Assessing non-suicidal self-injury: The predictive role of perceived parental attitudes and personality organization

Abstract

As research started to differentiate Nonsuicidal Self Injury (NSSI) from suicidal behaviors and to recognize it beyond being merely a symptom of specific diagnoses or a result of trauma histories, NSSI is now seen as a distinct clinical phenomenon. This study aimed to explore the role of perceived parental attitudes and personality organizations on the functions of NSSI. For this purpose, a total of 194 participants aged between 25 and 40, reporting no history of suicide attempts, were recruited via online platforms. Data were collected using a sociodemographic information form, the EMBU (My Memories of Upbringing) scale, the Inventory of Personality Organization (IPO), and the Inventory of Statements About Self-Injury (ISAS). Hierarchical regression analysis revealed that both personality organization and perceived maternal overprotection significantly predicted NSSI functions, whereas perceived paternal overprotection and perceived parental rejection did not. Among the significant predictors, personality organization emerged as the strongest predictor. The results were discussed in light of the existing literature; clinical implications were considered and suggestions for future research were provided. Araştırmaların, İntihar Amacı Taşımayan Kendine Zarar Verme Davranışlarını (KZVD) intihar girişimlerinden ayırt etmeye ve bu davranışları yalnızca belirli tanıların bir semptomu ya da travma öykülerinin bir sonucu olmanın ötesinde ele almaya başlaması, KZVD’nin özgün bir klinik olgu olarak değerlendirilmesine yol açmıştır. Yeni kavramsallaştırmalar kapsamında bu çalışma, algılanan ebeveyn tutumları ve kişilik organizasyonunun kendine zarar verme davranışı işlevleri üzerindeki yordayıcı rolünü incelemeyi amaçlamıştır. Bu amaç doğrultusunda, 25 ile 40 yaşları arasında, daha önce intihar girişiminde bulunmadığını bildiren toplam 194 katılımcıya çevrimiçi platform aracılığıyla ulaşılmıştır. Veriler, sosyodemografik bilgi formu, Kısaltılmış Algılanan Ebeveyn Tutumları Ölçeği – Çocuk Formu (KAET-Ç), Kişilik Organizasyonları Envanteri (KOREN) ve Kendine Zarar Verme Davranışı Değerlendirme Envanteri (KZVDDE) kullanılarak toplanmıştır. Hiyerarşik regresyon analizi, kişilik organizasyonu ve algılanan anne aşırı koruyuculuğunun KZVD işlevlerini anlamlı şekilde yordadığını, algılanan baba aşırı koruyuculuğunun ve algılanan ebeveyn reddinin ise anlamlı yordayıcılar olmadığını ortaya koymuştur. Anlamlı yordayıcılar arasında en kuvvetli yordayıcının kişilik organizasyonu olduğu bulunmuştur. Bulgular mevcut literatür ışığında tartışılmış, klinik çıkarımlar ele alınmış ve gelecek araştırmalar için öneriler sunulmuştur.