Browsing by Author "Olcay Eminsoy,İrem"

Now showing 1 - 3 of 3

Esansı̇yel Hı̇pertansı̇yon-Genetı̇k İlı̇şkı̇sı̇ ve Tuz Duyarlılığı
(Başkent Üniversitesi, 2023-12-30) Özekinci , Ayden; Olcay Eminsoy,İrem
Esansiyel hipertansiyon (EH), ç oklu genler ve ç evresel risk faktö rlerinin yanı sıra bu faktörlerin etkileş imlerinden etkilenen karmaş ık bir hastalıktır. Esansiyel hipertansiyon, tü m hipertansiyon vakalarının %95’ini oluş turur. Ç evresel faktö rler arasında diyetle alınan tuz EH iç in en yaygın ve ö nemli risk faktö rü dü r. Kan basıncının diyetle alınan tuza tepkisinin bireyler arasında ö nemli ö lçü de değ iş tiğ ini gö steren kanıtlar vardır. Bu değ iş iklik kan basıncının “tuz duyarlılığ ı” olarak tanımlanmaktadır. Tuz duyarlılığ ı fenotiplerini destekleyen mekanizmalar karmaş ıktır ve ç evresel etkilerden sodyum homeostazı ile iliş kili fizyolojik mekanizmaların genetik modü lasyonuna kadar uzanmaktadır. Kan basıncı değ iş kenliğ ine ç evresel faktö rlerin yanında altta yatan genetik katkının gö z ardı edilmesi etkin tedavi seç eneklerinin belirlenememesine ve uygulanamamasına neden olabilmektedir.
Postprandiyal Glikoz Yanıtını Etkileyen Faktörler
(Başkent Üniversitesi, 2024-08-29) Bingül,Oya Neva; Olcay Eminsoy,İrem; Saka,Mendane
Postprandiyal glikoz, çözünür nişasta gibi hızla hidrolize olabilen karbonhidratların veya glikoz, früktoz ve sükroz gibi besinlerde bulunan çözünebilir şekerlerin sindiriminden sonra doğal bir süreç olarak yükselir. Yiyeceklerin postprandiyal insülin salınımını indükleme yeteneği, ağırlık kazanımı, hiperlipidemi ve tip 2 diyabetin önlenmesi ve yönetimi ile ilişkilidir. Ayrıca yüksek insülin konsantrasyonlarına uzun süreli maruz kalmanın artmış kanser riski ile de ilişkili olabileceği düşünülmektedir. Besinlerin insülinojenik etkisi, yaygın olarak glisemik indeks (Gİ) ile tahmin edilmektedir. Glisemik indeks, aynı birey tarafından tüketilen ve 50 g karbonhidrat içeren bir test besininin 2 saat içerisinde oluşturduğu plazma glikoz artış alanının, aynı miktarda karbonhidrat içeren referans besinin (glikoz veya beyaz ekmek) oluşturduğu plazma glikoz artış alanına göre yüzde olarak ifadesi anlamına gelen bir kavramdır. Glisemik yük (GY) ise ilk kez 1997 yılında, bir porsiyon besin tarafından oluşturulan glukoz yanıtın ve insülin gereksinmesinin göstergesi olarak kullanılmıştır. Hem karbonhidrat içeren besinin kalitesini (glisemik indeks) hem de tüketilen miktarını (ağırlığını) birlikte değerlendiren bir kavram olan glisemik yük, besinin postprandiyal insülin salınımı üzerindeki etkisini gösteren iyi bir ölçüt olarak kabul edilmektedir. Postprandiyal glisemik yanıtın ele alınması, özellikle diyabet hastaları için plazma glikoz seviyesinin ani yükselişini önleyebilmek adına önemlidir. Sağlıklı bireylerde bile, aşırı postprandiyal hiperglisemik durum, glikatif strese neden olabilmektedir. Glikatif stres, yaşlanmanın risk faktörlerinden biridir ve cilt yaşlanması, diyabetik komplikasyonlar, osteoporoz ve demansın ilerlemesinin bir nedeni olarak gösterilmektedir. Glikatif stresi yükselten faktörlerden biri de kalıcı hiperglisemik durumdur. Hiperglisemiyi önlemenin en kolay yolu, plazma glikoz düzeyini normal aralıkta tutabilmektir. Postprandiyal plazma glikozunu etkileyen faktörlerin bilinmesi hiperglisemiyi kontrol altına alabilme ve bireylere yönelik yeni stratejiler geliştirilmede yardımcı olacaktır.
Üniversite Öğrencilerinin Hedonik Açlık Durumlarının Besin Gücü ve Duygusal Yeme Ölçeği ile Değerlendirilmesi
(Başkent Üniversitesi, 2024-04-30) Çifçi,Ayşe; Olcay Eminsoy,İrem
Amaç: Bu çalışmada, üniversite öğrencilerinin hedonik açlık durumlarının Besin Gücü ve Duygusal Yeme Ölçeği kullanılarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışma, Ekim 2022 – Kasım 2022 tarihleri arasında çeşitli üniversitelerde öğrenim görmekte olan 18 – 25 yaş arası, 75 kadın ve 71 erkek olmak üzere toplamda 146 bireyi kapsamaktadır. Çalışmaya katılan üniversite öğrencilerine geçerlik ve güvenirlik analizleri daha önceden yapılmış olan Besin Gücü Ölçeği ve Duygusal Yeme Ölçeği uygulanmış ve öğrencilerin ölçeklerden aldıkları puanlarla çeşitli değişkenler arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Bulgular: Bu çalışmaya göre kadın öğrencilerin %84‟ünde ve erkek öğrencilerin %70,4‟ünde hedonik açlık varlığı görülmüştür. Bunun yanında kadın öğrencilerin %68‟inde ve erkek öğrencilerin %63,4‟ünde duygusal yiyicilik saptanmıştır ancak istatistiksel açıdan önemli bir fark bulunmamıştır. Sonuç: Sonuç olarak bu çalışmada kullanılan her iki ölçek de besinlerin bireyler üzerindeki etkisini ve bireylerin besin ortamlarına karşı duyarlılıklarını belirlemede kullanılabilmektedir. Ayrıca ölçeklerin, hedonik açlık yönetimini değerlendirmek için faydalı birer araç olabilecekleri görülmüştür. Ancak gelecekte bu ölçeklerin kullanıldığı çalışmaların yapılmasına ihtiyaç duyulmaktadır.