Browsing by Author "Kanbay, Mehmet"

Now showing 1 - 2 of 2

Böbrek nakli yapılan hastalarda hiperürisemi ve gut hastalığı sıklığı
(Tıp Araştırmaları Dergisi 2006 4 (2):7-10, 2006) Kanbay, Mehmet; Usluoğulları, Alper; Huddam, Bulent; Çolak, Turan; Akcay, Ali; Kart-Köseoğlu, Hamide; Yücel, Eftal; Haberal, Mehmet
Amaç: Böbrek nakli sonrası hiperürisemi sık görülmesine rağmen gut hastalığı nadirdir. Ancak bu konu ile ilgili böbrek nakli yapılmış Türk hasta grubunda yayınlanmış makale mevcut değildir. Bu çalışmanın amacı böbrek nakli yapılmış hastalarda hiperürisemi ve gut hastalığı görülme sıklığını belir-lemektir. Gereç ve Yöntem: Başkent Üniversitesi Hastanesi Transplantasyon Ünitesinde 2000 ve 2002 yılları arasında böbrek nakli yapılmış 155 hasta (E/K, 119/36; ortalama yaş 34,7±9,7 yıl) retrospektif olarak araştırıldı. Çalışmaya en az 2 yıl süresince normal böbrek fonksiyonlarına sahip olan hastalar dahil edildi. Hastaların nakil olduktan sonra rutin poliklinik kontrollerindeki laboratuvar değerleri kayıt edildi. Ayrıca hastaların demografik özellikleri ve kullandığı ilaçlar kayıt edildi. Serum ürik asid seviyesi kadınlarda 6 mg/dl erkeklerde 7 mg/dl üzerinde ise hiperürisemi olarak kabul edildi. Klinik olarak gut hastalığı hiperürisemi ile birlikte gut artritinin ve tofüsün olmasıyla tanımlandı. Bulgular: Hiperürisemi 95 hastada, gut hastalığı ise 13 hastada saptandı. Serum ürik asid seviyelerinin hastaların yaşından, cinsiyetinden, donörün canlı veya kadavra olmasından ve aldıkları ilaç rejimin-den bağımsız olduğu saptandı. Sonuç: Böbrek transplantasyonu yapılan hastalarda hiperürisemi yaygın olarak görülmesine rağmen gut hastalığı bu hasta grubunda nadirdir. Aim: Although the prevalence of hyperuricemia is high after renal transplantation, investigation has shown that gout occurs rarely in these patients. The present study was designed to investigate the preva-lence of hyperuricemia and gout in renal transplant patients. Materials and methods: The records of 155 patients (M/F, 119/36, mean age 34.7 9.7 years) who under-went renal transplantation in between 2000 and 2002 were retrospectively reevaluated. Patients with at least 2 years stable graft survival duration were included. For each individual, mean value of serum uric acid levels that were repeated in each routine visits approximately every 6 months in transplanta-tion outpatient clinic were used. Patient demograph-ics, immunosuppressive drug regimens and other medications were also recorded. Hyperuricemia was defined as serum uric acid level of >6 mg/dl in females and 7 mg/dl in males. Clinical gout was defined as hyperuricemia with gouty arthritis and tophi. Results: Hyperuricemia and gout were seen in 95 patients, and 13 patients, respectively. Mean serum uric acid levels were found to be independent from patients' age, sex, donor type, and immunosuppres-sive drug regimen. Conclusion: Our study confirmed that although hyperuricemia is a common complication in renal transplant recipients, gout is not seen often in these populations.
Hemodiyaliz hastalarında okült viral B Hepatit sıklığı ve Hepatit C enfeksiyonunun okült viral B Hepatit sıklığı üzerine etkisi
(Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi, 2005) Kanbay, Mehmet; Gür, Gürden
Hepatit B virüs (HBV) enfeksiyonu hemodiyaliz hastalarında önemli bir sorun olmaya devam etmektedir. Bu duruma okült HBV enfeksiyonunun katkısı olduğu düşünülmektedir. Bu çalışmada amaç; hemodiyaliz hastalarında okült HBV enfeksiyonun sıklığını saptamak ve Hepatit C enfeksiyonun (HCV) okült HBV enfeksiyonu sıklığına katkısının olup olmadığını saptamaktır. Çalışmaya hepatit B yüzey antijeni (HBsAg) negatif 138 adet hemodiyaliz hastası alındı. Bu hastaların 84?ü serum anti HCV pozitif ve 54?ü negatifti. Hastaların %15.2?inde (21/138) serum HBV DNA pozitif olarak tespit edildi. HCV enfeksiyonu olan hemodiyaliz hastalarının 12?inde (%14.2) ve HCV enfeksiyonu olmayan hemodiyaliz hastalarının 9?unda (%16.6) serum HBV DNA pozitif saptandı. Okült HBV enfeksiyonu saptanan hemodiyaliz hastaları ile saptanmayan hastaların yaş, cinsiyet, hemodiyaliz süreleri, serum AST-ALT düzeyleri ve HBV serolojileri bakımından bir farklılık saptanmadı (p>0.05). Sonuç olarak, bizim çalışmamıza göre hemodiyaliz hastalarında HCV enfeksiyonu varlığı okült HBV enfeksiyonu için bir risk faktörü değildir. Hepatitis B (HBV) infections continue to occur in adult hemodialyis units. Occult HBV infection (serum hepatitis B surface antigen (HBsAg) negative but HBV DNA positive) may be a contributory factor in these patients. This study was designed to investigate (1) the prevalence and clinical impact of occult HBV infection in hemodialysis patients (2) to compare the prevalence of occult HBV infection between HCV positive and HCV negative hemodialysis patients. We included 138 patients who were on chronic hemodialysis. Eighty four patients were serum anti HCV positive and fifty four patients were negative. Serum HBV DNA testing was performed by polymerase-chain reaction (PCR). We also recorded general characteristics of the patients, duration of hemodialysis, serum AST and ALT levels. Nine (16.6 %) of the 54 HCV negative hemodialysis patients were HBV DNA positive. Twelve (14.2%) of the 84 anti HCV positive patients were HBV DNA positive. Hemodialysis duration; demographic features and biochemical parameters were not significantly different in patients with and without occult HBV infection in both HCV positive and negative hemodialysis patients (p>0.05). Anti HCV positivity is not a contributory factor for occult HBV infection in hemodialysis patients. None of the parameters help to distinguish patients with occult HBV infection from those who are serum HBV DNA negative.