hashimoto tiroiditi hastaları arasında sağ kulak için 125 Hz, 250 Hz, 500 Hz ve 1000 Hz frekanslarında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. İlaç kullanan Hashimoto tiroiditi hastaları ile ilaç kullanmayan Hashimoto tiroiditi hastaları arasında sağ ve sol kulak için 8 kHz – 18 kHz frekans aralığında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Fakat Hashimoto tiroiditi ve sağlıklı grup sağ ve sol kulak için karşılatırıldığında ise 8 kHz – 18 kHz frekans aralığında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. İlaç kullanan Hashimoto tiroiditi ile ilaç kullanmayan Hashimoto tiroiditi arasında 1 kHz, 1,43 kHz, 2 kHz, 2,83 kHz ve 4 kHz frekanslarda geçici uyarılmış otoakustik emisyon (TEOAE) açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamıştır. Sonuç: Sonuç olarak elde ettiğimiz bulgular, Hashimoto tiroiditi hastalığında işitsel disfonksiyon varlığını göstermektedir. Bu nedenle Hashimoto tiroiditi tanısı konulduğunda hastaların odyolojik değerlendirmesi yapılmalı ve özellikle yüksek frekanslarda belirgin düşüş gösterdiği için saf ses ortalamaya ek olarak yüksek frekans odyometrinin klinikte ek seçenek olarak değil rutin işitme testleri arasına girmesi sağlanmalıdır. Hastaların endokrin ve metabolizma kliniklerinde olası otolojik tutulum hakkında bilgilendirilmesi sağlanmalıdır. Objective: Hashimoto's thyroiditis is defined as an autoimmune disease. It is a chronic inflammation of the thyroid gland. Although the etiology is still unknown, T-cell infiltration and the generation of auto-antibodies against the thyroid gland are characterized by hypothyroidism, euthyroidism, or less frequently hyperthyroidism. The aim of our study was to evaluate the auditory functions of Hashimoto thyroiditis patients who is taking medicine and is not taking medicine. Materials And Methods: The study included 77 participants; 30 of them are taking medicine, 19 of them are not taking medicine and 29 healthy people acoustic timponometry, pure tone audiometry, high frequency audiometry, transient evoked otoacoustic emission measurements were performed to the participants. Results: The average age of Hashimoto's thyroiditis patients who are taking medicine were 48.33 ± 11.08 years. The average age of patients with Hashimoto thyroiditis were 41,78 ± 11,57 years and this difference was not statistically significant (p= 0.06).The average age of patients with Hashimoto’s thyroiditis were 45,88±11,60 years. The average age of the healthy control group was 34,10 ± 11,92 years andthis difference was statistically significant (p = 0.00). A statistically significant differences were found at the frequencies of 125 Hz, 250 Hz, 500 Hz and 1000 Hz between the Hashimoto’s thyroiditis patients who are taking the medicine and the Hashimoto thyroiditis patients who are not using the medicine. There was no statistically significant difference between Hashimoto’s thyroiditis patients who are using medicine and Hashimoto’s thyroiditis patients who are not using medicine in the frequency range of 8 kHz - 18 kHz for the right and left ear. However, when the Hashimoto’s thyroiditis patient group and healthy group were compared for the right and left ear, a statistically significant difference was found in the frequency range of 8 kHz to 18 kHz. There was no statistically significant difference between Hashimoto’s thyroiditis patients who are taking medicine and Hashimoto’s thyroiditis patients who are not taking medicine in transient evoked autoacoustic emission (TEOAE) at 1 kHz, 1.43 kHz, 2 kHz, 2.83 kHz and 4 kHz. Conclusion: Our results show that there is presence of auditory dysfunction in Hashimoto thyroiditis patients. Therefore, the audiological evaluation of patients should be done when Hashimoto thyroiditis is diagnosed. Especially, high-frequency audiometry should be included in routine hearing tests, not as an additional option in the clinical setting in addition to pure tone audiometry because of the significant decrease in high frequencies. Patients should be informed about possible otologic involvement in endocrine and metabolism clinics.
İnverted papillom ve scc olgularında gen ifadelenme profili
(Başkent Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, 2018) Türkoğlu Babakurban, Seda; Şahin, Feride İffet
Bu çalışma sinonazal inverted papillom (IP) ile IP’un sinonazal skuamoz hücreli karsinoma (SCC) dönüşümünde, ribonükleik asit (RNA) düzeyinde ifadelenmesi değişen genleri belirlemeyi hedeflediğimiz deneysel bir çalışmadır. Başkent Üniversitesi Tıbbi Biyoloji, Tıbbi Genetik, Kulak Burun Boğaz, Patoloji Anabilim Dalları ve Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Onkoloji Eğitim ve Araştırma Hastanesi Patoloji ve Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalları katkısı ile yapıldı. Son beş yıl içerisinde IP, sinonazal SCC ve konka hipertrofisi tanısı konulmuş, 18 yaş üzeri 16 hastanın (6 IP, 5 sinonazal SCC, 5 konka hipertrofisi) parafine gömülmüş dokusundan (FFPE) ticari kit ile RNA izolasyonu yapıldı. Uygun ve yeterli miktarda RNA kullanılarak mikroarray yöntemi ile her üç dokunun gen ekspresyon profillerine yönelik tüm genoma ait bir bilgi elde edildi. Bu bilgi analiz programları kullanılarak üç doku arasında karşılaştırıldı. IP ve sinonazal SCC dokuları kıyaslandığında ekspresyonu anlamlı değişim gösteren şu genler tespit edildi: CYP3A7, KRT4, FA2H, BNIP3, MMP11, COL1A1, CCND2, IGF2BP3, SH3BGR, SERPINB3. Sonuç olarak, ifadelenmesi değişen CYP3A7, KRT4, FA2H, BNIP3, MMP11, COL1A1, CCND2, IGF2BP3, SH3BGR, SERPINB3, THBS2 genleri ile ilgili hem gen hem protein ifadelenmesi birlikte çalışılarak, sonuçların teyit edilmesi IP etyoloji ve karsinogenezi ile ilgili ileriki çalışmalara ufuk açacaktır. This is an experimental study aiming to determine the genes whose expression changes at the ribonucleic acid (RNA) level, in the sinonasal squamous cell carcinoma (SCC) transformation of sinonasal inverted papilloma (IP). This study was carried out with Başkent University Medical Biology, Medical Genetics, Otorhinolaryngology, Pathology Departments and Dr. Abdurrahman Yurtaslan Ankara Oncology Training and Research Hospital Pathology and Otorhinolaryngology Departments contribution. RNA was isolated wtih commercially available kit from the paraffin embedded tissues (FFPEs) of 16 patients, over 18 years, diagnosed as IP, sinonasal SCC, and concha hypertrophy (6 IP, 5 sinonasal SCC, 5 concha hypertrophy) in the past five years. Using appropriate and sufficient amounts of RNA, a microarray method was used to obtain information of the gene expression profiles of all three tissues’s entire genome. This information was compared using analysis programs among the three tissues. When comparing IP and sinonasal SCC tissues, the following genes with significant expression changes were identified: CYP3A7, KRT4, FA2H, BNIP3, MMP11, COL1A1, CCND2, IGF2BP3, SH3BGR, SERPINB3. As a result, both gene and protein expression related to the altered expression of CYP3A7, KRT4, FA2H, BNIP3, MMP11, COL1A1, CCND2, IGF2BP3, SH3BGR, SERPINB3 and THBS2 can be studied together to confirm the results of future studies on IP etiology and carcinogenesis.