İşyerinde şiddetin önlenmesi

Abstract

İşyerinde şiddet, çoğunlukla işverenin veya üçüncü kişilerin yasal yükümlülüklerini yerine getirmemesi sonucu ortaya çıkmakta ve hukuki sorumluluk doğurmaktadır. Türk Borçlar Kanunu, İş Kanunu ve İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, işverenin çalışanları şiddete karşı koruma yükümlülüğünü düzenlerken; ILO 190 Sayılı Sözleşme ve İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi gibi uluslararası belgeler bu yükümlülüğe küresel düzeyde dayanak oluşturmaktadır. Yargıtay içtihatları ve 6701 sayılı Kanun ile getirilen yaptırımlar, bu sorumluluğun ihlalinde devreye girmektedir. Çalışmada, hukuki düzenlemeler yanında, uygulama eksiklikleri ve kurumsal farkındalık ihtiyacı da vurgulanmış, ayrıca, karşılaştırmalı hukuk kapsamında farklı ülke örneklerine yer verilerek çözüm önerileri geliştirilmiştir. Workplace violence often arises from the employer's or third parties' failure to fulfill their legal obligations, leading to legal liability. The Turkish Code of Obligations, the Labour Law, and the Occupational Health and Safety Law impose a duty on employers to protect employees against all forms of violence. On the international level, instruments such as ILO Convention No. 190 and the Universal Declaration of Human Rights provide a global framework for this obligation. Judicial decisions by the Turkish Court of Cassation and the administrative sanctions introduced by Law No. 6701 come into play when this duty is breached. This study emphasizes not only the relevant legal regulations but also the importance of practical enforcement and institutional awareness. Furthermore, it examines examples from comparative law and offers policy recommendations based on international practices.