Uyar Suiçmez, TuğbaTunçol, Aleyna Su2026-09-302025https://hdl.handle.net/11727/15429This study examines the impact of self-discrepancies on state anxiety, and the role of game character design in this relationship. Ninety- four participants aged 18–26 were randomly divided into two groups: an experimental group who designed a character in the Baldur's Gate 3 game, and a control group who played Sudoku. State anxiety was measured using the State-Trait Anxiety Inventory before and after the experiment, and self-discrepancies were measured using the Integrated Index of Self-Discrepancies. The results showed that the experimental group experienced a significant decrease in state anxiety, whereas the control group did not. Regression analyses revealed that participants in the experimental group with high actual-ought self-discrepancies experienced a greater reduction in state anxiety compared the control group state whether the finding is significant. This suggests that the character design process may positively affect state anxiety by regulating self-discrepancies. However, the perceived similarity between the designed characters and participants’ different self-representations did not significantly affect state anxiety levels. These results imply that character creation and role-playing games could be used in therapeutic interventions. This study contributes to clinical psychology by combining self-discrepancies theory with digital intervention methods. Research findings are discussed in line with the current literature. Bu çalışma, benlik tutarsızlıklarının durumluk kaygı üzerindeki etkilerini ve oyun karakteri tasarımının bu ilişkideki rolü incelemektedir. 94 katılımcı (18-26 yaş) Baldur's Gate 3 oyununda bir karakter tasarlayan bir deney grubu ve Sudoku oynayan bir kontrol grubu olmak üzere rastgele iki gruba ayrılmıştır. Durumluk ve Sürekli Kaygı Envanteri kullanılarak ön ve son durumluk kaygı ölçülmüş, benlik farklılıkları ise Bütünleşik Benlik Farklılıkları Endeksi kullanılarak ölçülmüştür. Sonuçlar, karakter tasarlayan deney grubunun durumluk kaygısında önemli bir azalma olduğunu, kontrol grubunda ise böyle bir değişiklik olmadığını göstermiştir. Regresyon analizleri, deney grubundaki yüksek gerçek-olması gereken benlik tutarsızlığına sahip katılımcıların daha fazla kaygı azalması yaşadığını göstermiştir. Bu durum, karakter tasarım sürecinin benlik tutarsızlıklarını düzenleyerek durumluk kaygı üzerinde olumlu etkileri olabileceğini düşündürmektedir, ancak katılımcıların tasarladıkları karakterlerin farklı benlikleriyle benzerliğini değerlendirdikleri değişkenler üzerinde durumluk kaygı düzeylerinde anlamlı bir fark bulunmamıştır. Bulgular, karakter yaratma ve rol yapma oyunlarının terapötik müdahalelerde potansiyel olarak kullanılabileceğini göstermektedir. Çalışma, Benlik Uyuşmazlığı Kuramı ile dijital müdahale yöntemlerini birleştirerek klinik psikoloji alanına katkı sağlamaktadır. Araştırma bulguları mevcut literatür doğrultusunda tartışılmıştır.enSelf-Discrepancy Theorystate anxietyvideo gamescharacter designvirtual therapeutic interventionsBenlik Uyuşmazlığı Kuramıdurumluk kaygıvideo oyunlarıkarakter tasarımısanal terapötik müdahalelerMaster Thesis