Caz tarihinde stiller ve davul kullanımı

Abstract

Bu çalışma, caz müziğinin ve davul enstrumanının tarihsel süreç içerisindeki stilistik değişimini, bu süreçte yer alan davul icracılarını ve orkestra içindeki işlevine etkilerini analitik bir yaklaşımla incelemektedir. Cazın 20. yüzyılın başlarında New Orleans‘ta ortaya çıkışından itibaren gelişen stilistik evrim; Ragtime, New Orleans, Dixieland, Chicago, Swing ve Bebop gibi alt türler üzerinden kronolojik ve karşılaştırmalı olarak ele alınmıştır. Tez kapsamında, her bir stilin tarihsel kökeni, karakteristik özellikleri, dönem müzisyenleri, orkestraları ve davul icracıları incelenmiş; bu bağlamda davulun geleneksel zaman tutucu (time-keeping) görevinden, doğaçlamaya dayalı ifade aracı olma konumuna geçiş süreci örneklenmiştir. Bu tez, caz tarihindeki stillerin ve davul enstrümanının evrimini, stillerin özelliklerini ve o dönemdeki davulcuları incelemek, cazın doğuşundan itibaren stil caz davulculuğunun yalnızca ritmik destek sağlayan bir unsur olmanın ötesine geçerek, müzikal söylemin kurucu öğelerinden biri haline gelişini detaylı bir perspektifle ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma, cazın ritmik evrenini ve davulun bu evren içindeki dönüşümünü tarihsel-müzikolojik bir çerçevede değerlendirmektedir. This study analyses the stylistic evolution of jazz music and the drum instrument in the historical process, the drum performers involved in this process and their effects on the function of the drum in the orchestra with an analytical approach. The stylistic evolution of jazz since its emergence in New Orleans in the early 20th century is discussed chronologically and comparatively through sub-genres such as Ragtime, New Orleans, Swing and Bebop. Within the scope of the thesis, the historical origins, characteristics, period musicians, orchestras and drummers of each style are analysed; in this context, the transition process of the drum from its traditional time-keeping role to its position as a means of expression based on improvisation is exemplified. This thesis aims to analyse the evolution of styles and the drum instrument in the history of jazz, the characteristics of the styles and the drummers of that period, and to reveal in a detailed perspective how, since the birth of jazz, the style of jazz drumming has gone beyond being merely an element that provides rhythmic support and has become one of the constituent elements of musical discourse. The study evaluates the rhythmic universe of jazz and the transformation of the drum within this universe in a historical-musicological framework.