Browsing by Author "Budak Ertürk,Elif"

Filter results by typing the first few letters
Now showing 1 - 1 of 1
  • No Thumbnail Available
    Item
    Cerrahi Kliniklerde Uygulama Yapan Hemşirelik Öğrencilerinin Ağrı Değerlendirmesine Yönelik Tutumları ve Klinik Muhakeme Düzeyleri Arasındaki İlişki
    (Başkent Üniversitesi, 2025-08-29) Doğan,Berna; Budak Ertürk,Elif
    Amaç: Bu araştırmanın amacı, cerrahi kliniklerde uygulama yapan hemşirelik öğrencilerinin ağrı değerlendirmesine yönelik tutumları ve klinik muhakeme düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Gereç ve Yöntem: Araştırma tanımlayıcı ve kesitsel türde yapılmıştır. Ankara’da bir vakıf üniversitesinin Hemşirelik Bölümü’nde toplam 116 öğrenci ile araştırma gerçekleştirilmiştir. Araştırmada verilerin toplanması amacı ile “Tanıtıcı Özellikler Soru Formu”, “Hemşirelik Öğrencilerinin Ağrı Değerlendirmesine Yönelik Tutumları Ölçeği” ve “Hemşirelik Öğrencileri için Klinik Muhakeme Hazıroluşluk Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistiklerden ve korelasyon analizinden yararlanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan 116 öğrencinin yaş ortalaması 21,47±1,535 yaş olup, öğrencilerden %91,4’ü kadın, %45,2’si ikinci sınıftır. Öğrencilerin özdeğerlendirmelerine göre klinik karar verme düzeylerine vermiş oldukları puan ortalaması 5,84±1,896’dır. Öğrencilerin ağrı değerlendirmesine yönelik tutum ölçeği toplam puan ortalaması 58,63±11,033 iken klinik muhakeme hazıroluşluk ölçeği toplam puan ortalaması 62,46±11,737 olarak bulunmuştur. Öğrencilerin ağrı değerlendirmesine yönelik tutumları ile klinik muhakeme hazıroluşluk düzeyleri arasında çok zayıf düzeyde pozitif yönde (r=0,206) anlamlı ilişki bulunmuştur (p<0,05). Sonuç: Araştırmamızda öğrencilerin klinik muhakeme hazıroluşluk düzeylerinin nispeten yüksek, ağrı değerlendirmesine yönelik olumlu tutumlarının olduğu belirlenmiştir. Öğrencilerin cerrahi klinik uygulamaları sonrası ağrı değerlendirmesine yönelik tutum ve klinik muhakeme hazıroluşluk düzeyleri arasında pozitif yönde zayıf bir ilişki olduğu bulunmuştur. Bulgular doğrultusunda, öğrencilerin teorik bilgi düzeylerinin artırılması için etkili öğrenme yöntemlerinin kullanımına ağırlık verilmesi; klinik deneyimlerinin geliştirilmesi amacıyla ise klinik öncesi simülasyon uygulamalarının ve uygulama sürelerinin artırılması önerilmektedir.