Browsing by Author "Cindoruk Ayhan, Cansu"

Filter results by typing the first few letters
Now showing 1 - 1 of 1
  • Thumbnail Image
    Item
    Ticari satış
    (Başkent Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2019) Cindoruk Ayhan, Cansu; Ayhan, Rıza
    6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu’nun 23’üncü maddesinde hükme bağlanan ticari satış kavramı ile ilgili olarak kanun koyucu tarafından sunulan genel bir tanım bulunmamakla birlikte; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 212’nci maddesi ile TTK’nın 1530’uncu maddesinin 2 ilâ 8’inci fıkralarında da ticari satışlara temas edildiği görülmektedir. Kanun koyucu tarafından ticari satış kavramının mahiyetine ilişkin herhangi bir açıklama getirilmemiş olması nedeniyle; bu tür satışlardan ne anlaşılması gerektiği hususunda doktrinde farklı görüşler ileri sürülmüştür. İlgili görüşler çalışmamız kapsamında değerlendirmeye alınmış; ticari satış sözleşmelerinin, tacirler arasında kurulan ve her iki tarafın ticari işletmesini ilgilendiren satış sözleşmeleri olarak değerlendirilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Türk Ticaret Kanunu’nun 23’üncü maddesinin düzenleniş şekli doğrultusunda, ticari satışın da bir satış sözleşmesi olduğu ve Türk Borçlar Kanunu’nda yer alan satış sözleşmesine ilişkin hükümlerin, hakkında özel bir düzenleme bulunmadıkça ticari satışlara da uygulanacağı kabul edilmiştir. Bu hâlde, ticari niteliği haiz olan satış sözleşmelerinin, gerek Türk Borçlar Kanunu’nda yer alan hükümlerin gerekse Türk Ticaret Kanunu ile hükme bağlanan düzenlemelerin uygulama alanına girdiği anlaşılmaktadır. Aynı zamanda tüketici işlemi niteliğini taşıyan ticari satışlar açısından 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun hükümlerinin de göz önünde bulundurulması önem taşımaktadır. Ticari satış sözleşmelerinin, TTK m.3 hükmü uyarınca “ticari iş” olarak nitelendirilmesi nedeniyle; kanun koyucu tarafından ticari iş niteliğine bağlı olarak öngörülen hukuki sonuçlar, bu tür satışlarda da söz konusu olmaktadır. Dolayısıyla, ticari satışlarda teselsül karinesi, faiz ve zamanaşımına ilişkin düzenlemeler de çalışmamız kapsamında ele alınmıştır. TTK m.23’te ticari satışlarda kısmi ifa, alıcının temerrüdü ve ayıplı ifa hâllerinde uygulanacak özel hükümlerin öngörülmüş olması nedeniyle; hakkında özel bir düzenleme bulunmayan diğer hususlar ise, Türk Borçlar Kanunu’nda yer alan hükümler doğrultusunda incelenmiştir. There is no consensus on the definition provided by the legislator regarding the commercial sales regulated in article 23 of Turkish Commercial Code No. 6102, however it is identified that commercial sales are also mentioned in article 212 of the Turkish Code of Obligations No. 6098 and paragraphs 2 to 8 of article 1530 of the Turkish Commercial Code. Different opinions are asserted in doctrine to describe commercial sales term because of the absence of statement about the content of commercial sales. Relevant opinions are reviewed within the context of our study and consequently, it is concluded that the sale contracts, which are established between merchants and concerned to both parties’ firms, should be considered as commercial sale contracts. In line with the regulation of Article 23 of Turkish Commercial Code, commercial sales are also regarded as sale contracts and the provisions related to sale contracts in the Turkish Code of Obligations can be applied to commercial sales unless there is a special provision. In this case, the commercial sale contracts are in the execution area of the provisions of the Turkish Code of Obligations along with the provisions specified by the Turkish Commercial Code. In addition to this, taking the provisions of the Consumer Protection Law No. 6502 into account has importance in terms of commercial sales which are also admitted as consumer transactions, Commercial sale contracts are classified as “commercial matters” under article 3 of the Turkish Commercial Code. Therefore, the legal consequences stipulated by the legislator depending on the content of commercial matters are also applied in commercial sales. Morever, the legal consequences depending on the provisions of the Turkish Code of Obligations in commercial sales are also evaluated within the context of our study. The special provisions to be applied to the cases of partial performance, default of purchaser and defective performance are determined in article 23 of the Turkish Commercial Code. Excluding these cases, the other issues that are not regulated in the mentioned article are examined in accordance with the provisions of the Turkish Code of Obligations